tag:blogger.com,1999:blog-32172409007757631862011-04-21T18:12:56.213-07:00അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളായ ധനം, കീര്‍ത്തി, ശക്തി, സൌന്ദര്യം, ജ്ഞാനം, ത്യാഗം; ഇവ പൂര്‍ണ്ണമായും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചരിത്രാവലോകനം...സൃഷ്ടീ-സ്ഥിതി-സംഹാര രഹസ്യങ്ങള്‍...മാനവരാശിയുടെ നിലനില്പിനൊരു ശക്തമായ പിന്ബലം....നാമാരെന്നറിയുന്ന നേരറിവ്!!!എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-59175243732575679112007-05-13T22:40:00.000-07:002007-06-20T00:34:44.455-07:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/Rkg0Mk_cryI/AAAAAAAAAGw/ODGxpcRE4hU/s1600-h/Vyasa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064355171670994722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 306px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" height="248" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/Rkg0Mk_cryI/AAAAAAAAAGw/ODGxpcRE4hU/s400/Vyasa.jpg" width="270" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്. </span><span style="font-size:130%;"><br /><div align="justify"><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു: </em></strong></span></div><span style="font-size:100%;"><strong><em><br /><div align="center"></em></strong><span style="font-size:180%;"><strong>സ്കന്ധം ഒന്ന്<br /></strong></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">സൃഷ്ടി<br /></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">അദ്ധ്യായം:7<br />ദ്രോണപുത്രനു ലഭിച്ച ശാപം</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="left"></span><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 1</strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong><div align="center"><br /></strong>ശൌനക ഉവാച<br />നിര്‍ഗതേ നാരദേ സുത<br />ഭഗവാന്‍ ബാദരായണഃ<br />ശ്രുതവംസ് തദ്-അഭിപ്രേതം<br />തതഃ കിം അകരോദ് വിഭുഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ശൌനക ഋഷി പറഞ്ഞു: ഓ സൂത, മഹാനും ആത്മീയ ശക്തി അളവിലധികം ആര്‍ജ്ജിച്ചയാളുമായ വ്യാസദേവന്‍ ശ്രീ നാരദമുനിയില്‍ നിന്നെല്ലാം ഗ്രഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ നാരദ മഹര്‍ഷി അവിടെ നിന്നും യാത്രയായതിനു ശേഷം വ്യാസദേവന്‍ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തത്?</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 2</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സൂത ഉവാച<br />ബ്രഹ്മ-നാദ്യം സരസ്വത്യം<br />ആശ്രമഃ പശ്ചിമേ തതേ<br />സം‌യപ്രാശ ഇതി പ്രോക്ത<br />ഋഷീണാം സത്ര-വര്‍ദ്ധാനഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്ത്തനം</strong></div><div align="left"><br />ശ്രീ സൂതന്‍ പറഞ്ഞു: വേദങ്ങളില്‍ വളരെ വ്യക്തമായും സൂചിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സരസ്വതീ നദി യുടെ പടിഞ്ഞാറെ തീരത്തുള്ള ശമ്യപ്രാശം എന്ന സ്ഥലത്ത് മുനിമാരുടെ ആത്മീയ പ്രവര്‍ത്തന ങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനായി യോഗപരിശീലനം നടത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു പര്‍ണ്ണശാല തീര്‍ത്തിരിയ്ക്കുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 3</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്മില്‍ സ്വ ആശ്രമേ വ്യാസോ<br />ബദാരി-ശാന്ത-മണ്ടിതേ<br />അസീനോ ആപ ഉപാസ്പൃശ്യാ<br />പ്രണീദാദ്ധ്യൌ മനഃ സ്വയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ആ സ്ഥലത്ത്, ശ്രീല വ്യാസദേവന്‍, കുരുവില്ലാപ്പഴങ്ങളുണ്ടാകുന്ന തരുക്കളാല്‍ ആവൃതമായ തന്‍റെ തന്നെ ആശ്രമത്തില്‍, ജലസ്പര്‍ശം നടത്തി ശുദ്ധിവരുത്തി ധ്യാനിയ്ക്കുന്നതിനായി നിലത്തിരുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 4</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ഭക്തി-യോഗേന മനസി<br />സമ്മ്യക് പ്രാണിഹിതേ അമലേ<br />അപസ്യാത് പുരുഷം പൂര്‍ണം<br />മയം ച തദ്-അപാശ്രയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />അങ്ങനെ അദ്ദേഹം തന്‍റെ മനസ്സിനെ ഉറപ്പിയ്ക്കുകയും, പരിപൂര്‍ണമായും അതിനെ ഭക്തിയുത സേവനവുമായി(ഭക്തി യോഗ) ഭൌതികത ലവലേശം പോലും തീണ്ടാതെ ബന്ദിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന് പരംദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെ തന്‍റെ ബാഹ്യോര്‍ജ്ജ പ്രകൃതിയില്‍ അതും പൂര്‍ണമായ നിയന്ത്രണത്തിന്‍ കീഴില്‍ കാണാന്‍ സാധിച്ചു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 5</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യയ സമ്മോഹിതോ ജീവ<br />ആത്മാനാം ത്രി-ഗുണാത്മകം<br />പരോ അപി മനുതേ അനര്‍ത്ഥം<br />തത്-കൃതം ചാഭിപദ്യതേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പ്രസ്തുത ബാഹ്യോര്‍ജ്ജത്തിന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തനം കാരണം ഭൌതിക പ്രകൃതിയുടെ ത്രിഗുണങ്ങളില്‍ നിന്നും ബന്ധവിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്ന ജീവസത്ത സാധാരണയായി താന്‍ വീണ്ടും ഒരു ഭൌതിക ഉല്പന്നമെന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുകയും അങ്ങനെ ഭൌതിക ദുരിതങ്ങളില്‍ അകപ്പെട്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 6</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അനര്‍ത്ഥോപസമം സാക്ഷാദ്<br />ഭക്തി-യോഗം അധോക്ഷജേ<br />ലോകസ്യാജാനതോ വിദ്വംസ്<br />ചക്രേ സത്വത-സംഹിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ജീവസത്തകളുടെ ഭൌതിക കഷ്ടതകള്‍ അവനാവശ്യമില്ലാത്തതാണ് അല്ലെങ്കില്‍ അതൊക്കെ ഒഴിവാ ക്കാവുന്നതാണ് , ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനങ്ങളാകുന്ന കണ്ണികളിലൂടെ നമുക്ക് അവയൊക്കെ നേരിട്ട് ലഘൂകരിയ്ക്കാവുന്നതുമാണ് . എന്നാല്‍ നമ്മുടെ പൊതുജനത്തിന് ആ അറിവില്ല അതു</div><div align="left">കൊണ്ടാണ് ജ്ഞാനിയായ വ്യാസദേവന്‍ ഈ വൈദിക സാഹിത്യ തപസ്യയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടത്, അത് തീര്‍ച്ചയായും പരമ സത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 7</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യസ്യം വൈ ശ്രൂയമാനയം<br />കൃഷ്ണേ പരമ-പുരുഷേ<br />ഭക്തിര്‍ ഉത്പദ്യതേ പുംസഃ<br />ശോക-മോഹ-ഭയാപഹ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഈ വൈദിക സാഹിത്യ പാഠങ്ങള്‍ വായ്മൊഴിയായി സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ അല്ലെങ്കില്‍ ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനോടുള്ള സ്നേഹയുതമായ ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനങ്ങളിലൂടെ, പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്വയം മുളപൊട്ടിച്ച് പുറത്ത് വരുകയും ബദ്ധത കളില്‍ നിന്നും, മിഥ്യാബോധങ്ങളില്‍ നിന്നും, ഭയങ്ങളില്‍നിന്നുമുള്ള അഗ്നി ജ്ജ്വാലകളെ കെടുത്തു കയും നമ്മെ രക്ഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 8</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />സ സംഹിതം ഭഗവതീം<br />കൃത്വാനുക്രമ്യ ചാത്മ-ജം<br />സുഖം അധ്യാപയം ആശ<br />നിവൃത്തി-നീരതം മുനിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />മഹാമുനിയായ വ്യാസദേവന്‍ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കുകയും ഒന്നു കൂടി അത് വായിച്ച് വിശകലനം നടത്തുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷം ആത്മ ജ്ഞാനത്തില്‍ മുഴുകിയ തന്‍റെ പുത്രനായ ശുകദേവ ഗോസ്വാമിയെ അവയൊക്കെയും പഠിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 9</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ശൌനക ഉവാച<br />സ വൈ നിവൃത്തി-നിരതഃ<br />സര്‍വത്രോപേക്ഷകോ മുനിഃ<br />കസ്യ വ ബൃഹതീം ഏതം<br />ആത്മാരാമഃ സമഭ്യാസത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ശ്രീ ശൌനകന്‍ സൂത ഗോസ്വാമിയോടായി ചോദിച്ചു: ശ്രീ ശുകദേവ ഗോസ്വാമി ആദ്യമേ തന്നെ ആത്മ സ്വാശീകാരം സിദ്ധിച്ചയാളാണെന്നാണല്ലോ അങ്ങ് പറഞ്ഞത്, അങ്ങനെയെങ്കില്‍ തന്‍റെ ആത്മാ വിലൂടെ അദ്ദേഹം വളരെ തൃപ്തനും സന്തോഷവാനുമായിരിയ്ക്കണം. ആയതിനാല്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം ഒരു അപ്രമേയമായ സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് പഠിയ്ക്കണമെന്ന് വീണ്ടും അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്?</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 10</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സൂത ഉവാച<br />ആത്മാരാമസ് ച മുനയോ<br />നിര്‍ഗ്രന്ഥാ അപി ഉരുക്രമേ<br />കുര്‍വന്തി അഹൈതുകിം ഭക്തിം<br />ഇത്തം-ഭൂത-ഗുണോ ഹരിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>എല്ലാ വിവിധങ്ങളായ തലങ്ങളിലുള്ള ആത്മാരാമന്മാരും(ആത്മാവില്‍ നിന്നോ, വ്യക്തിഗത സ്ഫു ലിംഗങ്ങളില്‍ നിന്നോ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവര്‍)പ്രത്യേകിച്ചും ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്‍റെ പാ തയില്‍ സ്ഥാപിതമായ നിലകളിലുള്ളവര്‍, അവര്‍ ഭൌതിക കെട്ടു ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും മുക്തരാ ണെങ്കില്‍ പോലും, പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന് വേണ്ടി കളങ്കരഹിതമായ ഭക്തിയുത ഭഗവത് സേവനത്തിലേറ്പ്പെടുന്നതിനുള്ള ത്വര ഒരിയ്ക്കലും അവരെ വിട്ടകലുന്നില്ല. അതിനര്‍ത്ഥം ഭഗവാനില്‍ ആത്മീയ ഗുണങ്ങളടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു എന്നാണ് ആയതിനാല്‍ മുക്താത്മാക്കളെയു ള്‍പ്പടെ എല്ലാവരെയും അവിടുത്തെ സവിധത്തിലേയ്ക്ക് ആകര്‍ഷിയ്ക്കുവാന്‍ അവിടുത്തേയ്ക്ക് സാധിയ്ക്കുന്നു. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 11</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഹരേര്‍ ഗുണാക്ഷിപ്ത-മതിര്‍<br />ഭഗവാന്‍ ബാദരായണിഃ<br />അദ്ധ്യാഗന്‍ മഹദ് ആഖ്യാനം<br />നിത്യം വിഷ്ണു-ജന-പ്രിയഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ശ്രീല വ്യാസ ദേവന്‍റെ പുത്രനായ ശ്രീല ശുകദേവ ഗോസ്വാമി ആദ്ധ്യാത്മികമായി മാത്രം ശക്തിയാ ര്‍ജ്ജിച്ചയാളായിരുന്നില്ല മറിച്ച് ഭഗവാന്‍റെ ഭക്തന്മാര്‍ക്കും അദ്ദേഹം പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ മഹത്തായ വിവരണമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം പഠിയ്ക്കുന്നതിലേ യ്ക്കായി ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 12</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പരീക്ഷിതോ അഥ രാജര്‍ഷേര്‍<br />ജന്മ-കര്‍മ്മ-വിലാപനം<br />സംസ്ഥം ച പാണ്ഡു-പുത്രാനാം<br />വക്ഷ്യേ കൃഷ്ണ-കഥോദയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>സൂത ഗോസ്വാമി അങ്ങനെ ശൌനക മഹര്‍ഷിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഒത്തുകൂടിയ മറ്റ് മഹര്‍ഷി മാരെ ഇങ്ങനെ അഭി സംബോധന ചെയ്തു: ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചും, പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും, രാജര്‍ഷിയായ പരീക്ഷിത് മഹാ രാജാവിന്‍റെ വിധി വൈപരീത്യത്തെക്കുറിച്ചും കൂടാതെ ലോകക്രമത്തില് പാണ്ഡു പുത്ര ന്മാരുടെ വിരക്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള പാഠ ഭാഗങ്ങളും ആദ്ധ്യാത്മികമായി വിവരിയ്ക്കാം.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 13-14</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യഥാ മൃതേ കൌരവ-സൃഞ്ജയനാം<br />വീരേസ്വ അതോ വീര-ഗതീം ഗതേഷു<br />വൃകോദരാവിധ-ഗദാഭിമര്‍ഷഭഗ്നോരു-<br />ദണ്ഡേ ദൃതരാഷ്ട്ര-പുത്രേ<br />ഭര്‍തുഃ പ്രിയം ദ്രൌണിര്‍ ഇതി സ്മ പശ്യാന്‍<br />കൃഷ്ണ-സുതാനാം സ്വപതാം ശിരാംസി<br />ഉപാഹരാദ് വിപ്രിയം ഏവ തസ്യ<br />ജുഗുപ്സിതം കര്‍മ്മ വിഗര്‍ഹയന്തി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>എപ്പോഴാണോ രണ്ടു പക്ഷമായ കൌരവ യോദ്ധാക്കളും പാണ്ഡവ യോദ്ധാക്കളും കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധഭൂമിയില്‍ വീരഗതി പ്രാപിച്ചത് അവരവര്‍ക്ക് വിധിച്ചിരുന്ന ലക്ഷ്യ സ്ഥാനങ്ങളിലേയ്ക്ക് തന്നെയാണവര്‍ പോയത്, കൂടാതെ എപ്പോഴാണോ ദൃതരാഷ്ട്ര പുത്രന്‍ ആ യുദ്ധ ഭൂമിയില്‍ വീണ്് വിലപിച്ചത്, ഭീമസേനന്‍റെ ഗദാ പ്രഹരത്താല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നട്ടെല്ല് പൊട്ടിയത്, ദ്രോണാചാര്യ രുടെ പുത്രനായ അശ്വദ്ധാമാവ് ദ്രൌപതിയുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ ശിരശ്ചേദം ചെയ്ത് തന്‍റെ ഗുരുവിന്റ്റെ സന്തോഷത്തിനായെന്ന് ചിന്തിച്ച് ദക്ഷിണയായി അര്‍പ്പിച്ചത് ഇതൊക്കെ ശത്രുപക്ഷ ത്തിന്‍റെ നാശത്തിന് കാരണമായിരുന്നു എന്നിരുന്നാലും ദുര്യോധനന് ഇത്തരം നിന്ദ്യപ്രവര്‍ത്തികളെ അംഗീകരിയ്ക്കുവാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രവുമല്ല ഒരല്പം പോലും അവയില്‍ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചിരുന്നുമില്ല. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />മാത ശിശൂനാം നിധനം സുതാനാം<br />നിഷമ്യ ഘോരം പരിതപ്യമാന<br />തദാരുദാദ് വസ്പ-കലാകുലക്ഷി<br />തം സന്ത്വ്യാണ്‍ അഹ കിരീടമാലി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പാണ്ഡവരുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ മാതാവായ ദ്രൌപതി, തന്‍റെ പുത്രന്മാര്‍ക്ക് വന്ന് ഭവിച്ച ഈ ദുര്‍വിധിയെ ഓര്‍ത്തു വിലപിച്ചു, അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ കണ്ണീര്‍ തടാകങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ മഹാ നഷ്ടങ്ങളില്‍ നിന്ന് അവരെ സമാധാനിപ്പിയ്ക്കനായി അര്‍ജ്ജുനന്‍ ദ്രൌപതിയോടായി ഇങ്ങനെ ഉര ചെയ്തു: </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 16</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തദാ സുചസ് തേ പ്രമൃജാമി ഭദ്രേ<br />യദ് ബ്രഹ്മ-ബന്ധോഃ ശിര അതതയിനഃ<br />ഗാണ്ഡീവ-മുക്തൈര്‍ വിശിഖൈര്‍ ഉപാഹരേ<br />ത്വക്രമ്യ യത് സ്നസ്യസി ദഗ്ദ്ധ-പുത്ര<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>“ഓ സ്ത്രീ രത്നമേ, നമ്മുടെ ഗാണ്ഡീവത്തിലെ അമ്പുകളാല് ഞാനിപ്പോള്‍ തന്നെ ആ ബ്രഹ്മണന്‍റെ തലകൊയ്ത് നിനക്ക് സമ്മാനമായി നല്‍കുന്നുണ്ട് അപ്പോള്‍ മാത്രമേ നിന്‍റെ കണ്ണുനീരൊപ്പുന്നതിനും നിന്നെ സമാധാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനും കഴിയൂ എന്നെനിക്കറിയാം, കൂടാതെ പുത്രന്മാരുടെ ശരീരങ്ങള്‍ ചിതാഗ്നിയില്‍ വച്ചതിനുശേഷം നിനക്കവന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ ചവിട്ടി നിന്ന് സ്നാനം ചെയ്യാവുന്നതുമാണ് “.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 17</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഇതി പ്രിയം വല്ഗു-വിചിത്ര-ജല്പൈഃ<br />സ സന്ത്വായിത്വാച്യുത-മിത്ര-സുത:<br />അന്വദ്രാവദ് ദംസിത ഉഗ്ര-ധന്വ<br />കപി-ധ്വജോ ഗുരു-പുത്രം രതേന<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>തേരാളിയും സുഹൃത്തുമായി അപ്രമാദിയാം ഭഗവാനാല്‍ വഴിതെളിയ്ക്കപ്പെട്ട അര്‍ജ്ജുനന്‍ തന്‍റെ മൊഴികളിലൂടെ ആ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ സംതൃപ്തയാക്കി. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സ്വയം പടചട്ടയണിഞ്ഞ് വിനാശകാരികളായ ആയുധങ്ങളുമേന്തി തന്‍റെ രഥത്തിലേയ്ക്ക് ചാടിക്കയറി ആയോധന കലകളുടെ കുലഗുരുവും തന്‍റെ തന്നെയും ഗുരുവുമായ ദ്രോണരുടെയും പുത്രനായ അശ്വദ്ധാമാവിനെയും തേടി യാത്രയായി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 18</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തം അപതന്തം സ വിലക്ഷ്യ ദുരാത്<br />കുമാര-ഹോദ്വിഗ്ന-മന രഥേന<br />പരദ്രവത് പ്രാണ-പരിപ്സുര്‍ ഉര്‍വ്യം<br />യാവദ്-ഗാമം രുദ്ര-ഭയാദ് യഥാ കഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ദ്രൌപതീ സുതന്മാരുടെ അന്ധകനായ അശ്വദ്ധാമാവ് കുറച്ച് ദൂരെ വച്ച് തന്നെ തന്‍റെ അടുക്കലേയ്ക്ക് അതിശീഘ്രം രഥത്തെ പായിച്ച് വരുന്ന അര്‍ജ്ജുനനെ കണ്ടു. തത്ക്ഷണം തന്നെ തന്‍റെ ജീവന്‍ രക്ഷിയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഭയാക്രാന്തത്തില്‍ ശിവനില്‍ നിന്ന് ഓടി മറഞ്ഞ ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം അവിടം വിട്ടോടി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 19</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യദാശരണം ആത്മാനാം<br />ഐക്ഷത സ്രന്ത-വജീനാം<br />അസ്ത്രം ബ്രഹ്മ-ശിരോ മേനേ<br />ആത്മ-ത്രാണാം ദ്വിജാത്മജഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>എപ്പോഴാണോ ആ ബ്രാഹ്മണ പുത്രന്‍(അശ്വദ്ധാമാവ്) തന്‍റെ കുതിരകളെല്ലാം ക്ഷീണിതരാണെന്ന് കണ്ടത്, തനിയ്ക്ക് രക്ഷനേടാന്‍ ഇനി മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലെന്ന് ചിന്തിച്ച് ഒടുവിലത്തെ ആയുധ മായി ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിയ്ക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 20</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />അതോപസ്പൃശ്യ സലിലം<br />സന്തധേ തത് സമഹിതഃ<br />അജാനണ്‍ അപി സംഹരം<br />പ്രാണ-കൃച്ച്ര ഉപാസ്ഥിതേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><br />തന്‍റെ ജീവന്‍ അപകടത്തിലാണെന്ന് കണ്ട്, ജലസ്പര്‍ശം നടത്തി ദേഹശുദ്ധിവരുത്തി ശ്രദ്ധയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അദ്ദേഹം അണ്വായുധം വര്‍ഷിയ്ക്കുന്നതിനുള്ള മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും ഇത്തരം ആയുധങ്ങളെ പിന് വലിയ്ക്കുന്നതിനുള്ള വിദ്യ അദ്ദേഹത്തിന് വശമുണ്ടായിരുന്നില്ല.<br /></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 21</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തതഃ പ്രദുഷ്കൃതം തേജഃ<br />പ്രചണ്ഡം സര്‍വ്വതോ ദിശം<br />പ്രാണാപദം അഭിപ്രേക്ഷ്യ<br />വിഷ്ണും ജിഷ്ണുര്‍ ഉവാച ഹ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഒരു തീവ്ര പ്രകാശം അവിടമാകെ എല്ലാ ദിശയിലേയ്ക്കും വ്യാപിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അര്‍ജ്ജുനന്‍റെ ജീവനെ അപകടപ്പെടുത്താന്‍ തക്ക ഭയാനകമായിരുന്നു ആ വെളിച്ചത്തിന്‍റെ തീവ്രത, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അര്‍ജ്ജുനന്‍ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിയ്ക്കാനാരംഭിച്ചു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 22</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അര്‍ജ്ജുന ഉവാച<br />കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹാ-ബാഹോ<br />ഭക്താനാം അഭയങ്കരാ<br />ത്വം ഏകോ ദഹ്യമാനാനാം<br />അപവര്‍ഗ്ഗോ അസി സംസൃതേഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പാര്‍ത്ഥന്‍ പറഞ്ഞു:അല്ലയോ ഭഗവാനേ ശ്രീ കൃഷ്ണാ, പരമ കാരുണികനായ പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനാണങ്ങ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവിടുത്തെ ശക്തികള്‍ക്ക് പാരമ്യങ്ങളില്ല. ആയതിനാല്‍ അവിടുത്തേയ്ക്ക് മാത്രമേ ഭക്തന്മാരുടെ ഉള്ളില്‍ ചേക്കേറുന്ന ഭയാദി ദോഷങ്ങളെ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്യാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ. ഭൌതിക ദുഃഖങ്ങളാകുന്ന തീച്ചൂളയില്പ്പെട്ടുഴലുന്ന സര്‍വ്വര്‍ക്കും അങ്ങയില്‍ മാത്രമേ മുക്തി പദം തേടാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 23</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ത്വം അദ്യഃ പുരുഷഃ സാക്ഷാദ്<br />ഈശ്വരഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ<br />മയം വ്യൂഢസ്യ് ചിച്-ചക്ത്യ<br />കൈവല്യേ സ്ഥിത ആത്മനി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>സര്‍വ്വ സൃഷ്ടികളുടെയും ഉള്ളില്‍ സ്വയം പലേ വിസരണങ്ങളായി കാണപ്പെടുന്ന അങ്ങ് യഥാ ര്‍ത്ഥ ത്തില്‍ പരമദിവ്യോത്തമന്‍ തന്നെയാണ് കൂടാതെ ഭൌതിക ഊര്‍ജ്ജരുപങ്ങളിലെല്ലാം ആത്മീയത ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുത്തെ ആത്മീയ പ്രഭാവത്താല്‍ ഭൌതികോര്ജ്ജ ങ്ങളുടെ ശക്തിയെ ഉരുക്കിയൊഴുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നിത്യാനന്ദത്തിലും ആത്മീയ ജ്ഞാന ത്തിലുമാണ് അവിടുന്നെപ്പോഴും കുടികൊള്ളുന്നത്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 24</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ ഏവ ജീവ-ലോകസ്യ<br />മയ-മോഹിത-ചേതസഃ<br />വിധാത്സേ സ്വേന വീര്യേന<br />ശ്രേയോ ധര്‍മ്മാദി-ലക്ഷണം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കില്‍ക്കൂടി, ഭൌതികോര്‍ജ്ജത്തിന്‍റെ പ്രഭാവങ്ങള്‍ക്കും ഉപരിയാണ് അവി ടുന്നെങ്കില്‍ക്കൂടി മത ധര്‍മ്മങ്ങളാല്‍ സ്വരൂപിയ്ക്കപ്പെട്ട മുക്തിയുടെ നാല് നിയമങ്ങളെയും ബദ്ധാ ത്മാവിന്‍റെ പരമമായ നന്മയ്ക്കായി അവിടുന്ന് സാക്ഷാത്കരിയ്ക്കുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 25</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തഥായം ചാവതരസ് തേ<br />ഭൂവോ ഭാര-ജിഹിര്‍ഷയ<br />സ്വാനാം ചാനന്യ-ഭാവനം<br />അനുദ്ധ്യാനയ ചാസകൃത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />അങ്ങനെ ലോകത്തിലെ ബദ്ധതയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുവാനായും അവിടുത്തെ തോഴര്ക്ക് സത്ഗതി ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുമായി പ്രത്യേകിച്ചും ഭക്തന്മാരെ സഹായിയ്ക്കുന്നതിന് മാത്രമായി വിവിധ അവതാരങ്ങളായി ഇഹലോകത്തിലേയ്ക്ക് വരുന്നു. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 26</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>കിം ഇദം സ്വിത് കുതോ വേതി<br />ദേവ-ദേവ ന വേദ്മി അഹം<br />സര്‍വ്വതോ മുഖം അയതി<br />തേജഃ പരമ-ദാരുണം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഓ ദേവധിദേവാ, എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയും അപകടകാരിയായ ഈ ഉജ്ജ്വല ദീപ്തി ഇവിടമാകെ പരക്കുന്നത്? എവിടെനിന്നാണിത് വരുന്നത്? എനിയ്ക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 27</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ശ്രീ ഭഗവാന്‍ ഉവാച<br />വേത്തേദം ദ്രോണ-പുത്രസ്യ<br />ബ്രഹ്മം അസ്ത്രം പ്രദര്‍ശിതം<br />നൈവസു വേദ സംഹാരം<br />പ്രാണ-ബദ്ധ ഉപസ്തിതേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ അരുള്‍ ചെയ്തു: ദ്രോണസുതനുടെ പ്രവൃത്തിയാണിതെ ന്ന് നീ എന്നില്‍ നിന്നറിഞ്ഞാലും. അണ്വായുധ ശക്തിയുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തെ അവന്‍ പുറപ്പെടുവിച്ചു കഴിഞ്ഞു, അതുമല്ല ആ പ്രഭാപൂരത്തെ എങ്ങനെ പിന് വലിയ്ക്കണമെന്ന് ദ്രൌണിയ്ക്ക് അറിയുകയുമില്ല. മറ്റ് ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവന് ചെയ്തു പോയതാണ്, ആസന്നമായ മരണഭയത്താലവന് അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു .</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 28</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ന ഹി അസ്യാന്യാതമം കിഞ്ചിത്<br />അസ്ത്രം പ്രത്യാവഘര്‍ഷണം<br />ജാഹി അസ്ത്ര-തേജ ഉന്നദ്ധം<br />അസ്ത്ര-ജ്നോ ഹി അസ്ത്ര-തേജസ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />ഓ അര്‍ജ്ജുനാ, ഇനി മറ്റൊരു ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തിന് മാത്രമേ അതിനെ ഖണ്ഡിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കു കയുള്ളൂ, ആയോധന ശാസ്ത്രത്തില്‍ നിപുണനായ നിനക്ക് നിന്‍റെ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചതിന്‍റെ പ്രഭാപൂരത്തെ നിര്‍വീര്യമാക്കാവുന്നതാണ്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 29</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സൂത ഉവാച<br />ശ്രുത്വാ ഭഗവതാ പ്രോക്തം<br />ഫല്‍ഗുണാഃ പര-വീര-ഹ<br />സ്പൃഷ്ടവപസ് തം പരിക്രമ്യ<br />ബ്രഹ്മം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം സന്ധദേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />ശ്രീ സൂത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനില്‍ നിന്നും ഇത്രയും ശ്രവിച്ച ഉടന്‍ തന്നെ അര്‍ജ്ജുനന്‍ ജലസ്പര്‍ശം നടത്തി ശുദ്ധിവരുത്തി, ഭഗവാന് ശ്രീ കൃഷ്ണനെ ഒരു വലം വച്ച് തന്‍റെ ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തെ ദ്രൌണിയുടെ അസ്ത്രത്തെ നിര്‍വീര്യമാക്കുന്നതിനായി വിക്ഷേപിച്ചു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 30</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />സംഹത്യാന്യോന്യം ഉഭയോസ്<br />തേജസി ശര-സം‌വൃതേ<br />അവൃത്യാ രോദസി ഖം ച<br />വവൃദ്ധതേ അര്‍ക്ക-വഹ്നിവത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>എപ്പോഴാണോ രണ്ട് ബ്രഹ്മാസ്ത്രങ്ങളുടെയും രശ്മികള്‍ കൂട്ടിമുട്ടിയത്, സൂര്യവലയം പോലെ വൃത്താകൃതിയില്‍ അഗ്നി വ്യാപിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി, ഗ്രഹഖചിതങ്ങളായ ബാഹ്യതലങ്ങളിലേ യ്ക്കും ആ ജ്ജ്വാല ആവരണം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.</div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 31</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ദൃഷ്ടവസ്ത്ര-തേജസ് തു തയോസ്<br />ത്രില്‍ ലോകാന്‍ പ്രദാഹന്‍ മഹത്<br />ദഹ്യമാനഃ പ്രജാഃ സര്‍വ്വഃ<br />സം‌വര്‍തകം അമാംസത<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ത്രിലോകങ്ങളിലും വസിയ്ക്കുന്ന ജീവാത്മാക്കള്‍ ഈ ആയുധങ്ങളുടെ കുട്ടിമുട്ടലുകളില്‍ നിന്നുള വായ താപത്താല്‍ പൊള്ളലേറ്റ് വലഞ്ഞു. സംഹാരവേളയില്‍ അനുഭവപ്പെട്ട സം‌വര്‍ത്തകാഗ്നിയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിയ്ക്കുന്നാതായിരുന്നു അത്.</div><div align="center"><br />പ്രജോപദ്രവം അലക്ഷ്യ<br />ലോക-വ്യതികരം ച തം<br />മതം ച വസുദേവസ്യ<br />സംജഹരാര്‍ജ്ജുനോ ദ്വയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പൊതു ജനങ്ങളുടെ ഈ പരിഭ്രമങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടെന്നോണം സര്‍വ്വ ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ആസന്ന മായ നാശത്തെ ഗ്രഹിച്ച അര്‍ജ്ജുനന്‍ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍റെ ഇച്ഛ പോലെ രണ്ട് ബ്രഹ്മാസ്ത്രങ്ങളെയും പിന് വലിച്ചു. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 33</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തത അസദ്യ തരസ<br />ദാരുണം ഗൌതമി-സുതം<br />ബാബന്ധാമര്‍ഷ-തമ്രാക്ഷഃ<br />പസും രസനയ യഥാ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ദേഷ്യത്താല്‍ ചെമ്പുരുളകള്‍ പോലെ കണ്ണുകള്‍ ചുവന്ന അര്‍ജ്ജുനന്‍ തന്‍റെ സാമര്‍ത്ഥ്യത്താല്‍ ഗൌതമീ പുത്രനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ പാശത്താല്‍ ബന്ദിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 34</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ശിബിരായ നിനിശാന്തം<br />രാജ്ജ്വ ബദ്ധ്വാ രിപൂം ബലാത്<br />പ്രഹാര്‍ജ്ജുനം പ്രകൂപിതോ<br />ഭഗവാന്‍ അംബുജേക്ഷണഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ബന്ദനസ്ഥനായ അശ്വദ്ധാമാവിനെ അതിനുശേഷം തന്‍റെ പാളയത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോകുന്നതിനായി അര്‍ജ്ജുനന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍, കോപാക്രാന്തനായ അര്‍ജ്ജുനനെ തന്‍റെ കമലാക്ഷങ്ങളാല്‍ വീക്ഷിച്ച് ഇത്തരത്തില്‍ മൊഴിഞ്ഞു:</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 35</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>മൈനം പാര്‍ത്ഥാര്‍ഹസി ത്രാതും<br />ബ്രഹ്മ-ബന്ധൂം ഇമം ജാഹി<br />യോ അസവ അനഗസഃ സുപ്താന്‍<br />അവാധീന്‍ നിസി ബലകാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍ അരുള്‍ ചെയ്തു: അല്ലയോ അര്‍ജ്ജുനാ, ബ്രാഹ്മണ ബന്ധു എന്ന് ചിന്തിച്ച് നീ ഇവനെ മോചിപ്പിയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല കാരണം ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന നിഷ്കളങ്കരായ പി ഞ്ചു ബാലന്മാരെയാണിവന്‍ അതിദാരുണമായി കൊലചെയ്തത്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 36</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>മത്തം പ്രമത്തം ഉന്മത്തം<br />സുപ്തം ബലം സ്ത്രീയം ജാതം<br />പ്രാപന്നം വിരാതം ഭീതം<br />ന രിപും ഹന്തി ധര്‍മ്മ-വിത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ധര്‍മ്മ തത്വങ്ങളറിയുന്ന ഒരാളും ഇത്തരത്തില്‍ അശ്രദ്ധയോടെയിരിയ്ക്കുന്നവരെ, ലഹരി യിലിരിയ്ക്കുന്നവരെ, മതിഭ്രംശം ബാധിച്ചവരെ, നിദ്രയിലുള്ളവരെ, തന്‍റെ രഥത്തില്‍ നിന്ന് യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിയകലുന്നവരെ, ഇവരെയൊന്നും ശത്രുവാണെങ്കില്‍ക്കൂടി വധിയ്ക്കാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. കൂടാതെ ഒരു ബാലനെയും, ഒരു സ്ത്രീയെയും, മരമണ്ടനായ സത്വത്തെയും, ആത്മാര്‍പ്പണം ചെയ്തവരെയും വധിയ്ക്കാന്‍ ഒരിയ്ക്കലും ധര്‍മ്മ നിയമങ്ങളനുവദിയ്ക്കുന്നില്ല.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 37</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ്വ-പ്രണാന്‍ യഃ പര-പ്രാണൈഃ<br />പ്രാപുസ്നതി അഗൃണഃ ഖാലഃ<br />തദ്-വദസ് തസ്യ ഹി ശ്രേയോ<br />യദ്-ദോഷാദ് യതി അദഃ പുമാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഒരു നിഷ്ഠൂരനായ അല്ലെങ്കില്‍ അധമനായ ഒരുവന്‍ തന്‍റെ ജീവിതോപാധി മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവന്‍ വിലപറഞ്ഞു നേടുന്നുവെങ്കില്‍ അവന് വധശിക്ഷ വളരെയധികം യോചിയ്ക്കുന്ന ഒന്നാണ്, അതയാളുടെ തന്നെ സദ്ഗതിയ്ക്കായി ചേയ്യേണ്ടതുമാണ് അല്ലെങ്കില്‍ അത്തരക്കാര്‍ വീണ്ടും താണ തലങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിപതിയ്ക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയേറുന്നു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 38</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പ്രതിശ്രുതം ച ഭവത<br />പാഞ്ചാല്യൈ സൃണ്വതോ മ മ<br />അഹരീസ്യേ ശിരസ് തസ്യ<br />യസ് തേ മനീനി പുത്ര-ഹ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അതു മല്ല, ദ്രൌപതിയുടെ പുത്രന്മാരെ വധിയ്ക്കുന്നവരുടെ ശിരച്ഛേദം ചെയ്ത് കൊണ്ടുവന്ന് അവളുടെ മുന്നില്‍ വയ്ക്കാമെന്ന നിന്‍റെ പ്രതിജ്ഞയും നാം സ്വയം കേട്ടിരിയ്ക്കുന്നു<br /></div><div align="left">ശ്ലോകം 39</div><div align="center"><br />തദ് അസൌ വാദ്ധ്യാതം പാപ<br />അതതയ്യ് ആത്മ-ബന്ധു-ഹ<br />ഭര്‍തുസ് ച വിപ്രിയം വീര<br />കൃതവാന്‍ കുല-പാംസനഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />ഇവന്‍ ഒരു ചതിയനും കൊലയാളിയുമാണ് കൂടാതെ നിന്‍റെ തന്നെ കുടുംബത്തിനാണിവന്‍ നാശം വിതച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. അതുമാത്രവുമല്ല, അവന്‍ തന്‍റെ ഗരുവില്‍ അതൃപ്തനുമാണ് . ബന്ധു ജനങ്ങളെ ഒട്ടാകെ അഗ്നിയ്ക്കിരയാക്കിയ ഇവനെ ഇനി അവശേഷിപ്പിയ്ക്കേണ്ട കാര്യമില്ല, കൊന്നു കളയൂ!!</div><div align="center"><br /><strong>ശ്ലോകം 40<br /></strong>സൂത ഉവാച<br />ഏവം പരിക്ഷത ധര്‍മ്മം<br />പാര്‍ത്ഥഃ കൃഷ്ണേന ചോദിതഃ<br />നൈച്ചാദ് ദന്തും ഗുരു-സൂതം<br />യദ്യാപി ആത്മ-ഹനം മഹാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>സൂത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: ധര്‍മ്മനിയമങ്ങളില്‍ കൃഷ്ണന്‍ സതാത്മാവായ അര്‍ജ്ജുനനെ പരീക്ഷിയ്ക്കുകയായിരിന്നിട്ട് കൂടി, ദ്രോണസുതനെ വധിയ്ക്കുന്നതിനായി പ്രോത്സാഹിപ്പി യ്ക്കുകയാണിവിടെ, അശ്വദ്ധാമാവ് ഒരു നിന്ദ്യനായ കൊലയാളിയാണ്, അതും തന്‍റെ തന്നെ കുടുംബത്തെയാണ് ആക്രമിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്, എന്നിട്ടും ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍റെ വധിയ്ക്കു വാനുള്ള ഉത്തരവ് അര്‍ജ്ജുനന് സാധൂകരിയ്ക്കാവുന്നതായിരുന്നില്ല. </div><div align="left"> </div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 41</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അതോപേത്യ സ്വ-ശിബിരം<br />ഗോവിന്ദ-പ്രിയ—സാരഥിഃ<br />ന്യാവേദയത് തം പ്രിയായൈ<br />ശോചന്ത്യ ആത്മ-ജന്‍ ഹതാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />അര്‍ജ്ജുനനും കൂടെ തന്‍റെ ഉത്തമ സുഹൃതും തേരാളിയുമായ ശ്രീകൃഷ്ണനും തങ്ങളുടെ പാളയത്തിലെത്തിയതിനു ശേഷം, വധിയ്ക്കപ്പെട്ട തന്‍റെ പ്രിയപുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു വിലപിയ്ക്കുന്ന പ്രിയ പത്നിയുടെ മുന്നിലേയ്ക്ക് ആ കൊലയാളിയെ വലിച്ചിട്ടു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 42</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />തഥാഹൃതം പശുവത് പാശ-ബദ്ധം<br />അവന്-മുഖം കര്‍മ്മ-ജുഗുപ്സിതേന<br />നിരീക്സ്യ കൃഷ്ണാപകൃതം ഗുരോഃ സൂതം<br />വാമ-സ്വഭാവ കൃപയ നനാമ ച<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ശ്രീ സൂത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: പാശത്താല്‍ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി ബന്ധനസ്ഥനായി ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ ഉരിയാടാതെ കിടക്കുന്ന അശ്വദ്ധാമാവിനെ ദ്രൌപതി അപ്പോള്‍ കണ്ടു. ഒരു വീരന് ഒരിയ്ക്കലും യോജിയ്ക്കാത്ത രീതിയില്‍ നിയമലംഘനം നടത്തിയ അയാളെ ദ്രൌപതി സാകൂതം നോക്കി നിന്നു. സ്ത്രീസഹജമായ ക്ഷമാശീലത്താലും കൂടാതെ സ്വതവെ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിനുടമയുമായ ദ്രൌപതി, ആ ബ്രാഹ്മണകുമാരനെ എന്നിട്ടും ആദരിച്ചു. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 43</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഉവാച ചാസഹന്ത്യ അസ്യ<br />ബാന്ധനാനയനം സതി<br />മുച്യതം മുച്യതം ഏഷ<br />ബ്രഹ്മണോ നിതരം ഗുരുഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പാശത്താല് ബന്ധിതനായ അശ്വദ്ധാമാവിന്‍റെ ഈ അവസ്ഥ അവര്‍ക്കൊരിയ്ക്കലും സഹിയ്ക്കാവുന്നതായിരുന്നില്ല, പതിവ്രതയായ ആ സ്ത്രീ രത്നം പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹത്തെ മോചിതനാക്കൂ, ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ് അദ്ദേഹം, നമ്മുടെ ആത്മീയ ഗുരുസ്ഥാനീയനാണ് ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 44</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സരഹസ്യോ ധനുര്‍-വേദഃ<br />ശവിസര്‍ഗോപശമ്യമഃ<br />അസ്ത്ര-ഗ്രാമസ് ച ഭവത<br />ശിക്ഷിതോ യദ്-അനുഗ്രഹാത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ദ്രോണാചാര്യരുടെ കൃപയാല്‍ അദ്ദേഹം ധനുര്‍വിദ്യ വശമാക്കി വില്ലുകുലയ്ക്കുന്നതിനും ആയുധ ങ്ങളെ നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്നതിനുമുള്ള ഗൂഢകാഹനം നടത്തി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 45</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ ഏഷ ഭഗവാന്‍ ദ്രോണഃ<br />പ്രജാ-രൂപേന വര്‍ത്തതേ<br />തസ്യാത്മനോ അര്‍ത്ഥം പത്നി അസ്തേ<br />നാന്വഗദ് വിരാസുഃ കൃപി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><strong><br /></strong>ദ്രോണാചാര്യര്‍ ഇന്നും തന്‍റെ പുത്രനിലൂടെ ജീവിയ്ക്കുന്നു. തനിയ്ക്കൊരു തുണയായി ഒരു പുത്രനുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ദ്രോണ പത്നി കൃപി തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ മരണ വേളയില്‍ സതി അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നില്ല.<br /><br /></div><div align="left"></div><div align="right"><strong>(തുടരും)</strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-5917524373257567911?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-3711763798583536712007-05-12T05:51:00.001-07:002007-05-13T22:43:42.636-07:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RjWygk_crtI/AAAAAAAAAGM/nBYbr_dbipE/s1600-h/0029_sb_1_1_22.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059146029175975634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RjWygk_crtI/AAAAAAAAAGM/nBYbr_dbipE/s400/0029_sb_1_1_22.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്.</span><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><br /><strong><span style="font-size:100%;"><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു: </em></span></strong></span></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><em><br /><div align="center"><br /></em></span><strong><span style="font-size:180%;">സ്കന്ധം ഒന്ന്</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;">സൃഷ്ടി </span></strong></div><span style="font-size:180%;"><br /><div align="center"></span><strong>അദ്ധ്യായം:6 </strong></div><strong><br /><div align="center">നാരദ-വ്യാസ സംഭാഷണങ്ങള്‍ തുടരുന്നു…</strong><br /></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 1 </strong></div><br /><div align="left"><strong></strong></div><div align="center">സുത ഉവാച<br />ഏവം നിഷമ്യ ഭഗവാന്‍<br />ദേവര്‍ഷേര്‍ ജന്മ കര്‍മ്മച<br />ഭൂയഃ പാപ്രച്ച തം ബ്രഹ്മന്‍<br />വ്യാസഃ സത്യവതീ-സുതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong>സൂതന്‍ പറഞ്ഞു: അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണരേ, ശ്രീ നാരദരുടെ ജനന രഹസ്യത്തെയും പ്രവര്ത്തനങ്ങളെയുംകുറിച്ച് കേട്ട സത്യവതീ സുതനായ ഭഗവാന്‍റെ അവതാരങ്ങളിലൊന്നായ വ്യാസദേവന്‍ ഇത്തരത്തില്‍ തന്‍റെ അന്വോഷണങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു:</div><br /><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 2</strong></div><strong><br /><div align="center"></strong>വ്യാസ ഉവാച<br />ഭിക്ഷുഭിര്‍ വിപ്രവസിതേ<br />വിജ്ഞാന ദേഷതൃഭിസ് തവ<br />വര്‍ത്തമാനോ വയസ്യ അദ്യേ<br />തതഃ കിം അകരോദ് ഭവാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong>ശ്രീ വ്യാസദേവന്‍ ചോദിച്ചു: നാരദരേ, താങ്കളുടെ ഈ ജീവിതം ആരംഭിയ്ക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ സാങ്കത്തികങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഉദ്ബോധിപ്പിച്ച ആ മുനിവര്യന്മാര്‍ അങ്ങയുടെ ഭവനം വിട്ട് പോകുമ്പോള്‍ എന്താണങ്ങ് അവര്‍ക്കായി നല്‍കിയത്?</div><br /><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 3</strong></div><strong><br /><div align="center"></strong>സ്വയംഭൂവ കയ വൃത്ത്യ<br />വര്‍ത്തിതം തേ പരം വയഃ<br />കഥം ചേദം ഉദാശ്രക്ഷിഃ<br />കലേ പ്രപ്തേ കലേവരം</div><br /><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong>അല്ലയോ ബ്രഹ്മ പുത്രാ, ആ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചതിനു ശേഷം അങ്ങയുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയാണ് കടന്നു പോയത്? നാളതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന താങ്കളുടെ പഴയ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് എങ്ങനെയാണ് ഇപ്പോഴുള്ള ഈ ശരീരം സ്വീകരിച്ചത്?</div><br /><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 4</strong></div><strong><br /><div align="center"></strong>പ്രക്-കല്പ-വിഷയം ഏതം<br />സ്മൃതിം തേ മുനി-സത്തമ<br />ന ഹി ഏഷ വ്യവധാത് കാല<br />ഏഷ സര്‍വ്വ-നിരാകൃതിഃ</div><br /><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong>അല്ലയോ മുനിസത്തമാ, കാലം എല്ലാത്തിനെയും അതിന്‍റെ പോക്കില്‍ നശിപ്പിയ്ക്കുന്നു, എന്നിട്ടും എങ്ങനെയാണ് ബ്രഹ്മാവിന്‍റെ മറ്റൊരു ദിവസത്തില്‍ നടന്ന ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ ഇത്രയും തെളിമയോടെ അങ്ങയുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നത്? അതും കാലത്തിന്‍റെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളൊന്നുമേല്ക്കാതെ!</div><br /><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 5</strong></div><strong><br /><div align="center"></strong>നാരദ ഉവാച<br />ഭിക്ഷുഭിര്‍ വിപ്രാവസിതേ<br />വിജ്ഞാനദേഷതൃഭിര്‍ മമ<br />വര്‍ത്തമാനോ വയസ്യ അദ്യേ<br />തത ഏതദ് അകരസം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong>ശ്രീ നാരദര്‍ പറഞ്ഞു: ആത്മീയതയുടെ സാങ്കേതിക ജ്ഞാനം എന്നിലേയ്ക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കിയ ആ മഹാമുനിമാര്‍, എന്നെ വിട്ട് ദൂരദേശങ്ങളിലേയ്ക്കവരുടെ സഞ്ചാരം തുടര്‍ന്നു, എനിയ്ക്കെന്‍റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ കഴിച്ചു കൂട്ടേണ്ടിയും വന്നു.</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 6</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏകാത്മജ മേ ജനാനി<br />യോസിന്‍ മൂഢ ച കിങ്കരി<br />മയ്യ് ആത്മജേ അനന്യ-ഗതൌ<br />ചക്രേ സ്നേഹാനുബന്ധനം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />ഒരു സാധാരണ വീട്ടുജോലിക്കാരിയായ എന്‍റെ മാതാവിന്‍റെ ഒരേയൊരു സന്തതിയായിരുന്നു ഞാന്‍. ആയതിനാല്‍ എന്നില്‍ മാത്രമായിരുന്നു അവര്‍ക്കുള്ള ആകെയൊരു ആശ്രയം അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരെന്നെ സ്നേഹപാശത്താല്‍ ബ ന്ധിതനാക്കി. </div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 7</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ശാശ്വതന്ത്ര ന കല്പസിദ്<br />യോഗ-ക്ഷേമം മമേച്ഛതി<br />ഈശസ്യ ഹി വസേ ലോകോ<br />യൊശ ദാരുമയി യഥാ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>മാതാവെന്നെ നന്നായി സം രക്ഷിക്കണമെന്നാശിച്ചു എന്നാല്‍ അവര്‍ സ്വതന്ത്രയല്ലാത്ത കാരണം, എനിയ്ക്കായി ഒന്നു ചെയ്യാനവര്‍ക്കായില്ല. ഈ ലോകത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ നിയന്ത്രണവും നിയന്താവും പരമാത്മാവുമായ ഭഗവാനിലാണ് കുടികൊള്ളുന്നത് എന്നിരിയ്ക്കെ; ഇവിടെയുള്ള ഓരോ ജീവസത്തയും പാവകളിക്കാരന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള തടിപ്പാവ കണക്കെയാണ് .</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 8</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അഹം ച തദ്-ബ്രഹ്മ-കുലേ<br />ഉസിവംസ് തദ്-ഉപേക്ഷയ<br />ദിഗ്-ദേശ-കാലവ്യുത്പന്നോ<br />ബാലകഃ പഞ്ച-ഹയനഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>എനിക്ക് അഞ്ചുവയസ്സായ സമയത്ത് ഞാനൊരു ബ്രാഹ്മണ വിദ്യാലയത്തിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. അപ്പോളെനിയ്ക്ക് അമ്മയുടെ സ്നേഹം മാത്രമേ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ, പുറം ലോകവുമായെനിയ്ക്ക് യാതൊരു പരിചയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 9</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏകദ നിര്‍ഗതം ഗേഹദ്<br />ദുഹന്തിം നിഷി ഗം പതി<br />സര്‍പോ അദസത് പദ സ്പൃഷ്ടഃ<br />കര്‍പണം കാല-ചോദിതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഒരിയ്ക്കല്‍ എന്‍റെ നിര്‍ധനയായ മാതാവ് പശുവില്‍ നിന്ന് പാല്‍ നുകരുന്നതിന് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങിയ ആ രാത്രിയില്‍ അവരുടെ കാലില്‍ സര്‍പ ദംശനമേറ്റു, പരമമായ കാലത്തിന്‍റെ മറ്റൊരു ലീലയായി ഞാനതിനെ കരുതി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 10</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തദാ തദ് അഹം ഈശസ്യ<br />ഭക്താനാം സം അഭിപ്സതഃ<br />അനുഗ്രഹം മന്യമാനഃ<br />പ്രതിഷ്ഠം ദിസം ഉത്തരം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഭക്തര്‍ക്ക് എന്നും അനുഗ്രഹവര്‍ഷം ചൊരിയാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഭഗവാന്‍റെ ഒരു പ്രത്യേക കാരുണ്യമായി ഞാനതിനെ കരുതുകയും, അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് ഞാന്‍ വടക്കന് ദിക്കിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്രയാവുകയും ചെയ്തു. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 11</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ്ഫിതാന്‍ ജനാപദംസ് തത്ര<br />പുര-ഗ്രാമ-വ്രജാകരന്‍<br />ഖേത-ഘര്‍വത-വതിസ് ച<br />വനാനി ഉപവനാനി ച<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അവിടം വിട്ട് പോന്നതിനു ശേഷം ഞാന്‍, അനേകം വികസിതങ്ങളായ ആസ്ഥാന നഗരങ്ങളിലൂടെയും, പട്ടണങ്ങളിലൂടെയും, ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെയും, വളര്‍ത്തുമൃഗശാല കളിലൂടെയും, ഖനികളിലൂടെയും, വിളനിലങ്ങളിലൂടെയും, താഴ്വാരങ്ങളിലൂടെയും, പൂന്തോട്ടങ്ങളിലൂടെയും, ഞാറ്റടികളിലൂടെയും വനങ്ങളിലൂടെയും ഉപവനങ്ങളിലൂടെയും കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു നടന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 12</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ചിത്ര-ധാതു-വിചിത്രദൃന്‍<br />ഇഭ-ഭഗ്ന-ഭുജ-ദ്രുമന്‍<br />ജലശയന്‍ ചിവ-ജലാന്‍<br />നളിനിഃ സുര-സേവിതഃ<br />ചിത്ര-സ്വനൈഃ പത്ര-രതൈര്‍<br />വിഭ്രമദ് ഭ്രാമര-ശ്രീയഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>വിവിധ ധാതുക്കളായ സ്വര്‍ണ്ണം, വെള്ളി, ചെമ്പ്, എന്നിവയുടെ ശേഖരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ കുന്നുകളിലൂടെയും പര്‍വ്വതപ്രദേശങ്ങളിലൂടെയും സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തിലെ അപ്സരസ്സുകള്‍ മാത്രം ചൂടാറുള്ള മനോഹരമായ താമരകള്‍ വിരിയുന്ന, മദോന്മത്തരായ തേനീച്ചകള്‍ വിരാജിയ്ക്കുന്ന, പക്ഷികളുടെ കളകൂചനങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ജല ശ്രോതസ്സുകള്ളുള്ള പാടശേഖരങ്ങളിലൂടെയും ഞാന് കടന്നു പോയി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 13</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>നള്‍-വേണു-സരസ്-തന്ബാകുശ-<br />കീചക-ഗാഹ്വരം<br />ഏക ഏവതീയതോ അഹം<br />അദ്രക്ഷം വിപീനം മഹത്<br />ഘോരം പ്രതിഭയാകരം<br />വ്യാലോലുക-ശിവജീരം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അതിനുശേഷം ഞാനേകനായി കുറ്റിക്കാടുകളിലൂടെയും, മുളങ്കാടുകളിലൂടെയും ഈറ്റശേഖരങ്ങളിലൂടെയും, പുല്‍മേടുകളിലൂടെയും, കളകള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെയും ഗുഹമുഖങ്ങളിലൂടെയും ഒരാള്‍ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് സഞ്ചരിയ്ക്കാന്‍ പ്രയാസമേറിയ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെയുമൊക്കെ ഞാന്‍ ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ചു. സൂത്രശാലികളായ നരിക്കൂട്ടങ്ങളുടെയും മൂങ്ങകളുടെയും അത്യുഗ്ര വിഷം പേറുന്ന സര്‍പ്പങ്ങളുടെയും വിഹാര കേന്ദ്രങ്ങളായ ഭയാനകങ്ങളായ ഉള്‍വനങ്ങളിലൂടെയും ഞാന്‍ യാത്രചെയ്തു. </div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 14</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പരിസ്രന്തേന്ദ്രിയാത്മഹം<br />തൃത്-പരിതോ ബുഭുക്ഷിതഃ<br />സ്നാത്വ പിത്വാ ഹ്രദേ നാദ്യ<br />ഉപാസ്പൃഷ്ടോ ഗത-ശ്രമഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെ സഞ്ചരിയ്ക്കുന്നതിനിടയില്‍ ശാരീരികവും മാനസികവുമായി ഞാന്‍ വളരെയധികം ക്ഷീണിതനായി എന്നു മാത്രവുമല്ല വല്ലാതെ വിശന്നും ദാഹിച്ചും വലഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഒരു നദിയുടെ തടാകം പോലുള്ളതീരത്ത് നിന്ന് സ്നാനം ചെയ്യുകയും ജലപാനം ചെയ്ത് എന്‍റെ ദാഹത്തെ ശമിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ജലസ്പര്‍ശം ഏറ്റ മാത്രയില്‍ തന്നെ എന്‍റെ ക്ഷീണം പാടെ ഇല്ലാതായി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്മിന്‍ നിര്‍മനുജേ ആരണ്യേ<br />പിപ്പലോപസ്ത ആശ്രിതഃ<br />ആത്മനാത്മാനാം ആത്മസ്ഥം<br />യഥ-ശ്രുതം അചിന്തയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>സ്നാനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരു പേരാലിന്‍റെ തണലില്‍ ആ വിജനമായ വനത്തില്‍ ഞാന് എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കുടികൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവിനെ, ആ ബുദ്ധിമാന്മാരായ മുക്താത്മാക്കള് പറഞ്ഞു തന്ന രീതിയില്‍ എന്‍റെ ബുദ്ധിയ്ക്കനുസൃതമായി ധ്യാനിയ്ക്കാനാരംഭിച്ചു. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 16</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ധ്യായയതസ് ചരണാംഭോജം<br />ഭവ-നിര്‍ജീത-ചേതസ<br />ഔത്കന്ത്യാശ്രു-കലാക്ഷസ്യ<br />ഹൃദ്യാസിന്‍ മേ സനൈര്‍ ഹരിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>എപ്പോഴാണോ ഞാന്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനെ ആത്മീയസ്നേഹമായി മാറ്റി പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെ ധ്യാനിയ്ക്കാനാരംഭിച്ചത് എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് കണ്ണു നീര്‍ ധാരധാരയായി താഴോട്ടൊഴുകാനാരംഭിച്ചു, എന്നുമാത്രവുമല്ല ഒട്ടും താമസം വിനാ പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ എന്‍റെ ഹൃത്തിലെ താമരത്താരില്‍ പ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 17</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />പ്രേമാതിഭാര-നിര്‍ഭിന്നാപുലകങോ<br />അതിനിര്‍വൃതഃ<br />ആനന്ദ-സമ്പ്ലവേ ലിനൊ<br />നപസ്യം ഉഭയം മുനേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ വ്യാസദേവ, ആ സമയത്ത് സന്തോഷാതിരേകത്തിന്‍റെ അതിര്‍ വരമ്പുകളെ ഭേദിച്ച് എന്‍റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളും ഉത്തേജിതമായി. ആ ഹര്‍ഷോന്മാദ സാഗരത്തിലാറാടിയ എനിയ്ക്ക് ഭഗവാനേയോ എന്നെത്തന്നെയുമോ കാണാനായില്ല.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 18</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>രുപം ഭഗവതോ യത് തന്‍<br />മാനഃ-കാന്തം സുചാപഹം<br />അപസ്യാന്‍ സഹസോത്തസ്തേ<br />വൈക്ലവ്യാദ് ദുര്‍മാന ഇവ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>യഥാരുപത്തിലുള്ള ഭഗവാന്‍റെ ആ ആത്മീയരുപം മനസ്സിന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയൊന്നാകെ ശമിപ്പിയ്ക്കുകയും വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ മാനസികമായ എല്ലാ അനനുരൂപമായ വസ്തുതകളെയും തുടച്ചു നീക്കുകയും ചെയ്തു. ആ രൂപം കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിനനുസൃണമായി, ഞാനാ നിര്‍വൃതിയില്‍ നിന്നുണരുകയും പ്രിയപ്പെട്ടതെന്തോ നഷ്ടമായ രീതിയില്‍ ഞാന്‍ അസ്വസ്ഥനാവുകയും ചെയ്തു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 19</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ദിദൃക്‌ഷുസ് തദ് അഹം ഭൂയഃ<br />പ്രാണിധായ മനോ ഹൃദി<br />വിക്ഷാമനോ അപി നപസ്യം<br />അവിതൃപ്ത ഇവാതുരഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഭഗവാന്‍റെ ആ ആത്മീയരുപത്തെ ഒന്നുകൂടി കാണുവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷെ അവിടുത്തെ ഒന്നുകൂടി കാണുന്നതിനുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിവാഞ്ജയാല് ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്‍റെ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ അതൊരിയ്ക്കലും സാദ്ധ്യമായിരുന്നില്ല, അങ്ങനെ എന്നില്‍ അസംതൃപ്തി പുനരാഗമിച്ചു, അങ്ങനെ എന്‍റെ മനസ്സ് വളരെയധികം വേദനിച്ചു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 20</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏവം യതന്തം വിജാനേ<br />മാം ആഹഗോചരോ ഗിരം<br />ഗംഭീര-സ്ലക്ഷണയ വച<br />സുചഃ പ്രസമയണ്‍ ഇവ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ആ വിജനമായ സ്ഥലത്ത് വച്ച് ഞാന് നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെ കണ്ട, എല്ലാ ലൌകികമായ വിവരണങ്ങള്‍ക്കും ആത്മീയ പരിവേഷം നല്‍കുന്ന പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ വളരെ ഗാഭിര്യത്തോടെയും സൌമ്യമായ വാക്കുകളിലൂടെയും എന്നോട് സംസാരിച്ച് എന്‍റെ കൊടിയ വിഷാദത്തെ ഇല്ലാതാക്കി.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 21</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ഹന്താസ്മിന്‍ ജന്മനി ഭവാന്‍<br />മ മാം ദ്രഷ്ടും ഇഹര്‍ഹതി<br />അവിപക്വ-കാശായനം<br />ദുര്‍ദര്‍ശോ അഹം കുയോഗിനം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഓ നാരദാ (ഭഗവാന്‍ അരുള്‍ചെയ്തു), “നിനക്കൊരുപക്ഷേ ഈ ജന്മത്തിലിനി എന്നെ കാണാന്‍ കഴിയില്ല എന്നുള്ളതില്‍ എനിയ്ക്ക് അതിയായ ദുഃഖ മുണ്ട്. എനിയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള സേവനങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാത്തവര്‍ക്കും ഭൌതികമായ കലുഷിതങ്ങളില്‍ നിന്ന് പൂര്‍ണമായും മുക്തി ലഭിയ്ക്കാത്തവര്‍ക്കും എന്നെ കാണാനേ സാധിയ്ക്കുകയില്ല”.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 22</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സകൃദ് യദ് ദര്‍ശിതം രൂപം<br />ഏതത് കാമയാ തേ അനഘ<br />മത്-കാമഃ സനകൈഃ സാധു<br />സര്‍വ്വാന്‍ മുഞ്ച്തി ഹൃച്-ചയന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഓ നന്മയുള്ളൊരുവനേ, എന്‍റെ വ്യക്തിഗത സ്വരൂപം നീ ഒരിയ്ക്കല്‍ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ, അതെന്നിലേയ്ക്കുള്ള നിന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിയ്ക്കുന്നതിന് വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു, കാരണം എന്നിലേയ്ക്കെത്തുവാന്‍ നീ എത്രമാത്രം ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നുവോ അത്രയും കൂടുതല്‍ എല്ലാ ഭൌതിക ആഗ്രഹങ്ങളില്‍ നിന്നും നിനക്ക് മുക്തി ലഭിയ്ക്കും.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 23</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സത്-സേവയാദിര്‍ഘയാപി<br />ജത മയി ദൃധ മതിഃ<br />ഹിത്വവദ്യം ഇമം ലോകം<br />ഗന്ധ മജ്-ജാനതം അസി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />കുറച്ചു ദിവസങ്ങളാണെങ്കില്‍ക്കൂടി പരമ സത്യത്തിനായി ഒരു ഭക്തനര്‍പ്പിയ്ക്കുന്ന സേവകള്‍ ഒരുവന്‍റെ ബുദ്ധിയെ എന്നില്‍ ഉറപ്പിയ്ക്കുകയും സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തത്ഫലമായി അയാള്‍ പരിതാപകരമായ ഭൌതികലോകത്തിലെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥകളെ ഉല്ലഘിച്ച് അത്മീയലോകത്തില്‍ എന്‍റെ സഹചാരിയായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 24</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>മതിര്‍ മയി നിബദ്ധേയം<br />ന വിപദ്യേത കര്‍ഹിചിത്<br />പ്രജ-സര്‍ഗ്ഗ-നിരോധേ അപി<br />സ്മൃതിസ് ച മദ്-അനുഗ്രഹാത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>എന്നില്‍ ബുദ്ധിപരമായി ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനം നടത്തുന്ന ഒരാള്‍ ഒരിയ്ക്കലും ധ്വംസിയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല. സൃഷ്ടി-സംഹാരങ്ങളുടെ സമയങ്ങളില്പ്പോലും അവരുടെ ഇത്തരം ആത്മീയ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്‍റെ ദയയാല്‍ തുടര്‍ന്നു നിലനില്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 25</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏതവദ് ഉക്ത്വോപരരാമ തന്‍ മഹദ്<br />ഭൂതം നാഭോ-ലിംഗം അലിംഗം ഈശ്വരം<br />അഹം ച തസ്മൈ മഹതം മഹീയസേ<br />ശീര്‍ഷ്നാവനാമം വിദാധേ അനുകമ്പിതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അതിനുശേഷം കണ്ണുകള്‍ക്ക് ഗോപ്യമല്ലാത്ത ആ പരമമായ പ്രമാണ പുരുഷന്‍, ആ അതിശയകരമായി വര്‍ത്തിച്ച ശബ്ദസാക്ഷാത്കാരം തന്‍റെ അരുളപ്പാടുകള്‍ നിര്‍ത്തി, അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പ്രത്യുപകാരം മെന്നോണം ശിരസ്സുകള്‍ കുനിച്ച് എന്‍റെ ആദരവുകളര്പ്പിച്ചു. </div><div align="justify"></div><strong>ശ്ലോകം 26</strong><br /><strong></strong><div align="center"><br />നാമാനി അനന്തസ്യ ഹത-ത്രപഃ പതന്‍<br />ഗുഹ്യാനി ഭദ്രാണി കൃതാനി ച സ്മരന്‍<br />ഗം പര്യതംസ് തുഷ്ട-മന ഗത-സ്പൃഹഃ<br />കാലം പ്രതിക്ഷാന്‍ വിമദോ വിമത്സരഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെ ഞാന്‍ തുടര്‍ച്ചയായുള്ള നിര്‍ശ്ചരികളിലൂടെ ഭഗവാന്‍റെ പുണ്യനാമത്തെയും മഹിമാനങ്ങളെയും ഭൌതിക ലോകത്തിലെ കീഴ്വഴക്കങ്ങളെയൊക്കെ കാറ്റില്പറത്തി കൊണ്ട് ഉരുവിടാനാരംഭിച്ചു. അത്തരത്തിലുള്ള ഉരുവിടലുകളും ആത്മീയ ലീലകളുടെ ഓര്‍മ്മിയ്ക്കലും ഒരു അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ് . അങ്ങനെ ഞാന്‍ ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ ചുറ്റികറങ്ങി, എനിയ്ക്ക് പൂര്‍ണ്ണ തൃപ്തി കൈവന്നു, കൂടാതെ ഞാന്‍ അനുകമ്പയുള്ളവനും അസൂയയില്ലാത്തവനുമായി മാറി. </div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 27</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏവം കൃഷ്ണ-മതേര്‍ ബ്രഹ്മന്‍<br />നാശക്താശ്യാമളാത്മനഃ<br />കാലഃ പ്രാദുരാഭൂത് കലേ<br />തദിത് സൌദാമനി യഥാ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അതുകൊണ്ട്, ഓ ബ്രാഹ്മണനായ വ്യാസദേവ, കാലത്തിന്‍റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ കൃഷ്ണചിന്തയില്‍മാത്രം വിരാജിച്ച്കൊണ്ട്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ മറ്റ് ആശാപാശങ്ങളേതുമില്ലാതെ, ഭൌതികമാലിന്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് തികച്ചും ഞാന്‍ മുക്തനായി, ഒരു മിന്നല്പിണറിന്‍റെ ആകസ്മികമായ തിളക്കത്താലെന്നപോലെ ഞാനെന്‍റെ ഭൌതിക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആത്മീയമായ അടിത്തറയിലേയ്ക്ക് കുടിയേറി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 28</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പ്രയുജ്യമാനേ മയി തം<br />ശുദ്ധം ഭഗവതീം തനും<br />അരാബ്ദ-കര്‍മ്മ-നിര്‍വാണോ<br />ന്യാപതാത് പഞ്ച-ഭൌതികഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>പരമ ദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍റെ സഹചാരിയാവാന്‍ തക്കവണ്ണം ഒരു ആത്മീയ ശരീരം എനിയ്ക്കവിടുത്തെ കൃപയാല് ലഭിച്ചപ്പോള്‍, അഞ്ച് ഭൌതിക മൂലകങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ശരീരത്തെ ഞാനുപേക്ഷിച്ചു, അങ്ങനെ ഞാനാര്‍ജ്ജിച്ച എല്ലാ ഫലേച്ഛയോടെയുള്ള കര്‍മ്മ ഫലങ്ങളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള് തത്ക്ഷണം നിലച്ചു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 29</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />കല്പാന്ത ഇദം അദയാ<br />ശയനേ അംഭസ്യ ഉദന്വതഃ<br />ശിസയീശോര്‍ അനുപ്രാണം<br />വിവിസേ അന്തര്‍ അഹം വിഭോഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />കല്പാന്തകാലത്തില്‍, എപ്പോഴാണോ പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ നാരായണന്‍ കാരണ സമുദ്രത്തില്‍ കിടന്നത്, സൃഷ്ടിചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ എല്ലാ മൂലകങ്ങളുമായി ബ്രഹ്മാവും, അവിടുത്തെ ഉച്ഛോസത്തിലൂടെ ഞാനും അവിടുത്തെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 30</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സഹസ്ര-യുഗ-പര്യന്തേ<br />ഉദ്ധായേദം ശിസൃക്ഷതഃ<br />മരീചി-മിശ്ര ഋഷയഃ<br />പ്രാണേഭ്യോ അഹം ച ജജ്നിരേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>4,300,000,000 സൂര്യ വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം, എപ്പോഴാണോ ബ്രഹ്മാവ് ഭഗവാന്‍റെ ആജ്ഞയാല്‍ സൃഷ്ടികര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കായി വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നെണീറ്റത്, ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും ഋഷിവര്യന്മാരായ മരിചി, അംഗീരസ്സ്, അത്രി മുതലായവരെ സൃഷ്ടിച്ചു കൂടാതെ ഞാനും അവരോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷമായി. </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 31</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അന്തര്‍ ബഹിസ് ച ലോകംസ് തൃണ്‍<br />പര്യേമ്യ അസ്കണ്ഡിത-വ്രതഃ<br />അനുഗ്രഹാന്‍ മഹാ-വിഷ്ണോര്‍<br />അവിഘത-ഗതിഃ ക്വാചിത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അതുവരെ, പരമദയാലുവായ വിഷ്ണുവിന്‍റെ കാരുണ്യത്താല്‍ എല്ലായിടത്തും അതായത് ആത്മീയ ലോകത്തിലും ഭൌതികലോകത്തിന്‍റെ മൂന്നു തലത്തിലും(ഊര്‍ദ്ധ ലോകം, മദ്ധ്യലോകം, അധോലോകം) ഞാന്‍ വിഘ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു. അതിനുകാരണം ഭഗവാനോടുള്ള എന്‍റെ ഇടതടവില്ലാത്ത ഭക്തിയുത ഭഗവദ്സേവനം ഒന്നുമാത്രമാണ്.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 32</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ദേവ-ദത്തം ഇമം വിനാം<br />സ്വര-ബ്രഹ്മ-വിഭൂഷിതം<br />മൂര്ച്ഛയിത്വ ഹരി-കഥം<br />ഗയമാനസ് ചരാമ്യഹം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെ സ്ഥിരമായി ആത്മീയ സന്ദേശങ്ങളായ ഭഗവാന്‍റെ മഹിമാനങ്ങളും പാടിപുകഴ്ത്തി, ആത്മീയ ശബ്ദങ്ങള്‍ മാത്രം പൊട്ടിവിടരുന്ന ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണനാല്‍ സമ്മാനിയ്ക്കപ്പെട്ട വീണ എന്ന ഈ സംഗീതോപകരണവുമായി ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 33</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പ്രഗായതഃ സ്വ-വീര്യാണി<br />തീര്‍ത്ഥ-പാദഃ പ്രിയ-ശ്രവഃ<br />അഹൂത ഇവ മേ ശീഘ്രം<br />ദര്‍ശനം യതി ചേതസി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>എത്ര കേട്ടാലും മതിവരാത്ത പരമ ഭഗവാനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റ്റെ മഹിമകളെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയുംകുറിച്ച് ഞാന്‍ സ്തുതിയ്ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, വിളിച്ചു വരുത്തിയതു പോലെ എന്‍റെ ഹൃത്തിലെ ഇരുപ്പിടത്തില്‍ അവിടുന്ന് സമാഗതനായി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 34</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏതദ് ധ്യ അതൂര-ചിത്താനാം<br />മാത്ര-സ്പര്‍സേച്ഛയ മുഹുഃ<br />ഭാവ-സിന്ധു-പ്ലവോ ദൃഷ്ടോ<br />ഹരി-ചാര്യാനുവര്‍ണനം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>യാതൊരളാണോ തന്‍റെ ലക്ഷ്യ സാധൂകരണത്തിനായി എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെയും ഉത്കണ്ഡയോടെയും ശ്രമം തുടരുന്നത്, അത്തരക്കാര്‍ക്ക് മാമൂലുകളാകുന്ന സമുദ്രത്തെ ഒരു വഞ്ചിയുടെ സഹായത്താല്‍ അക്കരെയെത്താവുന്നതാണ് . ഇനി എതാണാ വഞ്ചിയെന്നറിയേണ്ടേ? പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഇടതടവില്ലാത്ത ഉരുവിടല്‍ മാത്രമാണത്. ഇതെന്‍റെ വ്യക്തിഗത അനുഭവം കൂടിയാണ് .</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 35</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യമാദിഭിര്‍ യോഗ-പതൈഃ<br />കാമ-ലോഭ-ഹതോ മുഹുഃ<br />മുകുന്ദ-സേവയ യദ്വത്<br />തഥാത്മദ്ധ ന സം‌യതി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>കാമാഭിലാഷങ്ങളുടെ അലട്ടലുകളില്‍ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയ സം‌യമനത്തിന് യോഗ പാഠങ്ങള്‍ പരിശീലിയ്ക്കുക എന്നത് സത്യം തന്നെയാണ് എന്നാല്‍ ആത്മ സംതൃപ്തിയ്ക്ക് അത് പര്യാപ്തമല്ല, അത് പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍റെ സേവനങ്ങളില്‍ നിന്നുരുത്തിരിഞ്ഞു വരേണ്ട ഒന്നാണ്.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 36</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സര്‍വ്വം തദ് ഇദം അഖ്യാതം<br />യത് പൃഷ്ടോ അഹം ത്വയാനഘ<br />ജന്മ-കര്‍മ്മ-രഹസ്യം മേ<br />ഭവതസ് ചാത്മ-തോഷണം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഓ വ്യാസദേവാ, എല്ലാ പാപങ്ങളില്‍ നിന്നും താങ്കള്‍ വിമുക്തനായിരിയ്ക്കുന്നു. അങ്ങനെ താങ്കള്‍ ചോദിച്ചതിന്‍ പ്രകാരം ആത്മ-സാക്ഷാത്കാരത്തിനായിട്ടാണ് ഞാനെന്‍റെ ജന്മകര്‍മ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു തന്നത്. ഇതെല്ലാം താങ്കളെ തൃപ്തനാക്കുന്നതിനും ഹേതുകമാകുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 37</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സുത ഉവാച<br />ഏവം സംഭസ്യ ഭഗവാന്‍<br />നാരദോ വാസവി-സൂതം<br />അമന്ത്ര്യാ വീണം രണയന്‍<br />യയൌ യാദൃശ്ചികോ മുനിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>സൂത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: വ്യാസദേവനെ അത്രയും അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ശ്രീല നാരദമുനി, തന്‍റെ വീണയും മീട്ടി, സ്വച്ഛയാല്‍ യഥേഷ്ടം സഞ്ചരിക്കാനായി അവിടം വിട്ടകന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 38</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അഹോ ദേവര്‍ഷിര്‍ ധാന്യോ അയം<br />യത്-കീര്‍ത്തിം ശാരങധന്വനഃ<br />ഗായന്‍ മധ്യണ് ഇദം തന്ത്ര്യാ<br />രമായത്യ അതുരം ജഗത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ശ്രീല നാരദമുനിയ്ക്കെന്‍റെ എല്ലാ ആദരങ്ങളും വിജയാശംസകളും ഞാനര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു കാരണം ഭഗവാന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ വാഴ്ത്തി സ്തുതിയ്ക്കുകയാണദ്ദേഹം ചെയ്തത്. അത് ചെയ്തതിലൂടെ അദ്ദേഹം സ്വയം ആനന്ദിയ്ക്കുകയും കൂടാതെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ പതിതാത്മാക്കളെ ഒന്നാകെ ചൈതന്യവത്താക്കുകയും ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നു. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-size:85%;">ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം ആറിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു. </span></em></strong><br /></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-371176379858353671?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-19628884721061032122007-05-12T05:50:00.002-07:002007-05-13T02:14:19.114-07:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RiB3K9gu0KI/AAAAAAAAAE0/y6IcxENR7Zw/s1600-h/narada8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053169812103942306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 334px; CURSOR: hand; HEIGHT: 335px; TEXT-ALIGN: center" height="378" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RiB3K9gu0KI/AAAAAAAAAE0/y6IcxENR7Zw/s400/narada8.jpg" width="294" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്. </span></div><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു:</em></strong> </div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>സ്കന്ധം ഒന്ന് </strong></span></div><div align="justify"><br /></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>സൃഷ്ടി </strong></span></div><div align="justify"><br /></div><div align="center"><strong>അദ്ധ്യായം:5 </strong></div><div align="justify"><br /></div><div align="center"><strong>നാരദ മഹര്‍ഷി, വ്യാസദേവന് നല്കുന്ന ഉപദേശങ്ങള്‍</strong></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 1 </strong></div><div align="center"><br />സുത ഉവാച<br />അഥ തം സുഖം അസിന<br />ഉപാസിനം ബ്രിഹച്-ച്രവഃ<br />ദേവര്‍ഷിഃ പ്രാഹ വിപ്രാര്‍സിം<br />വീണ-പാണിഃ സ്മയന്ന് ഇവ</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>സുത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ദേവര്‍ഷി നാരദര് വളരെ സന്തുഷ്ടനായവിടെ ഉപവിഷ്ടനായി, പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട ബ്രഹ്മര്‍ഷി വേദവ്യാസനോടായി ഇങ്ങനെ അഭി സംബോധന ചെയ്തു:<br /></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 2</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>നാരദ ഉവാച<br />പരാശര്യ മഹാ-ഭാഗ<br />ഭവതഃ കച്ചിദ് ആത്മന<br />പരിതുഷ്യതി ശരീര<br />ആത്മ മനസ ഏവ വ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>നാരദ മഹര്‍ഷി പറഞ്ഞു:<br />വ്യാസദേവനെ ‘അല്ലയോ പരാശര സൂനു‘എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തുകോണ്ട് നാരദ മഹര്‍ഷി തന്‍റെ അന്വേഷണങ്ങളാരംഭിച്ചു: ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്‍റെ പാതയില്‍ ശരീരവും മനസ്സിനെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞതില്‍ താങ്കള്‍ സന്തുഷ്ടനാണെന്ന് നാം കരുതട്ടെ?</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 3</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ജിജ്ഞാസിതം സുസമ്പന്നം<br />അപി തേ മഹദ്-അദ്ഭുതം<br />കൃതവാന്‍ ഭരതം യസ് ത്വം<br />സര്‍വര്‍ത്ത-പരിബ്രിംഹിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>താങ്കളുടെ അന്വേഷണങ്ങളും പഠനങ്ങളുമെല്ലാം അതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപത്തില്‍ പര്യവസാനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു എന്ന് നാം അറിയുന്നു, കൂടാതെ താങ്കള്‍ വളരെ മഹത്തായ മഹാഭാരത സൃഷ്ടിയും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. മഹാഭാരതത്തിലെ വൈദിക ശ്രേണികളെ വളരെ വ്യക്തമായും വിപുലമായും വിവരിയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 4</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ജിജ്ഞാസിതം അദിതം ച<br />ബ്രഹ്മ യത് തത് സനാതനം<br />തഥാപി സോചസ്യ ആത്മനം<br />അകൃതാര്‍ത്ത ഇവ പ്രഭോ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അവ്യക്തികത ബ്രഹ്മത്തെയും അതില്‍ നിന്നു വേര്‍തിരിയ്ക്കാവുന്ന മറ്റ് ജ്ഞാന ശകലങ്ങളെയും താങ്കള്‍അതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണ സാഗത്യത്തോടെയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രഭോ അങ്ങ് ഇതൊന്നും താനാല്ല ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന രീതിയില്‍ നിരാശനായി കാണപ്പെടുന്നത്?</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 5</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അസ്ത്യ ഏവ മേ സര്‍വ്വം ഇദം ത്വവയോക്തം<br />തഥാപി നാത്മ പരിതുഷ്യതേ മേ<br />തന്‍-മൂലം അവ്യക്തം അഗധ-ബോധം<br />പൃച്ഛാമഹേ ത്വാത്മ-ഭവാത്മ-ഭൂതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ശ്രീ വ്യാസദേവന്‍ പറഞ്ഞു: താങ്കളെന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതെല്ലാം പൂര്‍ണ്ണമയും സത്യം തന്നെ. എന്നിരിയ്ക്കിലും എനിയ്ക്ക് ഇതില്‍ നിന്നൊന്നും ഒരു സാന്ത്വനം ലഭിയ്ക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ അങ്ങയോട് എന്‍റെ ഈ അതൃപ്തിയുടെ മൂലകാരണങ്ങളെ അന്വേഷിച്ചത്, കാരണം സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവിന്‍റെ അരുമ പുത്രന്മാരിലൊരാളായ അങ്ങയുടെ ജ്ഞാനം അപാരവും അപ്രമേയവുമാണെന്നനിയ്ക്കറിയാം.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 6</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ വൈ ഭവാന്‍ വേദ സമസ്ത്ത-ഗുഹ്യം<br />ഉപാസിതോ യത് പുരുഷഃ പുരാണഃ<br />പരാവരേഷോ മനസൈവ വിശ്വം<br />സൃജതി അവതി അത്തി ഗുണൈര്‍ അസംഗഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ ദേവ, ഭൌതികലോകത്തിലെ സൃഷ്ടി സ്ഥിതി സംഹാരങ്ങളുടെ നാഥനും ആത്മീയലോക പാലകനും പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനും ഭൌതിക പ്രകൃതിയുടെ ത്രിവിധ ഭാവങ്ങളില്‍ നിന്നും ആത്മീയമായി ഉന്നത വിധാനത്തില്‍ വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന ഭഗവാനെ ആരാധിയ്ക്കുന്ന അങ്ങേയ്ക്ക് ഇത്തരം നിഗൂഢകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടാകും.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 7</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ത്വം പര്യതന്‍ അര്‍ക ഇവ ത്രി-ലോകിം<br />അന്തസ്-ചരോ വായുര്‍ ഇവാത്മ-സാക്ഷി<br />പരാവരേ ബ്രഹ്മണി ധര്‍മ്മതോ വരതൈഃ<br />സ്നാതസ്യ മേ ന്യൂനം അലം വിചക്ഷ്വ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />സൂര്യനെപ്പോലെ, ദിവ്യനായ അങ്ങേയ്ക്ക് ത്രിലോകങ്ങളിലെവിടെയും സഞ്ചരിയ്ക്കാം, വായുവെപ്പോലെ സര്‍വ്വജീവജാലങ്ങളുടെയും ആന്തരികമായ സ്ഥാനങ്ങളില്‍ വ്യാപരിയ്ക്കുകയുമാവാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അങ്ങ് സര്‍വ്വവ്യാപിയായ പരമാത്മാവിനോളം നന്മകള്‍ പേറുന്നു. ആയതിനാല്‍ ആത്മീയ വിധാനത്തിലെ അച്ചടക്ക നിയമങ്ങളും പ്രതിജ്ഞകളുമെല്ലാം ഏകചിന്താനിരതമായി ജീവിതത്തില്‍ പകര്‍ത്തിയിരിയ്ക്കുന്ന എന്നിലുള്ള കുറവുകളെന്തെല്ലാമെന്ന് ദയവായി കണ്ടുപിടിച്ചു തന്നാലും.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 8</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ശ്രീ നാരദ ഉവാച:<br />ഭവതാനുദിത-പ്രായം<br />യസോ ഭഗവതോ അമലം<br />യേനൈവസൌ ന തുഷ്യേത<br />മന്യേ തദ് ദര്‍ശനം ഖിലം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ശ്രീ നാരദര്‍ പറഞ്ഞു: അഭൌമവും കളങ്കരഹിതവുമായ പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷന്റ്റെ മാഹാത്മ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നീ ഒന്നും തന്നെ അതില്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈശ്വരന്‍റെ ഇന്ദ്രിയപ്രീതി കൈവരിയ്ക്കാത്ത എത്ര വലിയ തത്വ സംഹിതയായാലും അത് ഉപയോഗശൂന്യമാണ്.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 9</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യത ധര്‍മ്മദയസ് ചാര്‍ത്ഥ<br />മുനി-വര്യാനുകീര്‍ത്തിതഃ<br />ന തതാ വസുദേവസ്യ<br />മഹിമ ഹി അനുവര്‍ണ്ണിതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയൊ മുനിശ്രേഷ്ഠാ അങ്ങ് മതാനുഷ്ഠാനാങ്ങളില്‍ തുടങ്ങുന്ന നാല് തത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആവോളം വിവരിച്ച് അതി വിപുലമാക്കി പക്ഷെ അങ്ങ് പരമ്പൊരുളായ വസുദേവന്‍റെ മഹിമാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒന്നു തന്നെ പറഞ്ഞില്ല.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 10</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ന യദ് വചസ് ചിത്ര-പദം ഹരേര്‍ യസോ<br />ജഗത്-പവിത്രം പ്രഗൃണീത കര്‍ഹിചിത്<br />തദ് വയസം തീര്‍ത്ഥ ഉഷന്തി മനസ<br />ന യത്ര ഹംസ നിരമന്തി ഉസിക്-ക്ഷയഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഇക്കണ്ട പ്രപഞ്ചങ്ങളെ മുഴുവന്‍ പവിത്രീകരിയ്ക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഈശ്വരന്‍റെ മഹിമാനങ്ങളെ വാഴ്ത്താന്‍ ഉപകരിയ്ക്കാത്ത വാക്കുകള്‍ മാത്രം നിറഞ്ഞ ഒരു ഗ്രന്ഥത്തെ സന്ന്യാസിമാര്‍ കാകന്മാര്‍ക്കുള്ള തീര്‍ത്ഥാടനസ്ഥലത്തോടാണ് ഉപമിയ്ക്കാറ്. കാരണം പരിപൂര്‍ണ്ണരായി ആദ്ധ്യാത്മിക വിധാനത്തിലിരിയ്ക്കുന്ന എല്ലാ അന്തേവാസികള്ക്കും അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്ന് ആത്മീയാനന്ദം കണ്ടെത്തുക സാദ്ധ്യമല്ല. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 11</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തദ്-വഗ്-വിസര്‍ഗോ ജ്ഞാനതഘ-വിപ്ലവോ<br />യസ്മിന്‍ പ്രതി-സ്ലോകം അബദ്ധാവതി അപി<br />നാമാനി അനന്തസ്യ യസോ അങ്കിതാനി യത്<br />സൃണ്വന്തി ഗായന്തി ഗൃണന്തി സധവഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ഈ ലോകത്തിലെ വഴിപിഴയ്ക്കപ്പെട്ട സംസ്കാരത്തിന്‍റെ ഈശ്വര വിചാരമില്ലാതെ നീങ്ങുന്ന ജീവസത്തകളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു വിപ്ലവം തന്നെ സൃഷ്ടിയ്ക്കാന്‍ കഴിവുള്ള, ആത്മീയവപുസ്സുകള്‍ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ, ഭഗവാന്റ്റെ നാമരൂപാദി ലീലകള്‍ നിറഞ്ഞ, ആത്മീയമഹിമകള്‍ കൊണ്ട് നിറയ്ക്കപ്പെട്ട സാഹിതീയ സൃഷ്ടികള്‍ , അപക്വമായി വ്യന്യസിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതാണെങ്കില്‍ കൂടി അവ സത്യമായും ശുദ്ധസത്വത്തില്‍ വാഴുന്ന ജീവാത്മാക്കള്‍ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും അവയെ സശ്രദ്ധം കേള്‍ക്കുകയും ഉരുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. </div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 12</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />നൈഷ്കര്‍മ്മ്യം അപി അച്യുത-ഭവ-വര്‍ജ്ജിതം<br />ന ശോഭതേ ജ്ഞാനം അലം നിരജ്ഞനം<br />കുതഃ പുനഃ സസ്വദ് അഭദ്രം ഈശ്വരേ<br />ന ചാര്‍പിതം കര്‍മ്മ യദ് അപി അകാരണം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അപ്രമാദപരമായ ഭഗവാന്‍റെ പ്രത്യയഭാവനകളുടെ വ്യതിചലനത്തിലൂടെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനായി ആര്‍ജ്ജിയ്ക്കുന്ന ജ്ഞാനം ഭൌതികമാലിന്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് മുക്തമാണെങ്കില്‍ക്കൂടി അവ നന്നല്ല. അപ്പോള്‍ ഫലേച്ഛയോടെ നാം അനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന കര്‍മ്മങ്ങളുടെ കാര്യം പറയുകയും വേണ്ട, ഭഗവദ് സേവനത്തിനായുപകരിയ്ക്കാത്ത അത്തരം കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തുടക്കം മുതല്‍ക്കു തന്നെ പ്രകൃത്യാ അവ വേദനാജനകമാണ് കൂടാതെ ക്ഷണികവുമാണ് .</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 13</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അതോ മഹാ-ഭാഗ ഭവാന്‍ അമോഘ-ദൃക്<br />സുചി-ശ്രവഃ സത്യ-രതോ ധൃത-വ്രതഃ<br />ഉരുക്രമസ്യാഖില-ബന്ധ-മുക്തയേ<br />സമാധിനനുസ്മാര തദ്-വിചേഷ്ടിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അല്ലയൊ വ്യാസ ദേവ, അങ്ങയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ തികച്ചും പരിപൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു. അങ്ങയുടെ കീര്‍ത്തി അകളങ്കിതമാകുന്നു. സത്യസന്തതയിലും തീരുമാനങ്ങളിലും അങ്ങെന്നും ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള അങ്ങേയ്ക്ക് ഭഗവാന്‍റെ പൂര്‍വ്വ ലീലകളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ച് ഭൌതിക കെട്ടുബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്ന് ജീവാത്മാക്കളെ മുക്തി പദത്തിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കും.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 14</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തതോ അന്യഥ കിഞ്ചന യദ് വിവക്ഷതഃ<br />പൃതഗ് ദ്രിശസ് തത്-കൃത-രൂപ-നാമഭിഃ<br />ന കര്‍ഹിചിത് ക്വാപി ച ദുഃസ്ഥിത മതിര്‍<br />ലഭേത വതാഹത-നൌര്‍ ഇവസ്പദം</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അങ്ങെന്തെക്കെയാണോ വിശദീകരിക്കാനാഗ്രഹിയ്ക്കുന്നത് അവയിലൊക്കെയും ഭഗവാന്‍റെ ഒരു പ്രത്യേക വീക്ഷണം ഉണ്ടാവുകയും തന്‍റെ നാമാദി രുപങ്ങളിലൂടെ പ്രതികരിയ്ക്കുകയും തത്ഫലമായി കാറ്റിലാടിയുലയുന്ന നങ്കൂരമില്ലാത്തൊരു വഞ്ചിയെ പോലെ മനസ്സ് ചഞ്ചലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ജുഗുപ്സിതം ധര്‍മ്മ-കൃതേ അനുശാസതഃ<br />സ്വഭാവ-രക്തസ്യ മഹാന്‍ വ്യതിക്രമഃ<br />യദ്-വാക്യതൊ ധര്‍മ ഇതിതരഃ സ്ഥിതോ<br />ന മന്യതേ തസ്യ നിവാരണം ജനഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ജീവസത്തകള്‍ സ്വാഭാവികമായും പ്രകൃത്യാ ആനന്ദത്തിനായി ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നവരാണ്, ധര്‍മ്മങ്ങളുടെ പേരില്‍ അവരെ നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഇത് അഹേതുകവും ദണ്ഡനാത്മകവുമാണ് . താങ്കളുടെ ശിഷ്യത്വത്തിലാണ് അവരെല്ലാം നയിയ്ക്കപ്പെട്ടതും ധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ പേരില്‍ ഇത്തരം പ്രവൃത്തികളെല്ലാം ആരംഭിച്ചതും, വിലക്കുകള്ക്ക് അവിടെ സ്ഥാനമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 16</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />വിചക്ഷണോ അസ്യാര്‍ഹതി വേദിതും വിഭോര്‍<br />അനന്ത-പരസ്യ നിവൃത്തിതഃ സുഖം<br />പ്രവര്‍ത്താമനസ്യ ഗുണൈര്‍ അനാത്മനസ്<br />തതോ ഭവാന്‍ ദാര്‍ശയ ചേഷ്ടിതം വിഭോഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong> </div><div align="justify"><br />പരമാത്മാവായ ഭഗവാന്‍ സീമാതീതനാണ് . ഭൌതികാനന്ദങ്ങളില്‍ നിന്ന് വിരമിച്ച വളരെക്കുറച്ച് ശ്രേഷ്ഠ വ്യക്തികള്‍ക്ക് മാത്രമേ ഇത്തരം ആത്മീയ മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം അര്‍ഹിയ്ക്കുന്നവരായുള്ളൂ. ആയതിനാല്‍ ഭൌതിക ബന്ധനങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങി ആത്മീയവിധാനത്തിലെത്തി നോക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കാത്ത ജീവാത്മാക്കള്‍ക്ക് നാം ആത്മ സാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള വഴികള്‍ പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടതാണ് . നാം ആര്‍ജ്ജിച്ച നന്മകള്‍ വഴിയും പരമാത്മാവിന്റ്റെ ആത്മീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളിലൂടെയുമാണ് നാം അത് സാധിയ്ക്കേണ്ടത്.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 17</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ത്യക്ത്വാ സ്വ-ധര്‍മ്മം ചരണാംബുജം ഹരേര്‍<br />ഭാജന്‍ അപക്വോ അഥ പതേത് തതോ യദി<br />യത്ര ക്വ വാഭദ്രം അഭൂത് അമുസ്യ കിം<br />കോ വര്‍ത്ത അപ്തോ അഭജതം സ്വ-ധര്‍മതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഭൌതിക ധര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനത്തിനായി കടന്നു വരുന്ന ഒരു വ്യക്തി ഒരുപക്ഷേ അപക്വമായ ചില തലങ്ങളില്‍ വീണു പോകുന്നു, എന്നാല്‍ അത്തരം ഒരു പരജയത്തില്‍ മറ്റ് അപകടങ്ങളൊന്നും തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് സംഭവിയ്ക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ നേരെ മറിച്ച് ഒരു അഭക്തനാണ് പൂര്‍ണ്ണമായും ഭൌതിക ധര്‍മ്മങ്ങളില്‍ മുഴുകുന്നതെങ്കില്‍ അവനൊന്നും നേടാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്നു മില്ല.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 18</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്യൈവ ഹേതോഃ പ്രയതേത കോവിദോ<br />ന ലഭ്യതേ യദ് ഭ്രമതം ഉപാര്യ അധഃ<br />തല്‍ ലഭ്യതേ ദുഃഖവദ് അന്യതഃ സുഖം<br />കാലേന സര്‍വത്ര ഗഭീര-രംഹസ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ബുദ്ധിശാലികളായ മനുഷ്യര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സാഹിതീയമായ അറിവുകള്‍ തേടി ഏറ്റവും ഉന്നതലോകമായ ബ്രഹ്മലോകം മുതല്‍ ഇങ്ങ് താഴെ ഏറ്റവും താണ ഗൃഹമായ പാതാള ലോകങ്ങള്‍ വരെ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നവരും അറിയേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനം നമുക്കാവശ്യമുള്ളതിന് വേണ്ടി മാത്രം യത്നിയ്ക്കുക എന്നുള്ളതാണ് അല്ലാതെ മിഥ്യയായ കിട്ടാക്കനികള്‍ക്ക് വേണ്ടി വെറുതെ അലയരുത്.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 19</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ന വൈ ജനോ ജതു കഥാഞ്ചനാവ്രജേന്‍<br />മുകുന്ദ-സേവ്യ അന്യവദ് അംഗ സംസൃതിം<br />സ്മരണ്‍ മുകുന്ദാഗ്രി-ഉപാഗുഹനം പുനര്‍<br />വിഹതും ഇച്ചേന്‍ ന രസ-ഗ്രഹോ ജനഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />പ്രിയപ്പെട്ട വ്യാസാ, ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍റെ സേവനത്തിലിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു ഭക്തന്‍ ചിലപ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലു കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തഴേയ്ക്ക് നിപതിയ്ക്കുകയാണെങ്കില്‍ തന്നെ മറ്റുള്ളവരെ പോലെ അദ്ദേഹം ഭൌതികമായ തലത്തിലേയ്ക്ക് വീണു പോകുന്നില്ല കാരണം ഒരിയ്ക്കലെങ്കിലും ഭഗവദ് പാദാര വിന്ദങ്ങളില്‍ വ്യാപരിച്ചതിന്‍റെ സ്വാദ് ആസ്വദിച്ച അയാള്‍ക്ക് മറ്റൊന്നും ചെയ്യുക സാദ്ധ്യമല്ല, പകരം ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമാകും എപ്പോഴും അയാള്‍ക്കുണ്ടാവുക.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 20</strong></div><div align="center"><br />ഇദം ഹി വിശ്വം ഭഗവാന്‍ ഇവേതരോ<br />യതോ ജഗത്-സ്തന-നിരോധ-സംഭവഃ<br />തദ് ധി സ്വയം വേദ ഭാവംസ് തഥാപി തേ<br />പ്രദേശ-മത്രം ഭവതഃ പ്രദര്‍ശിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനാണ് ഈ പ്രപഞ്ചം എങ്കില്‍ക്കുടി അവിടുന്ന് അവയില്‍ നിന്നൊക്കെ വളരെ അകലത്തിലുമാണ് . അവിടുന്നില്‍ നിന്നുമാത്രമാണ് ഈ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടികളുടെ ഉത്ഭവം തന്നെ, അതിന്റ്റെ സ്ഥിതിയും അവിടെത്തന്നെ, സംഹാരത്തിനു ശേഷം അവിടേയ്ക്ക് തന്നെ വിലയം പ്രാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങേയ്ക്ക് ഇവയെല്ലാം അറിവുള്ളതാണല്ലോ. ഞാനൊന്ന് സംക്ഷേപണം ചെയ്തു എന്നു മാത്രം. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 21</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ത്വം ആത്മനാത്മനം അവേഹ്യ അമോഘ-ദൃക്<br />പരസ്യ പുംസഃ പരമാത്മനഃ കാലം<br />അജം പ്രജാതം ജഗതഃ ശിവായ തന്‍<br />മഹാനുഭാവാഭ്യുദയോ അധിഗന്യതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണമാണ് . അങ്ങേയ്ക്ക് സ്വയം തന്നെ പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെ അറിയാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട് കാരണം അങ്ങ് ഭഗവാന്‍റെ വിസരണാവതാരങ്ങളിലോന്നാണല്ലോ. എല്ലാ ജീവസത്തകളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി ജനനമില്ലാതെ അങ്ങിവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി. അതുകൊണ്ട് ദയവായി അവിടുന്ന് പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ദിവ്യമായ ആത്മീയ ലീലകളെക്കുറിച്ച് കുറച്ച് കൂടി വ്യക്തമായി വിവരിച്ചാലും.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 22</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഇദം ഹി പുംസസ് തപസഃ ശ്രുതസ്യ വ<br />സ്വിസ്തസ്യ സുക്തസ്യ ച ബുദ്ധി-ദത്തയൊഃ<br />അവിച്യുതൊ അര്‍ത്ഥഃ കവിഭിര്‍ നിരൂപിതോ<br />യദ്-ഉത്തമശ്ലോക-ഗുണാനു വര്‍ണ്ണനം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ജ്ഞാനത്തിലുള്ള മുന്നേറ്റം, വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന തപസ്യകള്‍, വേദ പഠനങ്ങള്‍, അര്‍പ്പണങ്ങള്‍, വേദ മന്ത്രങ്ങളുടെ ഉരുവിടല്‍, ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍, ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയ വിവരണങ്ങളുടെ ആസ്വാദനം, തുടങ്ങിയ ആത്മീയ ഉന്നമത്തിനായുള്ള ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെ വളരെ ഋണതയോടെയാണ് പണ്ഡിത വൃത്തങ്ങള്‍ വ്യതിചലനങ്ങളില്ലാതെ ഉപസംഹരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. </div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 23</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അഹം പുരതിത-ഭാവേ അഭാവം മുനേ<br />ദാസ്യസ് തു കസ്യാസ്ചന വേദ-വാദിനം<br />നിരൂപിതോ ബാലക ഏവ യോഗിനം<br />സുശ്രുസനേ പ്രവൃഷി നിര്‍വിവിക്ഷതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ മുനി വര്യാ, കഴിഞ്ഞ സഹസ്രാബ്ദത്തില്‍ ഞാന് വേദാന്ത മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ചലിയ്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് സേവ ചെയ്യുന്ന ഒരു വേലക്കാരിയുടെ പുത്രനായിട്ടാണ് ജന്മമെടുത്തത്. അവര്‍ ഒരുമിച്ച് താമസിച്ചിരുന്ന നാല് മഴമാസക്കാലം എനിയ്ക്കവര്‍ക്കായി വ്യക്തിഗത സേവനങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 24</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തെ മയ്യ് അപേതഖില- ചപലേ അര്‍ഭകേ<br />ദാന്തേ അദൃത-കൃദനകേ അനുവര്‍ത്തിനി<br />ചക്രുഃ കൃപം യദ്യപി തുല്യ-ദര്‍ശനഃ<br />സുശ്രുസമാനേ മുനയോ അല്പ-ഭാഷിണി<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ആ വേദാന്തമാര്‍ഗ്ഗികള് നിഷ്പക്ഷവാദികളായിരുന്നുവെങ്കിലും അവരെന്നില്‍ അഹൈതുകമായ കാരുണ്യം ചൊരിഞ്ഞു. എന്നെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിതനായവനും, ഒരു ബാലനായിരിന്നിട്ട് കൂടീ കായിക വിനോദങ്ങളിലോന്നും താല്പര്യമില്ലത്തവനുമായിരുന്നു. കൂടാതെ ഞാന്‍ വികൃതിയുമായിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രവുമല്ല ആവശ്യത്തിനുപരിയായി സംസാരിച്ചിരുന്നുമില്ല.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 25</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഉച്ചിഷ്ട-ലേപാന്‍ അനുമോദിതോ ദ്വിജൈഃ<br />സകൃത സ്മ ഭുഞേ തദ്-അപസ്ത-കില്‍ബിഷഃ<br />ഏവം പ്രവൃത്തസ്യ വിശുദ്ധ-ചേതസസ്<br />തദ്-ധര്‍മ്മ ഏവാത്മ-രുചിഃ പ്രജായതേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഒരിയ്ക്കല്‍ മാത്രം ആ പുണ്യാത്മാക്കളുടെ അനുവാദത്തോടെ അവരുടെ അഹാരത്തിന്‍റെ ഉച്ചിഷ്ടം ഞാനെടുത്ത് ഭക്ഷിയ്ക്കുകയുണ്ടായി, അതിലൂടെ എന്‍റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഇല്ലാതായി. അങ്ങനെ ആ സേവനങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ ഹൃദയശുദ്ധിവരുത്തി, ആ സമയത്ത് ആത്മീയവാദികളുടെ സ്വഭാവം എനിയ്ക്ക് വളരെ വേഗം ആസ്വാദ്യമായി ത്തീര്‍ന്നു.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 26</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തത്രാന്വഹം കൃഷ്ണ-കഥഃ പ്രഗായതം<br />അനുഗ്രഹേനസൃണവം മനോഹരഃ<br />തഃ ശ്രദ്ധയ മേ അനുപദം വിശൃന്വതഃ<br />പ്രിയാശ്രവസ്യ അംഗ മമഭവദ് രുചിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ വ്യാസദേവ, മഹാന്മാരായ വേദാന്തികളുമായുള്ള ആ ഒത്തുചേരലില്‍ അവരുടെ തന്നെ കൃപയാല്‍ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍റെ അത്യാകര്‍ഷകമായ ലീലാവിനോദങ്ങള്‍ എനിയ്ക്ക് ശ്രവിയ്ക്കുമാറായി അത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധയോടെ കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്തു, അതിനു ശേഷം പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനെക്കുറീച്ച് കേള്‍ക്കാനുള്ള ഒരു രുചി അനുനിമിഷം എന്നില്‍ കൂടീക്കൂടിവന്നു.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 27</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്മിംസ് തദ ലബ്ദ-രുചേര്‍ മഹ മതേ<br />പ്രിയസ്രവസ്യ അസ്ഘലിത മതിര്‍ മമ<br />യയാഹം ഏതത് സദ്-അസത് സ്വ-മായയ<br />പശ്യേ മയി ബ്രഹ്മണി കല്പിതം പരേ</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ മഹമുനേ, പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനെക്കുറിച്ച് ശ്രവിയ്ക്കുന്നതിനുള്ള രുചി കൈവന്ന നിമിഷത്തില്‍ തന്നെ ഭഗവാനോടുള്ള എന്‍റെ ശ്രദ്ധ മാലിന്യരഹിതമായി. അങ്ങനെ എന്‍റെ രുചി രൂപപ്പെടുംന്തോറും സൂക്ഷ്മവും സ്ഥൂലവുമായ പുറം ചട്ടകള് എന്‍റെ തന്നെ അജ്ഞതയാല്‍ സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെട്ടതാണെന്നെനിയ്ക്ക് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു, കൂടാതെ ഞാനും ഭഗവാനും ആത്മീയ സത്തകളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാനും കഴിഞ്ഞു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 28</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഇത്തം ശരത്-പ്രവൃശികവ് ഋതു ഹരേര്‍<br />വിസൃന്വതോ മേ അനുസവം യസോ അമലം<br />സങ്കീര്‍ത്യമാനം മുനിഭിര്‍ മഹാത്മഭിര്‍<br />ഭക്തിഃ പ്രവൃത്താത്മ-രജസ്-തമോപഹ</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെയുള്ള രണ്ട് ഋതുക്കള് ഒരുമിച്ചാഗതമായ മഴമേഘങ്ങള്‍ പേറുന്ന ആ ശരത്കാലത്തില്‍ ഈ മഹാനുഭാവന്മാരായ മുനിവര്യന്മാര്‍ ഭഗവാന്‍റെ മഹിമാനങ്ങള്‍ കളങ്കരഹിതമായ ഉരുവിടുന്നത് കേള്‍ക്കുവാനുള്ള അവസരം എനിയ്ക്ക് ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ എപ്പോഴാണോ ഞാന്‍ ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനം ആരംഭിച്ചത് എന്‍റെ അജ്ഞതയുടെയും വികാരങ്ങളുടെയും പുറം ചട്ടകള്‍ എന്നെ വിട്ടകന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 29</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്യൈവം മേ അനുരക്തസ്യ<br />പ്രസ്രീതസ്യ ഹതൈനസഃ<br />ശ്രദ്ധാധാനസ്യ ബലസ്യ<br />ദന്താസ്യാനുചരസ്യ ച</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഞാനവരുമായി മാനസികമായി ഒരു ആത്മബന്ധം പുലര്‍ത്തിപോന്നു. ഞാനൊരു സത്സ്വഭാവി ആയതുകാരണം എന്‍റെ പാപങ്ങളെല്ലാം ആ സേവനങ്ങളിലൂടെ തുടച്ചു നീക്കപ്പെട്ടു. അതിലൂടെ ഹൃദയത്തില്‍ അവരോടൊരു ബലവത്തായ വിശ്വാസം കൈവരുകയും ചെയ്തു. ഞാനെന്‍റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിയ്ക്കുകയും അതിലൂടെ എനിയ്ക്ക് വളരെ കര്‍ശനമായി എന്‍റെ മനസിനെയും ശരീരത്തെയും നിയന്ത്രിച്ച് ശുദ്ധ ഭക്തിയുടെ പാതയില് ചരിയ്ക്കാനായി.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 30</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ജ്ഞാനം ഗുഹ്യതമം യത് തത്<br />സാക്ഷാദ് ഭഗവതോദിതം<br />അന്വവോചന്‍ ഗമീഷ്യന്തഃ<br />കൃപയ ദീന-വത്സലഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അജ്ഞരായ പതിതാത്മാക്കളോട് അത്യധികം കാരുണ്യമരുളുന്ന ആ ഭക്തിവേദാന്തികള്‍ അവിടം വിട്ടുപോകുമ്പോള്‍ പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷന്‍ അവര്‍ക്കായി സ്വയം അരുളിയ ആ ഗുഹ്യമായ വിഷയം എനിയ്ക്ക് ഉപദേശിച്ചു തന്നു. </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 31</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യേനൈവഹം ഭഗവതോ<br />വസുദേവസ്യ വേധസഃ<br />മയാനുഭവം അവിദം<br />യേന ഗച്ചന്തി തത്-പദം</div><div align="left"><br /><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ആ ഗുഹ്യമായ ജ്ഞാനം ഉപയോഗിച്ച് സര്‍വ്വചരാചരങ്ങളുടെയും സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരങ്ങളെ നിന്ത്രിയ്ക്കുന്ന ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ഊര്‍ജ്ജങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്തെ വളരെ വ്യക്തമായും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അത്തരത്തിലുള്ള അറിവ് ഒരുവനെ അവിടത്തെ സവിധത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിവരുവാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്ന ഉപാധിയാണെന്നുമാത്രവുമല്ല അവിടുത്തെ ദര്‍ശനവും സാദ്ധ്യമാകുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 32</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏതത് സംസുചിതം ബ്രഹ്മംസ്<br />തപ-ത്രയ-ചികിത്സിതം<br />യദ് ഈശ്വരേ ഭഗവതി<br />കര്‍മ്മ ബ്രഹ്മണി ഭാവിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="justify"><br />അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണ, വ്യാസദേവ, എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും ദുരിതാനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്നും കരകയറുന്നതിനുള്ള വഴി എന്നത് ഒരുവന്‍ തന്‍റെ പ്രവൃത്തികളെയെല്ലാം പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന് അര്‍പ്പിയ്ക്കുക എന്നതാണ്. ഇതാണ് അഭിജ്ഞ മതം.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 33</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അമയോ യസ് ച ഭൂതാനാം<br />ജയതേ യേന സുവ്രത<br />തദ് ഏവ ഹി അമയം ദ്രവ്യം<br />ന പുനതി ചികിത്സിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ പുണ്യാത്മാവേ, അത്തരം കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാകാവുന്ന അസുഖങ്ങള്‍ ശമനം ചെയ്യുന്നതിന് വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ എന്തെങ്കിലും ചികിത്സാവിധികളുണ്ടോ?</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 34</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏവം നൃണാം ക്രിയ-യോഗഃ<br />സര്‍വേ സംസൃതി-ഹേതവഃ<br />ത ഏവാത്മ-വിനശയ<br />കല്പന്തേ കല്പിതഃ പരേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെ തന്‍റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഭഗവാന് വേണ്ടി ആത്മാര്‍പ്പണം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യര്‍, അത്തരം പ്രത്യേക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ ഉളവാകുന്ന ശാശ്വതമായ ബന്ധനങ്ങള്‍ ഫലേച്ഛയോടെയുള്ള ഭൌതിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാകുന്ന വൃക്ഷത്തിന്‍റെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 35</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>യദ് അത്ര ക്രിയതേ കര്‍മ<br />ഭഗവത്-പരിതോഷണം<br />ജ്ഞാനം യത് തദ് അധീനം ഹി<br />ഭക്തി-യോഗ-സമന്വിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>ഈ ജന്മത്തില്‍ നാം ഭഗവാന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തന സംതൃപ്തിക്കനുസരണമായി എന്തൊക്കെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തിയോ അതിനെ ഭക്തി-യോഗം എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നു, അല്ലെങ്കില്‍ ആത്മീയമായ ഭക്തിയുത ഭവദ്സേവ എന്നോ വിളിയ്ക്കാം, കൂടാതെ എന്തിനെയാണൊ ജ്ഞാനം എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത് അത് അവിടെ ഒരു അനുബന്ധ ഘടകമായി നിലനില്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 36</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>കുര്‍വന യത്ര കര്‍മണി<br />ഭഗവച്-ചിക്സയാസകൃത്<br />ഗൃണന്തി ഗുണ-നാമാനി<br />കൃഷ്ണസ്യാനുസ്മരന്തി ച<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന് ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തികളായി നാം നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍, ഒരുവനില്‍ അനുനിമിഷം അവിടുത്തെ നാമ-ഗുണാദി സ്മരണകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 37</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഓം നമോ ഭഗവതേ തുഭ്യം<br />വസുദേവായ ധീമഹി<br />പ്രദ്യുംനയാനിരുദ്ധായ<br />നമഃ സങ്കര്‍ഷണായ ച<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>നമുക്കെല്ലാവര്‍ക്കും വസുദേവന്‍റെയും അവിടുത്തെ ഭാഗിക വിസരണങ്ങളായ പ്രദ്യുംനന്‍റെയും, അനിരുദ്ധന്‍റെയും സംങ്കര്‍ഷണന്‍റെയും മഹിമാനങ്ങളെ വാഴ്ത്തി സ്തുതിയ്ക്കാം.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 38</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ഇതി മൂര്‍ത്തി-അഭിധാനേന<br />മന്ത്ര-മൂര്‍ത്തീം അമൂര്‍ത്തികം<br />യജതേ യജ്ന-പൂരുഷം<br />സ സമ്യഗ് ദര്‍ശനഃ പുമാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അങ്ങനെ അവിടുന്ന് നാളെയുടെ പ്രവചനങ്ങളുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകുകയും, ഭൌതികരൂപമില്ലാത്ത ആത്മീയ ശബ്ദത്തിന്‍റെ പ്രതിനിധിയായ പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ വിഷ്ണുവാകുകയും എല്ലാവരാലും ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 39</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഇമം സ്വ-നിഗമം ബ്രഹ്മണ്‍<br />അവേത്യ മദ്-അനുഷ്ഠിതം<br />അദന്‍ മേ ജ്ഞാനം ഐശ്വര്യം<br />സ്വാസ്മിന് ഭാവം ച കേശവഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണാ, അങ്ങനെ പരമപിതാവായ ഭഗവാന്‍റെ കൃപയാല്‍ വേദങ്ങളുടെ പല നിഗൂഢ ഭാഗങ്ങളിലായി ഗുപ്തമായിരിയ്ക്കുന്ന ജ്ഞാന ശകലങ്ങളെ എനിയ്ക്ക് സംഭാവനയായി ലഭിച്ചു, അതിനുശേഷം ആത്മീയ ഐശ്വര്യങ്ങള്‍ അങ്ങെന്നില്‍ ചൊരിഞ്ഞു, അതിനുശേഷം അവിടുത്തെ ഏറ്റവും അടുത്ത ജീവസത്തകള്‍ക്ക് മാത്രം നല്‍കുന്ന സ്നേഹയുതമായ ഭക്തിയുതസേവനം അവിടുന്നെന്നില്‍ വര്‍ഷിച്ചു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 40</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ത്വം അപി അദാഭ്ര-ശ്രുത വിശ്രുതം വിഭോഃ<br />സമാപ്യതേ യേന വിദം ബുഭുത്സിതം<br />പ്രഖ്യാഹി ദുഃഖൈര്‍ മുഹുര്‍ അര്‍ദിതാത്മനം<br />സങ്ക്ലേശ-നിര്‍വാണം ഉഷന്തി നാന്യഥാ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അതുകൊണ്ട് ദയവായി വേദസാഗരത്തിന്‍റെ അനന്തശായിയില്‍ വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന അങ്ങ് ഞങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി കൃപാവാരിധിയായ ഭഗവാന്‍റെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു തന്നാലും അതുവഴി മഹപണ്ഡിതന്മാരുടെ ആശകള്‍ തൃപ്തമാവുമെന്ന് മാത്രവുമല്ല അതേ സമയം ലോകം മുഴുവനുമുള്ള ജീവസത്തകളുടെ ഭൌതിക കെട്ടുപാടുകളില്‍ കുടുങ്ങിയ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ ഇത്തരം കെട്ടുബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും രക്ഷനേടുന്നതിന് മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗവും ഇല്ല തന്നെ.<br /><br /><em><strong><span style="font-size:85%;">ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം അഞ്ചിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.<br /></span></strong></em></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-1962888472106103212?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-68087738770951744532007-05-12T05:50:00.001-07:002007-05-13T02:15:21.613-07:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RhYzJQTKGYI/AAAAAAAAAB8/WYrhfRa8rPs/s1600-h/narada2.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050280266229750146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RhYzJQTKGYI/AAAAAAAAAB8/WYrhfRa8rPs/s400/narada2.gif" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്.<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു:<br /></em></strong><br /><span style="font-size:180%;"></span></span><br /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:180%;"><strong>സ്കന്ധം ഒന്ന്</strong><br /></span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>സൃഷ്ടി<br /></strong></span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">അദ്ധ്യായം:4<br /></span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">നാരദ മുനിയുടെ ആവിര്‍ഭാവം<br /></span></strong><br /></span><span style="font-size:100%;"></span></div><br /><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 1<br /></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വ്യാസ ഉവാച<br />ഇതി ബ്രുവണം സംസ്ത്യൂയ<br />മുനിനാം ദീര്‍ഘശസ്ത്രിനം<br />വൃദ്ധ കുല-പതിഃ സൂതം<br />ബഹ് വൃചഃ ശൌനകോ അബ്രവീത്<br /></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"><br /></div></span></strong><div align="left"><span style="font-size:130%;">സുതഗോസ്വാമിയുടെ ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടശേഷം യാഗത്തിനായി അവിടെക്കൂടിയിരുന്ന ഋഷിമാരില്‍ ഏറ്റവും പ്രായം ചെന്നതും ജ്ഞാനിയുമായ ശൌനക മുനി സുത ഗോസ്വാമിയെ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ട് ഇത്തരത്തില്‍ പറഞ്ഞു:</span></div><span style="font-size:130%;"><br /><strong>ശ്ലോകം 2</strong><br /><strong><div align="center"><br /></strong>ശൌനക ഉവാച<br />സുത സുത മഹാ-ഭാഗ<br />വദ നൊ വദതം വര<br />കാതം ഭഗവതീം പുണ്യം<br />യദ് അഹ ഭഗവാന്‍ ചുകഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><br />ശൌനകന്‍ പറഞ്ഞു: അല്ലയോ സുത ഗോസ്വാമി, അങ്ങ് അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനും സര്‍വ്വരാലും മാനിയ്ക്കേണ്ടവനുമാണ് കാരണം അങ്ങേയ്ക്ക് ഭഗവതത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുന്നതിനും അതിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ വിവരിയ്ക്കുന്നതിനും കഴിയ്ന്നുണ്ട്. ആയതിനാല്‍ മഹാനും ശക്തനുമായ മഹര്‍ഷി ശുകദേവ ഗോസ്വാമിയാല്‍ ആഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഭക്തിയുടെ നിറകുടമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ഉപദേശങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്ക്കായി വിവരിച്ചാലും.</div><br /><strong>ശ്ലോകം 3</strong><br /><strong><div align="center"><br /></strong>കസ്മിന്‍ യുഗേ പ്രവൃത്തേയം<br />സ്ഥനേ വ കേന ഹേതുന<br />കുതഃ സംചോദിതഃ കൃഷ്ണഃ<br />കൃതവാന്‍ സംഹിതം മുനിഃ<br /><strong></strong></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><br />ഏതു കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇത് ആദ്യം ആരംഭിച്ചതെന്നും ഏത് സ്ഥലത്തു വച്ചാണിത് സംഭവിച്ചെതെന്നും എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നും ദയവായി അങ്ങ് ഉരചെയ്താലും. മഹാമുനിയായ കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസന്‍ എവിടെ നിന്നാണ് ഈ അമൂല്യമായ സംഹിത ചിട്ടപ്പെടുത്താനുള്ള പ്രചോദനം ലഭിച്ചത്?</div><br /><strong>ശ്ലോകം 4</strong><br /><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്യ പുത്രോ മഹാ-യോഗി<br />സമ-ദൃന്‍ നിര്‍വ്വികല്പകഃ<br />ഏകാന്ത-മതിര്‍ ഉന്നിദ്രോ<br />ഗൂഢോ മൂഢ ഇവേയതേ<br /><strong></strong></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><br />അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ (വ്യാസദേവന്‍റെ) പുത്രന്‍ സമതോലനം ചെയ്ത അദ്വൈത വേദാന്തിയും<br />ഒരു മഹാഭക്തനുമായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും അദ്വൈതത്തില്‍ വ്യപരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആത്മീയതലം ലൌകിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലായിരുന്നു, എന്നാല്‍ വിവസ്ത്രനായി ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നതു കാരണം അദ്ദേഹം ഒരു പാമരനായി കാണപ്പെട്ടു. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 5</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ദൃഷ്ടവാനൂയന്തം ഋഷീം ആത്മജം അപി അനഗ്നം<br />ദേവ്യോ ഹ്രീയ പരിദാധൂര്‍ ന സുതസ്യ ചിത്രം<br />തദ് വീക്ഷയ പൃച്ഛതി മുനൌ ജഗദുസ് തവസ്തി<br />സ്ത്രീ-പും-ഭീദ ന തു സുതസ്യ വിവിക്ത-ദൃഷ്ടേഃ<br /><strong></strong></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /><br /></strong>ഒരിയ്ക്കല്‍ വ്യാസദേവന്‍ തന്‍റെ പുത്രനെ പിന്തുടര്‍ന്ന് യൌവ്വനയുക്തകളായ കന്യകമാര്‍ കുളിയ്ക്കുന്ന ഒരു കുളക്കടവിലെത്തി വസ്ത്രധാരിയായിരുന്നിട്ട് കൂടി വ്യാസദേവനെ കണ്ട മാത്രയില്‍ കന്യകമാര്‍ പെട്ടെന്ന് തങ്ങളുടെ നാണം മറച്ചു. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പുത്രന്‍ കടന്നു പോകുമ്പോള് അവരത് ചെയ്തില്ല. ഇതിന്‍റെ പൊരുളെന്താണെന്ന് വ്യാസദേവന്‍ ആ കന്യകമാരോടാരാഞ്ഞു: അപ്പോളവര്‍ പറഞ്ഞു അങ്ങയുടെ പുത്രന്‍ ആത്മ ശുദ്ധീകരണം സാധിച്ചവനായത്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ നോക്കുമ്പോള്‍ സ്ത്രീ പുരുഷ വ്യത്യാസം അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ വ്യാസദേവനില്‍ ആ വ്യത്യാസം അവര്‍ കണ്ടു അതുകൊണ്ടാണാ കന്യകമാര്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.</div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 6</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>കഥം അലക്ഷിതഃ പൌരൈഃ<br />സമ്പ്രാപ്താഃ കുരു-ജങളന്‍<br />ഉന്മത്ത-മൂക-ജദാവദ്<br />വിചാരന്‍ ഗജ-സഹ്വയേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വ്യസ പുത്രനായ ശ്രീല ശുകദേവര്, ഉള്‍നാടന്‍ പ്രവിശ്യകളായ കുരു, ജംഗള പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ ഒരു ബധിരനും മന്ദബുദ്ധിയുമായ ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു എപ്പോഴാണോ പട്ടണ പ്രദേശമായ ഹസ്തിനപുരത്തിലെത്തിയത്(ഇന്നത്തെ ഡെല്‍ഹി) എങ്ങനെയാണ് അവിടുത്തെ പ്രജകള്‍ അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്? </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 7</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>കഥം വ പാണ്ഡവേയസ്യ<br />രാജര്‍ഷേര്‍ മുനീന സഹ<br />സം‌വദഃ സമഭൂത് തത<br />യത്രൈസ സത്വതീ ശ്രുതിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><div align="left"><strong></strong><br />മഹത്തായ ഈ ആത്മീയ വേദസാരത്തെ(ഭാഗവതം) പാടി കേള്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ പരീക്ഷിത് മഹാരാജാവിന് എങ്ങനെയാണ് ആ മാമുനിയെ ലഭിച്ചത്?</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 8</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ ഗോ-ദോഹന-മാത്രം ഹി<br />ഗൃഹേഷു ഗൃഹ-മേധിനാം<br />അവേക്ഷതേ മഹാ-ഭാഗസ്<br />തീര്‍ത്ഥി-കുര്‍വംസ് തദ് ആശ്രമം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />ഒരിയ്ക്കല്‍ അദ്ദേഹത്തിന് (ശുക ദേവ ഗോസ്വാമിയ്ക്ക്) ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്റ്റെ വീട്ടുവാതില്‍ക്കല്‍ ഗൃഹനാഥന്‍ തന്‍റെ പശുവിനെ കറന്ന് പാല്‍ കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ ആ വീടിന് കാവലാളായി നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു. ആ ഗൃ ഹത്തെ പവിത്രീകരിയ്ക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ ചെയ്തത്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 9</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />അഭിമന്യു-സുതം സുത<br />പ്രാഹുര്‍ ഭാഗവതോത്തമം<br />തസ്യ ജന്മ മഹാശ്ചൈര്യം<br />കര്‍മ്മണി ച ഗ്രണീഹി നഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അഭിമന്യു സുതനായ പരീക്ഷിത് മഹാരാജാവ് ഭഗവാന്‍റെ ഒരു മഹാ ഭക്തനാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് കുടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജനനവും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഒക്കെ വളരെ ആശ്ചര്യ പ്രദായകമെന്നും കേട്ടിട്ടൂണ്ട്, അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചും അങ്ങ് ദയവായി ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നാലും.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 10</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ സമ്രാട്ട് കസ്യ വ ഹേതോഃ<br />പാണ്ഡൂനാം മന-വര്‍ദ്ധനഃ<br />പ്രായോപവിഷ്ടോ ഗംഗായം<br />അനാദൃത്യാധിരത്-ശ്രീയം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അദ്ദേഹം ഒരു മഹാനായ ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്നു കൂടാതെ സര്‍വ്വൈശ്വര്യ പ്രദായകമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സാമ്രാജ്ജ്യം. പാണ്ഡു വംശത്തിന്‍റെ അഭിവൃദ്ധിയും യശസ്സും ഉയര്‍ത്തുന്നതില്‍ അദ്ദേഹം വളരെ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഗംഗയുടെ തീരത്ത് ഇങ്ങനെ നീരാഹാര വ്രതമെടുത്ത് മരണം കൈവരിയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്? </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 11</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>നമന്തി യത്-പാദ-നികേതം ആത്മനഃ<br />ശിവായ ഹാനീയ ധാനാനി സത്രവഃ<br />കാതം സ വീരഃ ശ്രീയാം അങ ദുഷ്ട്യജം<br />യുവൈസതോത്സ്രഷ്ടും അഹോ സഹസുഭിഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>തങ്ങളുടെ തന്നെ അഭിവൃദ്ധിയ്ക്കായി തന്‍റെ ശത്രുക്കള്‍പോലും അവരവരുടെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കാല്‍ക്കീഴില്‍ വച്ച് കൈവണങ്ങി നില്ക്കും അത്രയ്ക്ക് മഹാനായ ഒരു ചക്ര വര്‍ത്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ശക്തിസൌന്ദര്യങ്ങളാവോളമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന് രാജകീയ പ്രൌഢി യും സമ്പദ് സമൃദ്ധിയും ഒട്ടും കുറവല്ല. എന്നിട്ടും എന്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം തന്‍റെ ജീവന്‍ ഉള്‍പ്പടെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചത്?</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 12</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ശിവായ ലോകസ്യ ഭവായ ഭൂതയേ<br />യ ഉത്തമ-ശ്ലോക-പരായണ ജനഃ<br />ജീവന്തി നാത്മാര്‍ത്ഥം അസൌ പരാശ്രയം<br />മുമോച നിര്‍വിദ്യ കുതഃ കലേവരം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷന്‍റെ കാരണങ്ങള്‍ക്കായി സ്വയം അര്‍പ്പിതാരായവര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങള്‍ക്കും അവരുടെ ഉന്നതിയ്ക്കും വേണ്ടി മാത്രമായിരിയ്ക്കും നിലകോള്ളുക. അവര്‍ ഒരിയ്ക്കലും സ്വാര്‍ത്ഥ താത്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിയ്ക്കാറില്ല, അങ്ങനെയെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് പരീക്ഷിത് ചക്രവര്‍ത്തി ലൌകിക ഉടമസ്ഥതയൊക്കെ ത്യജിച്ച് മറ്റുള്ള വര്‍ക്ക് അഭയമാകേണ്ട നശ്വരമായ ആ ശരീരം ഉപേക്ഷിയ്ക്കാന്‍ തയ്യാറായത്?</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 13</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തത് സര്‍വ്വം നഃ സമചക്ഷവ<br />പൃഷ്ടോ യദ് ഇഹ കിഞ്ചന<br />മന്യേ ത്വം വിഷയെ വാചം<br />സ്നാതം അന്യത്ര ചന്ദസാത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വേദങ്ങളിലെ ചില ഭാഗങ്ങളൊഴികെ മറ്റുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ അങ്ങേയ്ക്കുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഞങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു, അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഞങ്ങളിപ്പോള്‍ മുന്നൊട്ട് വച്ച ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ യെല്ലാം ഉത്തരം അങ്ങേയ്ക്ക് കൃത്യമായും പറയാന്‍ സാധിയ്ക്കും.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 14</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സുത ഉവാച<br />ദ്വാപരേ സമാനുപ്രാപ്തേ<br />തൃതീയേ യുഗ-പര്യയേ<br />ജാതഃ പരാസരാദ് യോഗി<br />വാസവ്യം കലയ ഹരേഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>സുത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: എപ്പോഴാണോ രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദം മൂന്നാം സഹസ്രാബ്ദത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നത്, മാമുനിയായ വ്യാസദേവന്‍ പരാശരമുനിയിലൂടെ വസു പുത്രിയായ സത്യവതിയുടെ ഗര്‍ഭ ത്തില് വന്ന് അവതരിച്ചു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ കഥാചിത് സരസ്വത്യ<br />ഉപാസ്പൃശ്യ ജലം സുചിഃ<br />വിവിക്ത ഏക അസീന<br />ഉദിതേ രവി-മണ്ഡലേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ഒരിയ്ക്കല്‍ ഒരിടത്ത് വ്യാസദേവന്‍ സൂര്യോദയത്തില് സരസ്വതിനദിയില്‍ നിന്ന് പ്രഭാതകൃത്യ ങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ധ്യാനിയ്ക്കുന്നതിനായി ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു സ്ഥലത്തിരുന്നു. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 16</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>പാരാവാര-ജ്ഞഃ സ ഋഷിഃ<br />കാലേനാവ്യക്ത-രംഹസ<br />യുഗ-ധര്‍മ്മ-വ്യതീകരം<br />പ്രാപ്തം ഭൂവി യുഗേ യുഗേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />മഹാനായ വ്യാസദേവന്‍ പല വ്യതിചലനങ്ങളും പ്രസ്തുത സഹസ്രാബ്ദത്തില്‍ കാണുന്നുണ്ടാ യിരുന്നു. ചില മറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന ശക്തികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കാരണം ഭൂമിയില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങള്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ സംഭവ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞു. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 17-18</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ഭൌതികാനാം ച ഭാവനം<br />ശക്തി-ഹ്രസം ച തത്-കൃതം<br />അശ്രദ്ധാദാനാന്‍ നിഃസത്ത്വന്‍<br />ദുര്‍മേദാന്‍ ഹ്രസീതയുഷഃ<br />ദുര്‍ഭാഗംസ് ച ജ്ഞാനാന് വിക്ഷ്യ<br />മുനിര്‍ ദിവ്യേന ചക്ഷുസ<br />സര്‍വ്വ-വര്‍ണാശ്രമാനം യദ്<br />ദധ്യൌ ഹിതം അമോഘ-ദൃക്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>സര്‍വ്വ ജ്ഞാനിയായ ആ മഹാമുനിയ്ക്ക് തന്‍റെ ജ്ഞാന ചക്ഷുസാലും ആദ്ധ്യാത്മിക കാഴ്ചപ്പാടു കളിലൂടെയും യുഗാബ്ദങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്താല്‍ ഭൌതികമായ എല്ലാത്തിനും സംഭവ്യമാകാവുന്ന അധഃപതനങ്ങളെ മുന്‍ കൂട്ടീ കാണാന്‍ സാധിച്ചു. പൊതുവേ അവിശ്വാസികളുടെ ആയുസ്സു കുറയുന്നതും നെറികേട് അവരുടെ അക്ഷമയെ കൂട്ടുന്നതും അദ്ദേഹം കണ്ടു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം എല്ലാ നിലവാരത്തിലുള്ളവരുടെയും ജീവിതത്തിന്‍റെ നാനാ തുറകളിലുള്ളവരുടെയും ക്ഷേമൈശ്വര്യ ങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ധ്യാനനിരതനായി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 19</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ചതുര്‍-ഹോത്രം കര്‍മ്മ ശുദ്ധം<br />പ്രജാനാം വിക്ഷയ വൈദികം<br />വ്യതാധാദ് യജ്ഞ-സന്തത്വയി<br />വേദം ഏകം ചതുര്‍-വിദം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വേദങ്ങള്‍ ഉദ്ബോധിപ്പിയ്ക്കുന്ന യജ്ഞക്രിയകളിലൂടെ മാനുഷിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ശുദ്ധീകരി യ്ക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം കണ്ടു. അത്തരം ക്രിയകളെ ലഘൂകരിക്കുന്നതിലേയ്ക്കായി വേദത്തെ നാലായി വിഭജിച്ചു, വേദസാരത്തെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയില്‍ കൂടുതല്‍ വിസ്തൃതമാക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 20</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഋഗ്-യജുഃ-സമാതര്‍വാഖ്യ<br />വേദസ് ചാത്വര ഉദ്ധൃതഃ<br />ഇതിഹാസ-പുരാണം ച<br />പഞ്ചമോ വേദ ഉച്യതേ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>നാല് വിഭാഗങ്ങളിലായി ഉണ്ടായിരുന്ന യഥാര്‍ത്ഥ ജ്ഞാനശ്രോതസ്സുകളെ(വേദങ്ങളെ) അദ്ദേഹം വ്യത്യസ്തങ്ങളാക്കി. എന്നാല്‍ ചരിത്ര സത്യങ്ങളെയും പുരാണങ്ങളിലെ ആധികാരികതയുള്ള കഥകളെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് അദ്ദേഹം പഞ്ചമ വേദമെന്ന് വിവക്ഷ ചെയ്തു.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><strong>ശ്ലോകം 21</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തത്രാര്‍ഗ-വേദ-ധരഃ പൈലഃ<br />സാമഗോ ജൈമിനിഃ കവിഃ<br />വൈശമ്പായന ഏവൈകോ<br />നിശ്നതോ യജുസം ഉത<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വേദങ്ങളെ നാലായി വിഭജിച്ച ശേഷം, പൈല ഋഷി ഋഗ്വേദത്തിലും ജൈമിനി സാമവേദത്തിലും നിപുണരായിത്തീര്‍ന്നു, കൂടാതെ വൈശമ്പായനന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് യജുര്‍വേദത്തിലും പരമപദ പ്രാപ്തി നേടി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 22</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>അതര്‍വങീരസം അസിത്<br />സുമന്തുര്‍ ദാരുണോ മുനിഃ<br />ഇതിഹാസ-പുരാണാനാം<br />പിതാ മേ രോമഹര്‍ഷണഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>മന്ത്ര-തന്ത്രങ്ങളില്‍ ആത്മാര്‍പ്പണം ചെയ്ത് വിഹരിച്ച സുമന്തു മുനി അങീരയെ അഥര്‍വ്വവേദത്തിന്‍റെ ചുമതല ഏല്പിച്ചു. കൂടാതെ എന്‍റെ പിതാവായ രോമഹര്‍ഷണയ്ക്കായി പുരാണങ്ങളുടെയും മറ്റ് ചരിത്ര സാക്ഷ്യ്ങ്ങളുടെയും ചുമതല.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലൊകം 23</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ത ഏത ഋഷയോ വേദം<br />സ്വം സ്വം വ്യസ്യണ്‍ അനേകധ<br />ശിഷ്യൈ പ്രശിഷ്യൈസ് തച്-ചിഷ്യൈര്‍<br />വേദസ് തേ സഖിനോ അഭവാന്‍<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>ജ്ഞാനികളായ ഈ എല്ലാ പണ്ഡിത രത്നങ്ങളും തങ്ങളുടേതായ രീതിയില്‍ തങ്ങള്‍ക്കു ലഭിച്ച വേദ ത്തെ പലേ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്കും, അവരുടെ ശിഷ്യഗണങ്ങള്‍ക്കും അവരുടെ ശിഷ്യ ഗണങ്ങ ള്‍ക്കും പകര്‍ന്നു നല്‍കി, അങ്ങനെ വേദങ്ങളുടെ ഓരോ ശാഖയ്ക്കും അനുവാദകരുണ്ടാവാന്‍ തുടങ്ങി.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 24</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />ത ഏവ വേദ ദുര്‍മേധൈര്‍<br />ധാര്യന്തേ പുരുഷൈര്‍ യഥ<br />ഏവം ചകര ഭഗവാന്‍<br />വ്യാസഃ കൃപണ-വത്സലഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അങ്ങനെ മഹായോഗിയായ വ്യാസദേവന്‍, അജ്ഞനായവരോട് ദയാവായ്പ് തോന്നി വേദങ്ങളെ പരിശോധിയ്ക്കുകയും ബൌദ്ധികമായി താണ മനുഷ്യര്‍ക്കു പോലും സ്വാശീകരിയ്ക്കാന്‍ തക്ക രീതിയില്‍ അതിനെ മാറ്റിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 25</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>സ്ത്രീ-ശൂദ്ര-ദ്വിജബന്ധൂനാം<br />ത്രയി ന ശ്രുതി-ഗോചര<br />കര്‍മ- ശ്രേയസി മുഢാനാം<br />ശ്രേയ ഏവം ഭവേദ് ഇഹ<br />ഇതി ഭരതം അഖ്യാനം<br />കൃപയ മുനീനാം കൃതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>മനുഷ്യ കുലത്തിന് പരമ പദപ്രാപ്തി ലഭിയ്ക്കാന്‍ ഇതേയുള്ളൊരു മാര്‍ഗ്ഗം എന്ന് കണ്ടിട്ട് അനുകമ്പ തോന്നിയിട്ടാണ് വ്യാസദേവന്‍ ബൌദ്ധികമായി അങ്ങനെ ചെയ്തത്. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം മഹാഭാരതമെന്ന ചരിത്ര പരമായ വിശകലനങ്ങളെ സമാഹരിയ്ക്കുകയും അവ സ്ത്രീകള്‍ക്കും, ബ്രഹ്മണ, ക്ഷത്രിയ, വൈശ്യ കുലങ്ങളില്‍ ജനിച്ചവര്‍ക്കും കൂടാതെ ആദ്ധ്യാത്മിക സംസ്കാരം നേടിയ കുടുംബങ്ങള്‍ക്കുമായി വിതരണം ചെയ്തു. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 26</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ഏവം പ്രവൃത്തസ്യ സദ<br />ഭൂതാനാം ശ്രേയസി ദ്വിജഃ<br />സര്‍വ്വാത്മകേനപി യദ<br />നതുസ്യാദ് ദൃദയം തതഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong></strong><div align="left"><br />അല്ലയോ ദ്വിജാതരായ ബ്രാഹ്മണരേ, സര്‍വ്വരുടെയും ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം സ്വയം ഇങ്ങനെ ചെയ്തതെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സ് ഒട്ടുംതന്നെ സംതൃപ്തമായിരുന്നില്ല. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 27</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>നതിപ്രസിദാദ് ദൃധയഃ<br />സരസ്വത്യസ് തതേ സുചൌ<br />വിതര്‍ക്കയന്‍ വിവിക്ത-സ്ഥ<br />ഇദം കൊവച ധര്‍മ്മ-വിത്<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>അങ്ങനെ ആ മുനി വര്യന്‍ അസന്തുഷ്ടനായി കാണപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഹൃദയാന്തര്‍ഭാഗത്ത് അത് പ്രതിഫലിച്ച് നിന്നു, മതതത്വങ്ങളുടെ സാര സംഗ്രഹം മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കോണ്ട അദ്ദേഹം സ്വയം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:</div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 28-29</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>ദൃത-വ്രതേന ഹി മയ<br />ചന്ദാംസി ഗുരവോ അഗ്നയഃ<br />മനിത നിര്‍വ്യാലികേന<br />ഗൃഹീതം ചാനുശാസനം<br />ഭരത-വ്യാപദേസേന<br />ഹി അമ്നയര്‍ത്ഥാസ് ച പ്രദര്‍ശിദഃ<br />ദൃഷ്യതേ യത്ര ധര്‍മ്മാദി<br />സ്ത്രീ-ശൂദ്രാദിഭിര്‍ അപി ഉത<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വളരെ ക്ലിപ്തമായ വ്രതാനുഷ്ഠാന പ്രതിജ്ഞകളിലൂടെയും നിര്‍വ്യാജമായുമാണ് ആദ്ധ്യാദ്മിക ഗുരുവും യജ്ഞാദിദേവനുമായ വേദത്തെ ഞാന്‍ ആരാധിച്ചിരുന്നത്, കൂടാതെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ നിയമ ക്രമങ്ങള്‍ പാലിയ്ക്കുകയും ഒരു ഗുരു പരമ്പരയെ പിന്തുടരേണ്ടതിന്‍റെ ആവശ്യം മഹാ ഭാരതത്തിന്‍റെ വിവരണത്തിലൂടെ വെളിവാക്കുകയും അതിലൂടെ സ്ത്രീകള്‍ക്കും, ശൂദ്രര്‍ക്കും മറ്റുള്ള വര്ക്കും(ദ്വിജ ബന്ധുവിനും) ഒരു പോലെ ധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ പാത കണ്ടറിഞ്ഞ് പിന്തുടരാന്‍ പാക ത്തിലാക്കി. </div><div align="left"><br /><strong>ശ്ലോകം 30</strong></div><strong></strong><div align="center"><br />തതാപി ബത മേ ദൈഹ്യോ<br />ഹി ആത്മ ചൈവത്മന വിഭുഃ<br />അസമ്പന്ന ഇവഭാതി<br />ബ്രഹ്മ-വര്‍ചസ്യ സത്തമഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="left"><br /></strong>വേദങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാം അതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപത്തില്‍ എന്നില്‍ സ്വയം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ട് കൂടി എനിയ്ക്ക് ഞാന്‍ പലപ്പോഴും അപൂര്‍ണ്ണനായി തോന്നി. </div><div align="left"></div><div align="left"><strong>ശ്ലോകം 31</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>കിം വ ഭഗവത ധര്‍മ്മ<br />ന പ്രായേണ നിരൂപിതഃ<br />പ്രിയഃ പരമഹംസാനം<br />ത ഏവ ഹി അച്യുത-പ്രിയഃ<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>അതിന് കാരണം ഒരു പക്ഷേ പരിപൂര്‍ണ്ണരായ ജീവസത്തകള്‍ക്കും അച്യുതനായ ഭഗവാനും ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരമായ ഭക്തിയുത ഭഗവദ്സേവനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ഒന്നും പറയാത്തതു കൊണ്ടാകാം.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 32</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തസ്യൈവം ഖിലം ആത്മനം<br />മന്യമനസ്യ ഖിദ്യതഃ<br />കൃഷ്ണസ്യ നാരദോ അഭ്യഗദ്<br />ആശ്രമം പ്രാഗ് ഉദാഹൃതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>മുന്‍പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസദേവന്‍ ഇത്തരത്തില്‍ അതൃപ്തികരമായ അവസ്ഥയിലിരിയ്ക്കുന്ന വേളയില്‍ നാരദ മഹര്‍ഷി ആ പര്‍ണ്ണശാലയിലേയ്ക്ക് കടന്നു വന്നു.</div><div align="justify"><br /><strong>ശ്ലോകം 33</strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>തം അഭിജ്ഞയ സഹസ<br />പ്രത്യുത്താഗതം മുനിഃ<br />പൂജയം അസ വിധിവാന്‍<br />നാരദം സുര-പൂജിതം<br /></div><div align="left"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong>നാരദര്‍ അവിടേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ച മാത്രയില്‍ തന്നെ ശ്രീ വ്യാസദേവന്‍ വളരെ ബഹുമാന പുരസ്കരം തന്‍റെ പീഠം വിട്ടെഴുന്നേല്‍ക്കുകയും വിധി പൂര്‍വ്വം അദ്ദേഹത്തെ ആചരിയ്ക്കാനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു, അങ്ങനെ വ്യാസദേവന്‍ സൃഷ്ടികര്‍ത്താവായ ബ്രഹ്മാവിന് നല്‍കുന്ന അതേ ആദരവാണ് നാരദ മഹര്‍ഷിയ്ക്കും നല്‍കിയത്.</div><div align="justify"><br /><em><strong><span style="font-size:85%;">ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം നാലിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.<br /></span></strong></em></div><div align="justify"></div><div align="right"><br /></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-6808773877095174453?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-47668132352976916872007-05-12T05:49:00.001-07:002007-05-13T02:16:30.620-07:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RgzDaV1ER8I/AAAAAAAAAB0/EZ82qhtlv58/s1600-h/SP47.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047624139679221698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RgzDaV1ER8I/AAAAAAAAAB0/EZ82qhtlv58/s400/SP47.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണ ദ്വൈപായന വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്. </span><br /><br /><br /><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു:<br /></em></strong><br /><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;">സ്കന്ധം ഒന്ന് </span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;">സൃഷ്ടി</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">അദ്ധ്യായം:3</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">എല്ലാ അവതാരങ്ങളുടെയും പ്രഭവസ്ഥാനം-ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍</span></strong></div><br /><div align="left"><br /><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 1</strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സൂത ഉവാച</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ജഗൃഹേ പൌരുഷം രൂപം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍ മഹദാദിഭിഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സംഭൂതം ഷോഡശകലം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ആദൌ ലോകസിസൃക്ഷയാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong><span style="font-size:130%;">സൂതന്‍ പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തില്‍, ഭഗവാന്‍ സ്വയം വികസിയ്ക്കുകയും പുരുഷാവതാരിയായ വിരാട രൂപം കൈക്കൊണ്ട് ഭൌതിക സൃഷ്ടിയ്ക്കാവശ്യമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷമാക്കി. അങ്ങനെ അവിടെ ആദ്യമായി ഭൌതിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ പതിനാറ് മൂല സൂത്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഭൌതിക പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഭഗവാന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 2</span></strong></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യസ്യാംഭസി ശയാനസ്യ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യോഗനിദ്രാം വിതന്വതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നാഭിഹ്രദാംബുജാദാസീത്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രഹ്മാ വിശ്വസൃജാം പതിഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong><span style="font-size:130%;">ആ പുരുഷാവതാരിയുടെ ഒരു ഭാഗം പ്രപഞ്ചജലത്തിനടിയിലായാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്, അവിടുത്തെ നാഭിയില്‍ നിന്നും ഒരു താമര താര് മുളച്ചു പൊന്തിയിരിയ്ക്കുന്നു, ആ താമരതണ്ടിന് മുകളിലായി ഒരു പദ്മം വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നു, അതിനു മുകളിലായി സൃഷ്ടിയുടെ നാഥനായ ബ്രഹ്മാവ് അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.</span></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 3</span></strong></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യസ്യാവയവസംസ്ഥാനൈഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കല്പിതോ ലോകവിസ്തരഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തദ്വൈ ഭഗവതോ രൂപം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വിശുദ്ധം സത്വമൂര്‍ജ്ജിതം</span></div><div align="center"></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><br /><div align="justify"></strong><span style="font-size:130%;">വികസിതരൂപമായ ആ പുരുഷാവതാരിയിലാണ് എല്ലാ പ്രപഞ്ച സൌരയൂഥങ്ങളുടെയും സ്ഥിതിയെന്ന് കരുതിപ്പോരുന്നു, അവിടുത്തെ സൃഷ്ടിയുടെ ഫലമായുണ്ടായ ഭൌതിക ഘടകങ്ങളുമായി അദ്ദേഹത്തിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. സനാതനമായി ആത്മീയതലത്തില്‍ വിരാജിയ്ക്കുന്ന അവിടുത്തെ ശരീരം അതിവിശിഷ്ടമായിരിയ്ക്കുന്നു.</span></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 4</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പശ്യന്ത്യദോ രൂപമദഭ്രചക്ഷുഷാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സഹസ്രപാദോരുഭുജാനനാദ്ഭുതം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സഹസ്രമൂര്‍ദ്ധശ്രവണാക്ഷിനാസികം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സഹസ്രമൌല്യംബരകുണ്ഡലോല്ലസത്‌<br /></div></span><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></strong><span style="font-size:130%;">ആയിരക്കണക്കിന് പാദങ്ങളും, തുടകളും, കരങ്ങളും, മുഖങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ആ ആത്മീയരൂപം ഭക്തന്മാരുടെ പൂര്‍ണ്ണ നേത്രങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമേ ആ പുണ്യാത്ഭുതരൂപ ദര്‍ശന സൌഭഗം ലഭിയ്ക്കുകയുള്ളൂ. അനവധി ശിരസ്സും, കര്‍ണ്ണങ്ങളും, നേത്രങ്ങളും, നാസികകളും അതിലുണ്ട്. ആയിരക്കണക്കിന് കിരീടങ്ങളും, തിളങ്ങുന്ന കര്‍ണ്ണാഭരണങ്ങളും, പുഷ്പഹാരങ്ങളും കൊണ്ട് അതെല്ലാം മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 5</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഏതന്നാനാവതാരാണാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നിധാനം ബീജമവ്യയം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യസ്യാംശാംശേന സൃജ്യന്തേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദേവതിര്യങ്നരാദയഃ<br /></div></span><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">പരമ പുരുഷന്‍റെ ദ്വിതീയവതാരമായ ഈ രൂപം പ്രസ്തുത പ്രപഞ്ചത്തിലെ, ബഹുവിധമായ വിനാശമില്ലാത്ത ബീജമാണ്. ഈ വിരാടരുപത്തിന്‍റെ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും ഘടക വസ്തുക്കളില്‍ നിന്നുമാണ് മറ്റ് പല ജീവ സത്തകളായ ഉപദൈവതങ്ങളും, മനുഷ്യനും മറ്റുള്ളവയും സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെട്ടത്. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 6</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ ഏവ പ്രഥമം ദേവഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കൌമാരം സര്‍ഗ്ഗമാസ്ഥിതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചചാര ദുശ്ചരം ബ്രഹ്മാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രഹ്മചര്യമഖണ്ഡിതം</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">സൃഷ്ടീയുടെ ആദ്യ ഘട്ടത്തില്‍ ബ്രഹ്മാവിന്‍ നാല്‍ പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, അവര്‍ വിവാഹം കഴിയ്ക്കാതെയും പരമസത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്‍ പലേ കഠിനാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ നടത്തിയും ബ്രഹ്മചാര്യ വ്രതത്തില്‍ കഴിഞ്ഞുപോന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 7</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദ്വിതീയം തു ഭവായാസ്യ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">രസാതലഗതാം മഹീം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഉദ്ധരിഷ്യന്നുപാധത്ത</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യജ്ഞേശഃ സൌകരം വപുഃ</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം </strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong><div align="justify"><br /></strong>യജ്ഞ സ്വീകാരിയായ ഭഗവാന്‍ അതിനുശേഷം ശൂകര രുപം സ്വീകരിച്ചു(ദ്വിതീയവതാരം), കൂടാതെ ഭൂമിദേവിയുടെ ക്ഷേമപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി അവിടുന്ന് നരക ലോകങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഭൂമിയെ ഉയര്‍ത്തി വച്ചു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 8</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തൃതീയമൃഷിസര്‍ഗ്ഗം ച</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദേവര്‍ഷിത്വമുപേത്യ സഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തന്ത്രം സാത്വതമാചഷ്ട</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നൈഷ്കര്‍മ്മ്യം കര്‍മ്മണാം യതഃ</span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഋഷിമാരുടെ ആയിരം വര്‍ഷത്തില്‍ അവിടുന്ന്, പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ തന്‍റെ മൂന്നാമത്തെ അവതാരമായി ഉപദേവന്മാരില്‍ ശ്രേഷ്ടനായ ദേവര്‍ഷി നാരദരുടെ രൂപം കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനത്തെയും അതിലൂടെ നമുക്കു കൈവരിയ്ക്കവുന്ന ഫലേച്ഛകൂടാതെയുള്ള ധര്‍മ്മത്തെയും സ്വാംശീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന വേദഭാഗങ്ങളെ സ്വരൂപിയ്ക്കുകയും അവ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി വിതരണം ചെയ്യുകയും ച്യ്തു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 9</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തുര്യേ ധര്‍മ്മകലാസര്‍ഗ്ഗേ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നരനാരായണാവൃഷീ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഭൂത്വാത്മോപശമോപേത-</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മകരോദ്ദുശ്ചരം തപഃ<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">നാലാമത്തെ അവതാരത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ ധര്‍മ്മ മഹാരാജാവിന്‍റെ പത്നിയുടെ ഇരട്ട പുത്രന്മാരായ നര, നാരായണന്മാരായി അവതരിച്ചു. അങ്ങനെ അവിടുന്ന് കാഠിന്യമേറിയതും ശ്രേഷ്ഠവുമായ തപശ്ചര്യകള്‍ അനുഷ്ഠിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിയ്ക്കാം എന്നത് കാണിച്ചു തന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 10</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പഞ്ചമഃ കപിലോ നാമഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സിദ്ധേശഃ കാലവിപ്ലുതം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രോവാചാസുരയേ സാംഖ്യം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തത്വഗ്രാമവിനിര്‍ണ്ണയം</span></div><strong><div align="justify"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അഞ്ചാമതായി പരിപൂര്‍ണ്ണത കൈവരിച്ച ശ്രേഷ്ഠരായ വ്യ്ക്തികളില്‍ ഭഗവാന്‍ കപില ദേവനായി അവതരിച്ചു. അവിടുന്ന് തത്ത്വമീമാംസയെയും സൃഷ്ടിമൂലകങ്ങളെയും വ്യാഖ്യാനിച്ചു, പക്ഷെ കാലം കടന്നു പോകുന്നതിനിടയില്‍ ആ ജ്ഞാന ശാഖ നശിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 11</strong></span></div><div align="justify"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഷഷ്ഠമത്രേരപത്യത്വം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വൃതഃ പ്രാപ്തോऽനസൂയയാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ആന്വീക്ഷികീമളര്‍ക്കായ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രഹ്ലാദാദിഭ്യ ഊചിവാന്‍</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അത്രി പുത്രനായ ദത്താത്രേയനായിരുന്നു പുരുഷാവതാരങ്ങളില്‍ ആറാമത്തേത്. ഭഗവാന്‍റെ ഒരവതാരത്തിനു വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച അനസൂയയുടെ ഗര്‍ഭത്തിലായിരുന്നു അവിടുന്ന് ജന്മം കൊണ്ടത്. അദ്ധ്യാത്മിക വിഷയങ്ങളില്‍ അവിടുന്ന് അളാര്‍ക്കനും, പ്രഹ്ലാദനും, യദുവിനും, ഹൈഹയനും അങ്ങനെ മറ്റുപലര്‍ക്കും അങ്ങ് ഗുരുവായി. </span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 12</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തതസ്സപ്തമ ആകൂത്യാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">രുചേര്യജ്ഞോഭ്യജായത</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ യാമാദ്യൈസ്സുരഗണൈ-</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">രപാത്‌സ്വായംഭുവാന്തരം</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">പ്രജാപതി രുചിയുടെയും പത്നി ആകുതിയുടെയും പുത്രനായ യജ്ഞന്‍ ആയിരുന്നു ഭഗവാന്‍റെ എഴാമത്തെ അവതാരം. സ്വയംഭൂവമനുവിന്‍റെ പരിവര്‍ത്തന സമയമാണദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭരണകാലം. ഉപദേവന്മാരില്‍ അവിടുത്തെ പുത്രനായിരുന്ന യമനും മറ്റ് ഉപദേവന്മാരും അദ്ദേഹത്തിനെ ഭരണകാര്യങ്ങളില്‍ സഹായിച്ചിരുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 13</strong></span></div><div align="justify"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അഷ്ടമേ മേരുദേവ്യാം തു</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നാഭേര്‍ജ്ജാ‍ത ഉരുക്രമഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദര്‍ശയന്‍ വര്‍ത്മ ധീരാണാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സര്‍വാശ്രമനമസ്കൃതം</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">എട്ടാമത്തെ അവതാരമായ ഋഷഭ മഹാരാജാവ്, നഭി മഹരാജാവിന്‍റെയും പത്നി മേരുവതിയുടെയും പുത്രനായിരുന്നു. പൂര്‍ണ്ണമായുള്ള ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണം വര്‍ണ്ണാശ്രമ ധര്‍മ്മങ്ങളുടെ പാലനം എന്നിവയിലേയ്ക്കുള്ള പാതയാണദ്ദേഹം ഈ അവതാരത്തിലൂടെ കാണിച്ചുകൊടുത്തത്, അതുവഴി പരിപൂര്‍ണ്ണത എന്താണെന്ന് ജീവാത്മക്കള്‍ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 14</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഋഷിഭിര്‍‌യാചിതോ ഭേജേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നവമം പ്രാര്‍ഥിവം വപുഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദുഗ്ദ്ധേമാമോഷധീര്‍വിപ്രാ-</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ്തേനായം സ ഉശത്തമഃ</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണരേ, മുനിമാരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളുടെ ഫലമായി അവിടുന്ന് തന്‍റെ ഒന്‍പതാമത്തെ അവതാരത്തിലൂടെ ഒരു രാജാവിന്‍റെ(പൃഥു മഹരാജാവ്) ശരീരം സ്വീകരിയ്ക്കുകയും ഭൂമിയില്‍ കൃഷിയിറക്കി പലതരത്തിലുള്ള ഉല്പന്നങ്ങള്‍ കൊയ്തെടുത്തു, അക്കാരണത്താല്‍ തന്നെ ഭൂമി വളരെ സുന്ദരിയായും ആകൃഷ്ടയായും കാണപ്പെട്ടു.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">രൂപം സ ജഗൃഹേ മാത്സ്യം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചാക്ഷുഷോദധിസം‌പ്ലവേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നാവ്യാരോപ്യ മഹീമയ്യാ-</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മപാദ്‌ വൈവസ്വതം മനും</span></div><strong><div align="justify"><br /></div></strong><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ചക്ഷുസ മനുവിന്‍റെ കാലഘട്ടത്തിനുശേഷം എപ്പോഴാണോ ഇവിടെ പ്രളയം ബാധിച്ചത് ഈ ലോകം മുഴുവനും ജലത്തിനടിയില്‍ അകപ്പെട്ടുപോയി, അങ്ങനെ ഭഗവാന്‍ ഒരു മത്സ്യരൂപത്തില്‍ വന്ന് വൈവസ്വതമനുവിനെ സം രക്ഷിച്ച്, ഒരു നൌകയിലെടുത്തു വച്ചു. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 16</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സുരാസുരാണാമുദധിം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മഥ്നതാം മന്ദരാചലം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദധ്രേ കമഠരൂപേണ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പൃഷ്ഠ ഏകാദശേ വിഭുഃ</span><br /><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം </span></strong></div><span style="font-size:130%;"></span><strong><div align="justify"><br /></div></strong><div align="justify"><span style="font-size:130%;">പതിനൊന്നാമത്തെ അവതാരമായി ഭഗവാന്‍ ഒരു ആമയുടെ രൂപം സ്വീകരിയ്ക്കുകയും അതിന്‍റെ പുറം ചട്ടയിന്മേല്‍ സുരന്മാരും അസുരന്മാരും ചേര്‍ന്ന് അമൃത് കടഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് വേണ്ടി മന്ധരാചല പര്‍വ്വതത്തെ ഉറപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 17</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ധാന്വന്തരം ദ്വാദശമം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ത്രയോദശമമേവ ച</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അപായയത്‌ സുരാനന്യാന്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">‍മോഹിന്യാ മോഹയന്‍ സ്ത്രിയാ</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">പന്ത്രണ്ടാമത്തെ അവതാരത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ ധന്വന്തരിയായും പതിമൂന്നാമത്തേതില്‍ ഭഗവാന് അസുരന്മാരെ വശീകരിയ്ക്കുന്നതിനായി സുര സുന്ദരിയായ മോഹിനിയായും അവതരിച്ച് അമൃത് ദേവന്മാരെക്കൊണ്ട് പാനം ചെയ്യിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 18</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചതുര്‍ദ്ദശം നാരസിംഹം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബിഭ്രദ്ദൈത്യേന്ദ്രമൂര്‍ജ്ജിതം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദദാര കരജൈര്‍വക്ഷ-</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ്യേരകാം കടകൃദ്യഥാ</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">പതിനലാമത്തെ അവതാരത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ നരസിംഹമൂര്‍ത്തിയായി അവതരിയ്ക്കുകയും അസുരചക്രവര്‍ത്തിയും ബലവാനുമായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ ഒരു തച്ചന്‍ കരിമ്പുതണ്ടിനെ രണ്ടായി കീറിമുറിയ്ക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ തന്‍റെ നഖങ്ങള്‍കൊണ്ട് ഹിരണ്യകശിപുവിനെ രണ്ടായി മാന്തി പിളര്‍ന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 19</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പഞ്ചദശം വാമനകം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കൃത്വാऽഗാദധ്വരം ബലേഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പദത്രയം യാചമാനഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രത്യാദിത്സുസ്ത്രിവിഷ്ടപം</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">പതിനഞ്ചാമത്തെ അവതാരത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ കുള്ള ബ്രഹ്മണനായ വാമനനായി അവതരിയ്ക്കുകയും ബലി മഹാരാജാവ് ഒരുക്കിയ യാഗത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ത്രിലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ അദ്ദേഹം അതൊക്കെ ഹൃത്തിലൊതുക്കി വെറും മൂന്നടീ ഭൂമിയാണ് ദാനമായി യാചിച്ചത്.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 20</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അവതാരേ ഷോഡശമേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പശ്യന്‍ ബ്രഹ്മദ്രുഹോ നൃപാന്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">‍ത്രിസ്സപ്തകൃത്വഃ കുപിതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നിക്ഷത്രാമകരോന്മഹീം</span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍റെ പതിനാറാമത്തെ അവതാരത്തില്‍ അവിടുന്ന് ക്ഷത്രിയ നിഗ്രഹത്തിനായി ഭൃഗുപതിയായി അവതരിയ്ക്കുകയും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ക്ഷത്രിയ നിഗ്രഹം നടത്തുകയും ചെയ്തു. ക്ഷത്രിയര്‍ അഹംങ്കാരത്താല്‍ ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രഹ്മണരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഭഗവാന്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 21</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തതസ്സപ്തദശേ ജാതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സത്യവത്യാം പരാശരാത്‌</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചക്രേ വേദതരോശ്ശാഖാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദൃഷ്ട്വാ പുംസോऽല്പമേധസഃ</span></div><strong><div align="left"></strong><span style="font-size:130%;"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അതിനുശേഷം തന്‍റെ പതിനേഴാമത്തെ അവതാരത്തിലൂടെ അവിടുന്ന്, ശ്രീ വ്യാസദേവനായി പരാശരമുനിയിലൂടെ സത്യവതിയുടെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ പ്രവേശിയ്ക്കുകയും, വേദങ്ങളെ പലേ വിഭാഗങ്ങളായും ഉപ വിഭാഗങ്ങളായും വിഭജിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു, സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടിയാണദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 22</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നരദേവത്വമാപന്നഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സുരകാര്യചികീര്‍ഷയാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സമുദ്രനിഗ്രഹാദീനി</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചക്രേ വീര്യാണ്യതഃ പരം</span></div><strong></strong><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">തന്‍റെ പതിനെട്ടമത്തെ അവതാരത്തില്‍ അവിടുന്ന് മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനായ ശ്രീരാമനായി അവതരിച്ചു. ഉപദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങള്‍ക്കായി അവിടുന്ന് അമാനുഷിക കഴിവുകള്‍ പ്രയോഗിയ്ക്കുകയും, ഭാരത സമുദ്രം കടന്ന് അവിടുന്ന് അസുര ചക്രവര്‍ത്തിയായ രാവണനെ നിഗ്രഹിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 23</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഏകോനവിംശേ വിംശതിമേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വൃഷ്ണിഷു പ്രാപ്യ ജന്മനീ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">രാമകൃഷ്ണാവിതി ഭുവോ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാനഹരദ്‌ഭരം</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">പത്തൊന്‍പതാമത്തെയും ഇരുപതാമത്തെയും അവതാരങ്ങളില്‍ ഭഗവാന്‍ സ്വയം കൃഷ്ണ ബലരാമന്മാരായി വൃഷ്ണികുലത്തില്‍(യദു കുലം) അവതരിച്ചു, പ്രസ്തുത അവതാരത്തിലൂടെ ഭഗവാന്‍ ലോകത്തിലെ പലേ പ്രശ്നങ്ങളും ദുരീകരിച്ചു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 24</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തതഃ കലൌ സം‌പ്രവൃത്തേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സമ്മോഹായ സുരദ്വിഷാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബുദ്ധോ നാ മ്നാऽജനസുതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കീകടേഷു ഭവിഷ്യതി</span></div><strong></strong><div align="center"><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">കലിയുഗാരംഭത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ ഗയ എന്ന സ്ഥലത്ത് അജ്ഞനാപുത്രനായ ശ്രീബുദ്ധനായി അവതരിയ്ക്കേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഈശ്വരവിശ്വാസികളില്‍ അസൂയാലുക്കളായവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിനായിരിയ്ക്കും അവിടുത്തെ ആ ഉദ്യമം. </span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 25</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അഥാസൌ യുഗസന്ധ്യായാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദസ്യുപ്രായേഷു രാജസു</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നിതാ വിഷ്ണുയശസോ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നാ മ്നാ കല്‍ക്കിര്‍ജഗത്‌പതിഃ</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />അനന്തരം രണ്ടു യുഗങ്ങളുടെയും സന്ധി വേളയില്‍ സൃഷ്ടികര്‍ത്താവായ ഭഗവാന്‍ വിഷ്ണു യശന്‍റെ പുത്രനായി കല്‍ക്കിയായി അവതരിയ്ക്കും. അക്കാലത്ത് ഭൂമിയിലെ ഭരണകര്‍ത്താക്കളെല്ലാം തന്നെ കവര്‍ച്ചക്കരായി തരംതാഴുകയും ചെയ്യും. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 26</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അവതാരാഹ്യസംഖ്യേയാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഹരേഃ സത്വനിധേര്‍ദ്വിജാഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യഥാऽവിദാസിനഃ കുല്യാഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സരസസ്സ്യുഃ സഹസ്രശഃ</span></div><strong></strong><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം </strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong>അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണരേ, ഒരിയ്ക്കലും വറ്റാത്ത നീരുറവകളില്‍ നിന്നുദ്ഭവിയ്ക്കുന്ന ചെറു നദികള്‍ കണക്കെ ഭഗവാന്‍റെ അവതാരങ്ങളും എണ്ണമറ്റതാണ് .</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 27</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഋഷയോ മനവോ ദേവാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മനുപുത്രാ മഹൌജസഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കലാഃ സര്‍വേ ഹരേരേവ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സപ്രജാപതയസ്തഥാ</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">വളരെ ശക്തന്മാരായ ഋഷിവര്യരും, മനുക്കളും കൂടാതെ മനുവംശത്തില്‍ വരുന്ന മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം ഭഗവാന്‍റെ തന്നെ തുല്യശക്തി പേറുന്ന വിഭാഗങ്ങളോ ഭാഗഭാഗഥേയങ്ങളോ ആണ് . പ്രജാപതികളും ഈ ഗണത്തില്‍ പ്പെടുന്നവരാണ് .</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 28</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഏതേ ചാംശകലാഃ പുംസഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണസ്തു ഭഗവാന്‍ സ്വയം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഇന്ദ്രാരിവ്യാകുലം ലോകം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മൃഡയന്തി യുഗേ യുഗേ</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">മുകളില്‍ പറഞ്ഞവരെല്ലാം തന്നെ ഭഗവാന്‍റെ ഭാഗങ്ങളോ ഭാഗഭാഗഥേയങ്ങളോ ആണെങ്കിലും ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണനാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷന്‍. അസുരന്മാരാല്‍ സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെടുന്ന കൌശലങ്ങള്‍ക്കൊക്കെയും പരിഹാരം കാണുന്നതിന് ഇവരും അതാത് ഗ്രഹങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഭക്തവത്സനായ ഭഗവാന്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും സുരന്മാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി അവതാരമെടുത്തുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 29</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ജന്മ ഗുഹ്യം ഭഗവതോ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യ ഏതത്‌പ്രയതോ നരഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സായം പ്രാതര്‍ഗൃണന്‍ ഭക്ത്യാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദുഃഖഗ്രാമാദ്‌വിമുച്യതേ</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭഗവാന്‍റെ അജ്ഞേയമായ പ്രത്യക്ഷപ്പെടലുകളെക്കുറിച്ച് ആരാണോ ശ്രദ്ധയോടെയും ഭക്തിയോടെയും പ്രഭാതത്തിലും പ്രദോഷത്തിലും അങ്ങയെ വഴ്ത്തി സ്തുതിയ്ക്കുന്നത് അക്കൂട്ടരെ ഭവസാഗരത്തില്‍ നിന്നും ഭഗവാന്‍ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ സംരക്ഷിയ്ക്കുന്നതാണ് . </span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 30</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഏതദ്രൂപം ഭഗവതോ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഹ്യരൂപസ്യ ചിദാത്മനഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മായാഗുണൈര്‍വിരചിതം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മഹദാദിഭിരാത്മനി</span></div><strong><div align="center"></strong><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍റെ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വിരാടസ്വരൂപം ഒരു സാമാന്യ സങ്കല്പം മാത്രമാണ്, ഭൌതികലോകത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ആ രൂപം വെറും ഭാവനാസൃഷ്ടം മാത്രവും. അല്പബുദ്ധികളുടെ (അവിശ്വാസികളുടെ) മുന്നില്‍ ഭഗവാന് രൂപമുണ്ടെന്ന് വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്നതിനുള്ള ഒരുപായം മാത്രമാണത്. എന്നാല്‍ വാസ്ഥവത്തില്‍ ഭഗവാന് ഭൌതികമായൊരു നിയതരൂപമില്ല. </span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 31</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">യതാ നഭസി മേഘൌഘോ<br />രേണുര്‍ വ പാര്‍ത്ഥിവോ അനിലേ<br />ഏവം ദൃഷ്ഠാരി ദൃശ്യത്വം<br />ആരോപിതം അബൂദ്ധിഭിഃ<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">മേഘങ്ങളും പൊടിപടലങ്ങളും കാറ്റില്‍ പറക്കുന്നു, എന്നാല്‍ അല്പബുദ്ധികളായവര്‍ പറയും ആകാശം മേഘങ്ങളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞതാണെന്നും വായു മലിനമാണെന്നും മറ്റും. അതുപോലെ അത്തരക്കാര്‍ ഭൌതിക ശാരീരിക കല്പനകളിലൂടെ ആത്മാശത്തെക്കുറിച്ചും നിരൂപിയ്ക്കുന്നു. </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 32</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അതഃ പരം യദ് അവ്യക്തം<br />അവ്യൂഢ-ഗുണ-ബ്രിംഹിതം<br />അദൃഷ്ടാശ്രുത-വസ്തുത്വത്<br />സ ജീവോ യത് പുനര്‍-ഭാവഃ<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍റെ രൂപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം സ്ഥൂല കല്പനകള്‍ക്കപ്പുറം അതി സൂക്ഷ്മവും, തനതായ രുപമില്ലാത്തതും, ഗോചരമല്ലാത്തതും, കേട്ടിട്ടില്ലത്തതും, അവതരിച്ചിട്ടില്ലത്തതുമായ മറ്റൊരു രുപം മുണ്ട്. ഈ സ്ഥൂലതയ്ക്കും ഉപരിയാണ് ജീവസത്തയുടെ രൂപം അല്ലെങ്കില്‍ അവയ്ക്ക് ജനിമൃതികളേ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 33</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">യത്രേമേ സദ്-അസദ്-രൂപേ<br />പ്രതീസിദ്ധേ സ്വ-സം‌വിദ<br />അവിദ്യാത്മനി കൃതേ<br />ഇതി തദ് ബ്രഹ്മ-ദര്‍ശനം<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അങ്ങനെ എപ്പോഴാണോ ഒരു വ്യക്തി ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലൂടെ സൂക്ഷ്മവും സ്ഥൂലവുമായ ശരീരത്തിന് ആത്മാംശവുമായി ബന്ധമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആസമയത്ത് അയാള്‍ സ്വയം തനിയ്ക്കും ഭഗവാനും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമില്ല എന്ന് കാണുന്നു.<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 34</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">യദി ഈശോപരാത ദേവി<br />മായ വൈശരദി മതിഃ<br />സമ്പന്ന ഏവേദി വിദുര്‍<br />മഹീംനി സ്വേ മഹീയതേ<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അധമോര്‍ജ്ജം നമ്മില്‍ അടങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ ആ ജീവസത്തയ്ക്ക് ഭഗവാന്‍റെ ആശീര്‍വാദത്താല്‍ ജ്ഞാനാര്‍ജ്ജനം സാദ്ധ്യമാകുന്നു. കൂടാതെ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരം കൈവരുകയും ശ്രേയസ്സില്‍ വര്‍ത്തിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 35</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഏവം ജന്മനി കര്‍മ്മണി<br />ഹി അകര്‍തുര്‍ അഞ്ജനസ്യ ച<br />വര്‍ണയന്തി സ്മ കവയോ<br />വേദ-ഗുഹ്യാനി ഹൃത്-പതെഃ<br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അങ്ങനെ ജ്ഞാനിയായ മനുഷ്യന് ഇനിയും ജനിയ്ക്കാനിരിയ്ക്കുന്ന നിഷ്ക്രിയമായ ജീവസത്തകളുടെ ജനനത്തെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്നു, അതൊക്കെ ഒരുപക്ഷെ വൈദിക സാഹിത്യങ്ങളില്‍ പോലും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരില്ല. ഭഗവാന്‍ നമ്മുടെ ഹൃത്തില്‍ വസിയ്ക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണിങ്ങനെ സാധിയ്ക്കുന്നത്.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 36</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">സ വ ഇദം വിശ്വം അമോഘ-ലീലഃ<br />സൃജതി അവത്യ അത്തി ന സജ്ജതേ അസ്മിന്‍<br />ഭൂതേഷു ചന്ദാര്‍ഹിത ആത്മ-തന്ത്രഃ<br />സദ്-വര്‍ഗികം ജിഘ്രാതി സദ്-ഗുണേശഃ </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഭഗവാനേ, പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും നാഥനായ അവിടുന്ന് ഷഢൈശ്വര്യങ്ങളാല്‍ സര്‍വ്വവ്യാപിയും അവിടുത്തെ ലീലകളൊക്കെയും കളംങ്കരഹിതവുമാകുന്നു. ലവലേശംപോലും അവിടുത്തെ സ്വയം ബാധിയ്ക്കാത്ത രീതിയില്‍ അങ്ങ് പ്രത്യക്ഷ പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നിവ യഥാവിധി നടപ്പില്‍ വരുത്തുന്നു. എല്ലാ ജീവത്മാവിന്റ്റെയും ഉള്ളില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അവിടുന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വതന്ത്രനുമാണ് .</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 37</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">ന ചാസ്യ കസ്ചിന്‍ നിപുണേന ധാതുര്‍<br />അവൈതി ജന്തുഃ കുമനീശ ഉതിഃ<br />നാമാനി രൂപാണി മനോ-വചോഭിഃ<br />ശാന്തന്വതോ നാത-ചാര്യം ഇവജ്ന </span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഒരു നാടകത്തിലേ അഭിനേതാവിനെപ്പോലെ നടമാടുന്ന ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയരൂപത്തെയും, നാമങ്ങളെയും ലീലകളെയും ഒന്നും തന്നെ അല്പ ബുദ്ധികളായവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകുകയില്ല, മാത്രവുമല്ല അത്തരം കാര്യങ്ങളവര്‍ക്ക് വാക്കിലൂടെയോ ചിന്തയില്‍ക്കുടിയോ പോലും അനുവര്‍ത്തിയ്ക്കുക സാദ്ധ്യവുമല്ല.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 38</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">സ വേദ ധാതുഃ പദവീം പരസ്യ<br />ദുരാന്ത-വീര്യസ്യ രഥാങ-പാനേഃ<br />യൊ അമയായ ശാന്തതായാനുവൃത്യ<br />ഭജേത തത്-പാദ-സരോജ-ഗന്ധം </span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഒരിയ്ക്കലും മാറ്റിവയ്ക്കാത്ത, അനര്‍ഗ്ഗളം തുടരുന്ന പരോപകാരപ്രദമായ ഭക്തിയുത പാദാനുസേവനം അതിനു മാത്രമേ കരങ്ങളില്‍ രഥചക്രം ധരിച്ച പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാവായ ഭഗവാനെ പൂര്‍ണൈശ്വര്യങ്ങളാലും, പൂര്‍ണ്ണ ശക്തിയിലും ആത്മീയ വിധാനത്തിലും വീക്ഷിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 39</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അതേഹ ധന്യ ഭഗവന്ത ഇത്തം<br />യദ് വസുദേവേ അഖില-ലോക-നാഥേ<br />കുര്‍വന്തി സര്‍വ്വാത്മകം ആത്മ-ഭാവം<br />ന യത്ര ഭൂയഃ പരിവര്‍ത്ത ഉഗ്രഃ </span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഈ ലൌകിക ലോകത്തില്‍ ഇത്തരം സംശയങ്ങളിലൂടെ മുന്നേറുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ജീവിതവിജയം കൈവരിച്ച് പൂര്‍ണ്ണമായും കാര്യങ്ങളെ ഗ്രഹിച്ച് മുന്നേറുവാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ, കൂടാതെ ഇത്തരം അന്വേഷണങ്ങള്‍ നമ്മെ ആദ്ധ്യാത്മിക ഹര്‍ഷോന്മാദത്തിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കുകയും അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ചര്യയിലൂടെ സഞ്ചരിയ്ക്കുന്ന ജീവാത്മാവിനെ ഭഗവാന്‍ ഭയാനകമായ ജനിമൃതികളാകുന്ന ആവൃത്തി ചക്രത്തില്‍ നിന്നും പരിപൂര്‍ണ്ണ മുക്തി നല്‍കുമെന്ന് ഭഗവാന്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചുറപ്പിയ്ക്കുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 40</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">ഇദം ഭാഗവതം നാമ<br />പൂരണം ബ്രഹ്മ-സമ്മിതം<br />ഉത്തമ-ശ്ലോക-ചരിതം<br />ചകര ഭഗവാന്‍ ഋഷിഃ<br />നിഃശ്രേയസയ ലോകസ്യ<br />ധന്യം സ്വസ്തി-അയനം മഹത്</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഈ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഭഗവാന്‍റെ സാഹിതീയ അവതാരങ്ങളില്പ്പെടുന്നു, കൂടാതെ അത് സാരഗ്രഹണം ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാന്‍റെ തന്നെ അവതാരമായ ശ്രീല വ്യാസദേവനും. എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും ആത്യന്തികമായ നന്മ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണീ ഗ്രന്ഥം, കൂടാതെ ഇത് പരമാനന്ദവും, പരിപൂര്‍ണ്ണതയും അതിലുപരി ജീവിത വിജയവും നേടിത്തരുന്നു.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 41</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">തദ് ഇദം ഗ്രഹായം അശ<br />സൂതം അത്മവതം വരം<br />സര്‍വ്വ-വേദേതിഹാസനം<br />സാരം സാരം സമുദ്ദൃതം</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">എല്ലാ വൈദിക സാഹിത്യങ്ങളുടെയും പ്രപഞ്ച ചരിത്രങ്ങളുടെയും സത്തയെടുത്തതിനുശേഷം ശ്രീല വ്യാസദേവന്‍ ഈ ജ്ഞാനസാക്ഷാത്കാരത്തെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ലഭിച്ചവരില്‍ ഏറ്റവു നിപുണനായ തന്റ്റെ പുത്രനായ ശ്രീല ശുകദേവ ഗോസ്വാമിയ്ക്ക് കൈമാറുകയാണുണ്ടായത്.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 42</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">സ തു സംശ്രവായം അശ<br />മഹാരാജം പരീക്ഷിതം<br />പ്രായോപവിഷ്ടം ഗംഗായം<br />പരിതം പരമര്‍ഷിഭിഃ</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">വ്യാസ പുത്രനായ ശുകദേവ ഗോസ്വാമി, തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഭാഗവതത്തെ ഗംഗാതടത്തില്‍ തന്‍റെ മരണവും കാത്ത് മുനിമാരുടെ നടുവില്‍ നീരാഹാര വ്രതം അനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന മഹാനായ ചക്രവര്‍ത്തി പരീക്ഷിത്തിന് കൈമാറി.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 43</span></strong></div><strong></strong><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">കൃഷ്ണേ സ്വ-ധാമോപഗതേ<br />ധര്‍മ്മ-ജ്ഞാനാദിഭിഃ സഹ<br />കാലൌ നഷ്ട-ദൃഷം ഏശ<br />പുരാണാര്‍ക്കോ അധുനോദിതഃ</span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong></strong><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">ഈ ഭാഗവത പുരാണം സൂര്യനെ പോലെ പ്രശോഭിതമാണ്, ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ തന്‍റെ ധാമത്തിലേയ്ക്ക് ജ്ഞാനധര്‍മ്മാദികളോടൊപ്പം തിരിച്ചു പോയതിനുശേഷം ആവിര്‍ഭവിച്ചതാണിത്. കലിയുടെ ഉഗ്രപ്രഭാവത്താല്‍ ജ്ഞാനാന്ധത ബാധിച്ച് ഉള്‍ക്കാഴ്ച നഷ്ടമായ വ്യക്തികള്‍ക്ക് ഈ പുരാണത്തില്‍ നിന്ന് പ്രകാശം പകരാന്‍ സാധിയ്ക്കും.</span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 44</span></strong></div><strong><div align="center"><br /></strong><span style="font-size:130%;">തത്ര കീര്‍തയതോ വിപ്ര<br />വിപ്രാര്‍ശേര്‍ ഭൂരി-തേജസഃ<br />അഹം ചാദ്ധ്യാഗമം തത്ര<br />നിവിസ്തസ് തദ്-അനുഗ്രഹാത്<br />സോ അഹം വഃ ശ്രവയിശ്യാമി<br />യദാദിതം യത-മതി </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="justify"><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></div><strong><div align="justify"><br /></strong><span style="font-size:130%;">അല്ലയോ ജ്ഞാനികളായ ബ്രാഹ്മണരേ, എപ്പോഴാണോ ശുകദേവ ഗോസ്വാമി ഗംഗാതടത്തില്‍ വച്ച് പരീക്ഷിത് ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ സാമീപ്യത്താല്‍ ഭാഗവതം ഉരുവിട്ടത് ഞാനത് സശ്രദ്ധം ശ്രവിയ്ക്കുകയായിരുന്നു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കൃപയാല്‍ ആ മഹാനും ശക്തനുമായ സന്യാസി വര്യനില്‍ നിന്നും നമുക്ക് ഭാഗവതം പഠിയ്ക്കാന്‍ സാധിച്ചു. നാമിപ്പോള്‍ അതെ രീതിയില്‍ നമ്മുടെ സാക്ഷാത്കാരങ്ങളിലൂടെ നിങ്ങളെ കേള്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ പോകുകയാണ്. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><em><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></em></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><em><strong></strong></em></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><em><strong>ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം മൂന്നിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.<br /></div></strong></em></span></span><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-4766813235297691687?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-66392909014183532042007-05-12T05:44:00.000-07:002007-05-13T02:19:46.966-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RgDkKCEidBI/AAAAAAAAABc/UvKgjdJBe4Y/s1600-h/cc9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044282443660686354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RgDkKCEidBI/AAAAAAAAABc/UvKgjdJBe4Y/s400/cc9.jpg" border="0" /></a><br /><div align="left"></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">വേദ വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്. </span></div><div align="left"></div><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="left"><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു:<br /></div></em></strong><div align="left"><strong><em></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;">സ്കന്ധം ഒന്ന്<br /></span></em></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">സൃഷ്ടി<br /><br />അദ്ധ്യായം:2<br /><br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;">ദിവ്യത്വവും ദിവ്യമായ അനുഭവങ്ങളും</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 1<br /></div></span></strong><div align="center"><span style="font-size:130%;">വ്യാസ ഉവാച</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഇതി സം‌പ്രശ്ന സംഹൃഷ്ടോ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വിപ്രാണാം രൌമഹര്‍ഷണിഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രതിപൂജ്യവചസ്തേഷാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രവക്തുമുപചക്രമേ<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong><br /></span><br /><span style="font-size:130%;">വ്യാസദേവന്‍ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ രോമഹര്‍ഷണ സുതനായ ഉഗ്രസ്രവന്‍(സുത ഗോസ്വാമി) അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ബ്രഹ്മണരുടെ ചോദ്യങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും തൃപ്തനായി അവര്‍ക്കു നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ഒപ്പം ആ ശ്രേഷ്ഠമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങളോരൊന്നായി നല്‍കുവാനാരംഭിച്ചു. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 2<br /></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സൂത ഉവാച</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യം പ്രവ്രജന്തമനുപേതമപേതകൃത്യം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദ്വൈപായനോ വിരഹകാതര ആജുഹാവ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പുത്രേതി തന്മയതയാ തരവോऽഭിനേദു-സ്തം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സര്‍വഭൂതഹൃദയം മുനിമാനതോऽസ്മി<br /></div></span><div align="center"><br /></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">ശ്രീല സുത ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജീവസത്തകളുടെയും ഹൃദയത്തില്‍ കടന്നുചെല്ലാന്‍ കഴിവുള്ള ആ മഹാമുനി (ശുകദേവ ഗോസ്വാമി) യ്ക്ക് ആദ്യമായി എന്നെ സാദര പ്രണാമങ്ങളര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ അനുവദിച്ചാലും. ഉന്നതകുല ജാതരായ ബ്രഹ്മണര്‍ അനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന പരികര്‍മ്മങ്ങളോ ഉപനയനക്രിയകളോ കൂടാതെ എപ്പോഴാണോ അദ്ദേഹമൊരു സര്‍വ്വസംഗപരിത്യാഗിയായി(സന്യാസിയായി) വീടുപേക്ഷിച്ച് പോകാന്‍ തുടങ്ങിയത്, തന്‍റെ പിതാവായ വ്യാസദേവന്‍ ആ വേര്‍പാടിനെ ഭയന്നിട്ട് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് “എന്‍റെ പുത്രാ!!!”, എന്ന് നിലവിളിച്ചു, വാസ്തവത്തില്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മഹാതരുക്കളില്‍ പോലും ആ തീവ്രദുഖത്തിന്‍റെ നിഴല്‍ ആ വൃദ്ധപിതാവിനു വേണ്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു നിന്നു. </span></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><p><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 3</strong></span><span style="font-size:130%;"> </span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യസ്സ്വാനുഭാവമഖിലശ്രുതിസാരമേക-</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">മദ്ധ്യാത്മദീപമതിതിതീര്‍ഷതാം തമോന്ധം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സംസാരിണാം കരുണയാഹ പുരാണഗുഹ്യം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തം വ്യാസസൂനുമുപയാമി ഗുരും മുനീനാം<br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം </strong></span></p><strong></strong><span style="font-size:130%;"><strong><p></strong></span></p><span style="font-size:130%;">എല്ലാ യോഗിവര്യന്മാരുടെയും ആദ്ധ്യാത്മിക ഗുരുവായ, അതിഭാവുകത്വം നിറഞ്ഞ ഭൌതികതയുടെ ഇരുണ്ട മേഖലയില്‍ മുങ്ങിത്താഴുന്ന പതിതാത്മാക്കളെ തന്‍റെ അനുകമ്പയാല്‍ മറുകര കടക്കാന്‍ സഹയിയ്ക്കാന്‍ തയ്യാറായ ആ മഹാനുഭാവന് (ശുകന്‍)വൈദിക ജ്ഞാനമിശ്രണത്തിന്‍റെ ഉപരിപ്ലവമായ ഗൂഢമായ അറിവിനെക്കുറിച്ച് സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്ന് പകര്‍ന്നു നല്കിയ അദ്ദേഹത്തിന് സാദര പ്രണാമങ്ങളര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ നിങ്ങളെന്നെ അനുവദിച്ചാലും.</span> <p><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 4</strong> </span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാരായണം നമസ്കൃത്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നരം ചൈവ നരോത്തമം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ദേവീം സരസ്വതീം വ്യാസം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തതോ ജയമുദീരയേത്<br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />അറിവിന്‍റെ ജഢരാഗ്നിയെ ശമിപ്പിയ്ക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ശ്രീമദ്-ഭാഗവതം ചൊല്ലിതുടങ്ങുന്നതിന് മുന്നോടിയായി ഓരോരുത്തരും പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ നാരായണനും, പ്രഥമ മനുഷ്യനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ നര-നാരായണ ഋഷിയ്ക്കും, വിദ്യാദേവിയായ സരസ്വതി മാതാവിനും, എഴുതിയ ശ്രീല വ്യാസദേവനും സാദര പ്രണാമങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിയ്ക്കേണ്ടതാണ്.</span></p><p><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 5</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">മുനയസ്സാധു പൃഷ്ടോऽഹം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭവദ്ഭിര്‍ല്ലോകമംഗളം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യത്‌കൃതഃ കൃഷ്ണസം‌പ്രശ്നോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യേനാത്മാ സുപ്രസീദതി<br /></p></span><strong></strong><p><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />അല്ലയോ മുനിവര്യന്‍മാരേ, സദാചാരപരമായും സാമൂഹ്യ നാന്മയ്ക്കുതകുന്നതുമായ ചോദ്യങ്ങളാണ് നിങ്ങളെന്നോട് ചോദിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ഈ സംശയങ്ങളൊക്കെത്തന്നെ വിലമതിയ്ക്കാനാകാത്തതാണ് കാരണം അവ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും ലോകനന്മയ്ക്കുപയോഗ പ്രദവുമാകുന്നു. ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്ക്കു മാത്രമേ ആത്മാവിനെ പൂര്‍ണ്ണമായും തൃപ്തിപ്പെടുത്താന് സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ . </span></p><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"><p><br /><strong>ശ്ലോകം 6 </strong></p><p align="center">സ വൈ പുംസാം പരോ ധര്‍മ്മോ</p><p align="center">യതോ ഭക്തിരധോക്ഷജേ</p><p align="center">അഹൈതുക്യപ്രതിഹതാ</p><p align="center">യയാത്മാ സം‌പ്രസീദതി<br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />മാനവകുലത്തിന്‍റെ പരമമായ കര്‍ത്തവ്യം അഥവാ ധര്‍മ്മം എന്നത് സ്നേഹലിപ്തമായ ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനമാണ് . ആത്മാവിനെ സന്തുഷ്ടമാക്കുന്നതിലെയ്ക്കായി അത് ഫലേച്ഛയില്ലാതെയും നിര്‍ബാധം തുടരേണ്ടതുമാണ്.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 7 </strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവേ ഭഗവതി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭക്തിയോഗഃ പ്രയോജിതഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ജനയത്യാശു വൈരാഗ്യം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ജ്ഞാനം ച യദൈഹൈതുകം</span><span style="font-size:130%;"></p></span><p><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong><br /><br />പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണനുവേണ്ടി നാം അര്‍പ്പിയ്ക്കുന്ന ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനത്തിലൂടെ ഒരാള്‍ക്ക് അഹൈതുകമായ ജ്ഞാനവും ഇഹലോക വിരക്തിയും കരഗതമാകുന്നു.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 8 </strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ധര്‍മ്മസ്സ്വനുഷ്ഠിതഃ പുംസാം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വിഷ്വക്സേനകഥാസു യഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നോത്പാദയേദ്യദി രതിം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ശ്രമ ഏവ ഹി കേവലം.</span><span style="font-size:130%;"></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />പരമ ദിവ്യോത്തമപുരുഷന്‍റെ ഉപദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആകൃഷ്ടമാക്കാന്‍ പ്രാപ്തമല്ലാതെ നാം അനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന നമ്മുടേതായ കര്‍ത്തവ്യങ്ങളെല്ലാം തന്നെ വൃഥാവിലാണ് . വെറും ശ്രമങ്ങള്‍ മാത്രമായി അത് പരിണമിയ്ക്കും.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 9 </strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ധര്‍മ്മസ്യ ഹ്യാപവര്‍ഗ്ഗസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാര്‍ഥോऽര്‍ഥായ കല്പതേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാര്‍ഥസ്യ ധര്‍മ്മൈകാന്തസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കാമോ ലാഭായ ഹി സ്മൃതഃ</span><span style="font-size:130%;"><br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />എല്ലാ കുല ധര്‍മ്മങ്ങളും തീര്‍ച്ചയായും പരമമായ മുക്തിയിലേയ്ക്ക് നമ്മെ നയിയ്ക്കുന്നതാണ്. പക്ഷെ അതൊരിയ്ക്കലും ഫലേച്ഛയോടെ ചെയ്യുന്നതാകരുത്. കൂടുതലായി പറയുകയാണെങ്കില്‍ പരമ മായ ധര്‍മ്മ പ്രവര്‍ത്തികളിലേര്‍പ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തി തനിയ്ക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്ന ഭൌതികമായ ലാഭത്തെ ഒരിയ്ക്കലും ഇന്ദ്രിയാസ്വാദനത്തിനായി ഉപയോഗിയ്ക്കാന്‍ പാടുള്ളതല്ലെന്നാണ് മുനി മതം.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 10</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കാമസ്യ നേന്ദ്രിയപ്രീതിര്‍</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ലാഭോ ജീവേത യാവതാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ജീവസ്യ തത്വജിജ്ഞാസാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാര്‍ഥോ യശ്ചേഹ കര്‍മ്മഭിഃ<strong> </strong></span><span style="font-size:130%;"></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ജീവിതാഭിലാഷങ്ങളെ നാം ഒരിയ്ക്കലും ഇന്ദ്രിയാസ്വാദനത്തിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കുവാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. മാനവ കുലത്തിന്‍റെ പരമമായ ധര്‍മ്മം പരമ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണെന്നിരിക്കെ, ഒരു നല്ല ജീവിതവും സ്വയ പര്യാപ്തതയും മാത്രമേ നാം ആഗ്രഹിയ്ക്കേണ്ടതുള്ളൂ. </span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 11 </strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വദന്തി തത്തത്വവിദഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തത്വം യജ്ഞാനമദ്വയം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രഹ്മേതി പരമാത്മേതി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാനിതി ശബ്ദ്യതേ</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />പരമസത്യത്തെ അറിയാവുന്ന ജ്ഞാനികളായ ആദ്ധ്യാത്മവാദികള്‍ ഈ അദ്വൈത വസ്തുവിനെ ബ്രഹ്മം, പരമാത്മാവ്, ഭഗവാന്‍ എന്നിങ്ങനെ വിളിയ്ക്കുന്നു.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 12</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തച്ഛ്രദ്ദധാനാ മുനയോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ജ്ഞാനവൈരാഗ്യയുക്തയാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പശ്യന്ത്യാത്മനി ചാത്മാനം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭക്ത്യാ ശ്രുതഗൃഹീതയാ</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />വേദാന്ത ശ്രുതിയില്‍ നിന്നുള്ള കേട്ടറിവ് അനുസരിച്ച് ജ്ഞാനവും വിരക്തിയും കൈമുതലായുള്ള കാര്യ ഗൌരവമുള്ളൊരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയ്ക്ക് അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു യോഗിയ്ക്ക് ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനത്തിലൂടെ പരമസത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കാം.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 13</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അതഃ പുംഭിര്‍ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വര്‍ണ്ണാശ്രമവിഭാഗശഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്വനുഷ്ഠിതസ്യ ധര്‍മസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സംസിദ്ധിര്‍ഹരിതോഷണം </span></p><strong></strong><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong><br /><br />അതുകൊണ്ട് അല്ലയോ ദ്വിജ ശ്രേഷ്ടാ, മത ധര്‍മ്മങ്ങളനുസരിച്ച്, വര്‍ണ്ണാശ്രമ ധര്‍മ്മങ്ങളനുസരിച്ച് പരിപൂര്‍ണ്ണതയുടെ വിവക്ഷ പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തലാണെന്ന് നമുക്ക് ഉപസംഹരിയ്ക്കാം, അതാണ് അവന് വിധിച്ചിട്ടുള്ള കര്‍ത്തവ്യവും<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 14</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തസ്മാദേകേന മനസാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍ സാത്വതാം പതിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ശ്രോതവ്യഃ കീര്‍ത്തിതവ്യശ്ച</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ധ്യേയഃ പൂജ്യശ്ച നിത്യദാ</span><span style="font-size:130%;"><br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />അതുകൊണ്ട്, ഒരേ ബിന്ദുവില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഒരാള്‍ നിത്യവും ഭക്തര്‍ സം രക്ഷകനായ ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് ശ്രവിക്കുകയും, കീര്‍ത്തിയ്ക്കുകയും, ആരാധിയ്ക്കുകയും വേണം,<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യദനുദ്ധ്യാസിനാ യുക്താഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കര്‍മ്മഗ്രന്ഥി നിബന്ധനം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഛിന്ദന്തി കോവിദാസ്തസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കോ ന കുര്യാത് കഥാരതിം</span><span style="font-size:130%;"><br /></p></span><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനെ നിത്യേന ഓര്‍ക്കുക വഴി തന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള ജ്ഞാന ഖഡ്ഗത്താല്‍ ബുദ്ധിമാനായ മനുഷ്യന്‍ പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ(കര്‍മ്മത്തെ) ഓരോന്നായി ഛേദിയ്ക്കാന്‍ കഴിയും. ആയതിനാല്‍, ആരാണ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഉപദേശങ്ങളെ മാനിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുന്നത്? </span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 16</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ശുശ്രൂഷോഃ ശ്രദ്ദധാനസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവകഥാരുചിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്യാന്മഹത്സേവയാ വിപ്രാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പുണ്യതീര്‍ഥനിഷേവണാത്</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /><br /></strong>അല്ലയോ ദ്വിജ ശ്രേഷഠാ, എല്ലാ ദുരാചാരങ്ങളില്‍ നിന്നും പൂര്‍ണ്ണമായും കരകയറിയ പരമ ഭക്തന്മാരെ സേവിക്കുകയെന്നാല്‍ നാം വലിയൊരു കര്‍തവ്യമാണവിടെ നിറവേറ്റിയിരിയ്ക്കുന്നത്. അത്തരം സേവനങ്ങള്‍ നമ്മെ വസുദേവന്‍റെ ഉപദേശങ്ങള്‍ ശ്രവിയ്ക്കുന്നതിന് പ്രാപ്തരാക്കി തീര്‍ക്കുന്നു.<br /></span><strong><br /><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 17</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ശൃണ്വതാം സ്വകഥാം കൃഷ്ണഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പുണ്യശ്രവണകീര്‍ത്തനഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഹൃദ്യന്തസ്ഥോ ഹ്യഭദ്രാണി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വിധുനോതി സുഹൃത്സതാം</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /><br /></strong>സര്‍വ്വ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഹൃദയത്തില്‍ പരമാത്മാവായും സത്യസന്ധനായ ഭക്തന് സഹായിയായും വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ നന്മയെ മാത്രം സ്വാംശീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങളെ ശരിയാം വിധം ശ്രവിയ്ക്കുകയും ഉരുവിടുകയും ചെയ്യുക വഴി നാം നന്മയുടെ പാതയിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കപ്പെടുകയായി.<br /></span><strong><br /><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 18</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നഷ്ടപ്രായേഷ്വഭദ്രേഷു</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നിത്യം ഭാഗവതസേവയാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവത്യുത്തമശ്ലോകേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭക്തിര്‍ഭവതി നൈഷ്ഠികീ</span><span style="font-size:130%;"></p></span><strong></strong><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /><br /></strong>നിത്യേനയുള്ള ഭാഗവത പഠന ശിബിരങ്ങളിലൂടെയും പരമഭക്തന്മാര്‍ക്ക് നാം ചെയ്യുന്ന സേവകള്‍ മുഖേനയും മനസ്സിലെ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെയും പൂര്‍ണ്ണമായും നശിയ്ക്കുകയും, സ്നേഹയുതമായ ഭക്തിയുത ഭഗവദ് സേവനത്തിന് നാം പ്രാപ്തരാകുകയും, ആത്മീയ ശ്ലോകങ്ങളാല്‍ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ഭഗവാന്‍ ഒരു നിത്യ സത്യമായി നമ്മില്‍ കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.<br /></span><strong><br /><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 19</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തദാ രജസ്തമോ ഭാവാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കാമലോഭാദയശ്ച യേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ചേത ഏതൈരനാവിദ്ധം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്ഥിതം സത്വേ പ്രസീദതി</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><p align="left"><span style="font-size:130%;">നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില്‍ അത്തരം ഒരു നിത്യമായ ഭാവം ഭഗവദ് സേവനത്തിലുണ്ടായാല്‍ ഉടന് തന്നെ പ്രകൃതിയുടെ വൈവിധ്യ ഭാവങ്ങളായ രജോ-തമോ ഗുണങ്ങളില്‍ നിന്നുളവാകുന്ന കാമ, ക്രോധ, ലോഭ മോഹങ്ങള്‍ ഹൃദയത്തെ വിട്ടകലുന്നു. അപ്പോള്‍ ഭക്തന്‍ സദ്ഗുണങ്ങളില്‍ മാത്രം വര്‍ത്തിയ്ക്കുകയും, അവന് സ്ഥായിയായ സംതൃപ്തി ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<br /></span><strong><br /><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 20</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഏവം പ്രസന്നമനസോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവത്ഭക്തിയോഗതഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവത്തത്വവിജ്ഞാനം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">മുക്തസംഗസ്യ ജായതേ</span><strong><br /></strong><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /><br /></strong>അങ്ങനെ കളങ്കരഹിതമായ സന്തോഷഭാവത്തില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ഭക്തന്‍റെ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും ഭഗവദ് സേവന ത്വരയാല്‍ ഉത്തേജിത മാവുകയും അപ്പോളദ്ദേഹത്തിന് പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഋണമായ ശാസ്ത്രീയ ജ്ഞാനം കൈവശമാകുകയും, അങ്ങനെ അയാള്‍ക്ക് ഭൌതികമായ സഹവാസങ്ങളില്‍ നിന്ന് മുക്തി ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 21</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭിദ്യതേ ഹൃദയഗ്രന്ഥിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഛിദ്യന്തേ സര്‍വസംശയാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ക്ഷീയന്തേ ചാസ്യ കര്‍മ്മാണി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ദൃഷ്ട ഏവാത്മനീശ്വരേ<br /></span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><p align="left"><br /><span style="font-size:130%;">അങ്ങനെ ഹൃദയത്തിലെ കെട്ടുബന്ധങ്ങളെല്ലാം അറ്റ്, സംശയങ്ങളെയെല്ലാം തച്ചുടച്ച് കഷണങ്ങളാക്കി എപ്പോഴാണോ ഒരുവന്‍ ആത്മാവിനെ തന്‍റെ ചൈത്യഗുരുവായി കാണുന്നു അപ്പോള്‍ അയാള്‍ തന്‍റെ ഫലേച്ഛയോടെയുള്ള പ്രവൃത്തികളാകുന്ന ചങ്ങലയെ പൊട്ടിച്ചെറിയുന്നു.<br /></span><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 22 </span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അതോ വൈ കവയോ നിത്യം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭക്തിം പരമയാ മുദാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവേ ഭഗവതി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കുര്‍വന്ത്യാത്മപ്രസാദനീം.</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">അതുകോണ്ട് തീര്‍ച്ചയായും നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിയ്ക്കാം അനാദികാലം മുതല്‍ക്കുതന്നെ എല്ലാ ആത്മീയവദികളും പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി ഭക്തിയുത ഭഗവത് സേവനം നടത്തിയിരുന്നു, അത്തരം പരമാനന്ദം പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഭക്തിയുത സേവനം ആത്മാവിനെ ചൈതന്യവത്താക്കുന്നു.</span> <p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 23</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സത്വം രജസ്തമ ഇതി പ്രകൃതേര്‍ഗുണാസ്തൈഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യുക്തഃ പരഃ പുരുഷ ഏക ഇഹാസ്യ ധത്തേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്ഥിത്യാദയേ ഹരിവിരിഞ്ചിഹരേതി സംജ്ഞാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ശ്രേയാംസി തത്ര ഖലു സത്വതനോര്‍നൃണാം സ്യുഃ</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></p></strong><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയ വ്യക്തിത്വം പരോക്ഷമായി ഭൌതിക പ്രകൃതിയുടെ പരോഭാവങ്ങളായ സത്വ, രജോ, തമോ ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു, കൂടാതെ ഭൌതികലോകത്തിലെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരങ്ങള്‍ക്കായി അവിടുന്ന് മൂന്ന് ഗുണരൂപങ്ങളായ ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വര രൂപങ്ങളും സ്വീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളില്‍ നിന്ന് നന്മയുടെ ആകാര മായ വിഷ്ണുമൂര്‍ത്തിയില്‍ നിന്നും എല്ലാമാനവര്‍ക്കും അങ്ങേയറ്റത്തെ ഗുണഗണങ്ങള്‍ ലഭിയ്ക്കുന്നതാണ്.</span> <p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 24</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പാര്‍ഥിവാദ്ദാരുണോ ധൂമഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തസ്</span><span style="font-size:130%;">മാദഗ്നിസ്ത്രയീമയഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തമസസ്തു രജസ്തസ്മാത്</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സത്വം യത് ബ്രഹ്മദര്‍ശനം</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">തടിയാല്‍ ജ്ജ്വലിയ്ക്കുന്ന അഗ്നികുണ്ഡം ഭൂമിയുടെ ഇനിയൊരു രൂപാന്തരമാകുന്നു, എന്നാല്‍ പച്ചയായ തടീ പുകയെക്കാള്‍ നല്ലതാണ്, എന്നാല്‍ അഗ്നി പുകയെക്കാള്‍ മെച്ചമാണ് അത് നമുക്ക് കൂടുതല്‍ ജ്ഞാനം പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്നു (വൈദിക സംസ്കാരങ്ങളിലൂടെ), അതുപോലെ രജോഗുണം തമോഗുണത്തെക്കാള്‍ മെച്ചമാണ്, എന്നാല്‍ നന്മമാത്രം വിതയ്ക്കുന്ന സത്വഗുണമാണ് ഏറ്റവും മെച്ചം കാരണം സത്വഗുണത്തില്‍ നിന്ന് മാത്രമേ പരമസത്യത്തെ സാക്ഷാത്കരിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ.</span> <p><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം: 25</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭേജിരേ മുനയോऽഥാഗ്രേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവന്തമധോക്ഷജം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സത്വം വിശുദ്ധം ക്ഷേമായ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">കല്പന്തേ യേऽനു താനിഹ<br /></span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">മുന്‍പേ തന്നെ എല്ലാ മഹായോഗികളും പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന് സേവനങ്ങള്‍ നടത്തിയിരുന്നു കാരണം ത്രിവിധത്തിലുള്ള ഭൌതികപ്രപൃതിയുടെയും മുകളിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിലനില്പു തന്നെ. ഭൌതിക ബദ്ധതയില്‍ നിന്നു പുറത്തു വരുന്നതിനും അതിലുപരി തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ഏറ്റവും മെച്ചമായ ഫലം കണ്ടത്തുന്നതിനും വേണ്ടിയാണവര്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നത്. </span><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 26 </span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">മുമുക്ഷവോ ഘോരരൂപാന്</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">‍ഹിത്വാ ഭൂതപതീനഥ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാരായണകലാഃ ശാന്താഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭജന്തി ഹ്യനസൂയവഃ</span><span style="font-size:130%;"></p></span><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">മുക്തിയെ പ്രാപിയ്ക്കാന്‍ കാര്യഗൌരവത്തോടെ ആലോചിയ്ക്കുന്നവരൊന്നും തന്നെ അസൂയാലുക്കളായിരിയ്ക്കുകയില്ലെന്ന് മാത്രവുമല്ല മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിയ്ക്കുന്നവരും ആയിരിയ്ക്കും. അവര്‍ ബീഭത്സങ്ങളായ ഉപദൈവതങ്ങളെ ഉപേക്ഷിയ്ക്കുകയും സര്‍വ്വൈശ്വര്യദായകരൂപങ്ങളായ വിഷ്ണുവിനെയും വിഷ്ണുവിന്‍റെ അംശങ്ങളെയും ആരാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.</span> <p><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 27</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">രജസ്തമഃ പ്രകൃതയഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സമശീലാ ഭജന്തി വൈ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പിതൃഭൂതപ്രജേശാദീന്</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">‍ശ്രിയൈശ്വര്യപ്രജേപ്സവഃ<br /></span></p><span style="font-size:130%;"><br /></span><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">രജോഗുണത്തിലും തമോഗുണത്തിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവര്‍ പ്രാപഞ്ചിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്ന പിതൃക്കളെയോ ഉപദേവന്മാരെയോ മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളെയോ ആരാധിയ്ക്കുന്നു, സ്ത്രീ, ധനം, അധികാരം, സന്തതികള്‍ തുടങ്ങിയ ഭൌതിക കാര്യങ്ങള്‍ നേടുന്നതിനുള്ള ആഗ്രഹത്താല്‍ പ്രചോദിതരായാണ് അത്തരക്കാര്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.</span> <p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 28-29</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരാഃ വേദാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരാ മഖാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരാ യോഗാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരാ ക്രിയാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരം ജ്ഞാനം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരം തപഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരോ ധര്‍മ്മോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വാസുദേവപരാ ഗതിഃ </span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong></strong><p align="left"><br /><span style="font-size:130%;">അറിയപ്പെടുന്ന വൈദിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ, പരമമായ ജ്ഞാനവസ്തു പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാനെന്ന് പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. യാഗങ്ങള്‍ അവിടുത്തെ പ്രീതിയ്ക്കായാണ് അനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്നത്, യോഗ അവിടുത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത്. എല്ലാ ഭൌതിക കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള ഫലം ആത്യന്തികമായി അവിടുന്നു മാത്രം വിധിയ്ക്കുന്നു. പരമമായ ജ്ഞാനവും അവിടുന്നു തന്നെ കൂടാതെ കാഠിന്യമേറിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് നടത്തേണ്ടത്. മതധര്‍മ്മങ്ങള്‍ അവിടുത്തേയ്ക്കായി ചെയ്യുന്ന ഭക്തിയുത സേവന മാണ്. അങ്ങനെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ലക്ഷ്യം തന്നെ അവിടുന്നാണ്.</span></p><p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 30</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ ഏവേദം സസര്‍ജ്ജാഗ്രേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാനാത്മമായയാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സദസദ്രൂപയാ ചാസൌ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഗുണമയ്യാऽഗുണോ വിഭുഃ</span></p><p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">ഭൌതിക സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യ ഘട്ടത്തില്‍ തന്നെ പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ വസുദേവന്‍ ആത്മീയ ധാമത്തിലിരുന്നുകൊണ്ട് തന്‍റെ തന്നെ ചിത്(ആന്തരിക ഊര്‍ജ്ജം) ശക്തിയാല്‍ സൃഷ്ടിച്ചതാണ് ഈ കാരണങ്ങളും സിദ്ധികളും ആകുന്ന ഊര്‍ജ്ജരൂപങ്ങളെല്ലാം തന്നെ. </span><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 31</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തയാ വിലസിതേഷ്വേഷു</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഗുണേഷു ഗുണവാനിവ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അന്തഃപ്രവിഷ്ട ആഭാതി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">വിജ്ഞാനേന വിജൃംഭിതഃ</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><p align="left"><br /><span style="font-size:130%;">ഭൌതിക സൃഷ്ടികള്‍ നടത്തിയതിന് ശേഷം ഭഗവാന്‍(വാസുദേവന്‍) സ്വയം പലതായി വികസിയ്ക്കുകയും സൃഷ്ടികള്‍ക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രാപഞ്ചികമായ ഭൌതിക പ്രകൃതിയ്ക്കുള്ളിലാണ് അവിടുത്തെ വാസം എങ്കില്‍ക്കൂടി തന്‍റെ ഓരോ ഭൌതിക സൃഷ്ടികളെയും ആത്മീയ വിധാനത്തില്‍ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ച് കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നതായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.</span></p><p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 32</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യഥാ ഹ്യവഹിതോ വഹ്നിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ദാരുഷ്വേകഃ സ്വയോനിഷു</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">നാനേവ ഭാതി വിശ്വാത്മാ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭൂതേഷു ച തഥാ പുമാന്‍.</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><p align="left"><br /><span style="font-size:130%;">പരമാത്മാവായ ഭഗവാന്‍ തടിയില്‍ വ്യാപിയ്ക്കുന്ന അഗ്നി കണക്കെ സര്‍വ്വവ്യാപിയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ മാറ്റുരയ്ക്കാന്‍ മറ്റൊന്നില്ലാത്ത പരമസത്യമായ അവിടുന്ന് വ്യത്യസ്തങ്ങളായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.</span></p><p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 33</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അസൌ ഗുണമയൈര്‍ഭാവൈഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭൂതസൂക്ഷ്മേന്ദ്രിയാത്മഭിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്വനിര്‍മ്മിതേഷു നിര്‍വിഷ്ടോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭുങ്‌ക്തേ ഭൂതേഷു തദ്ഗുണാന്‍.</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">ഭൌതിക പ്രകൃതിയുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങളാല്‍ പ്രചോദിതരാകുന്ന തന്‍റെ സൃഷ്ടികളില്‍ പരകായ പ്രവേശം ചെയ്യുന്ന പരമാത്മാവ് തങ്ങളുടെ അതി സൂക്ഷ്മമായ മനസ്സിലൂടെ ആ ആനന്ദം നുകരുന്നതിന് കാരണ ഭൂതനാവുകയും ചെയ്യുന്നു.</span> <p align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 34</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭാവയത്യേഷ സത്വേന</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ലോകാന്‍ വൈ ലോകഭാവനഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ലീലാവതാരാനുരതോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ദേവ തിര്യങ്‌നരാദിഷു.</span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം</span></strong></p><strong><p align="left"><br /></strong></p><span style="font-size:130%;">അങ്ങനെ പ്രപഞ്ച നാഥനായ ഭഗവാന്‍ ഉപദേവന്മാരും, മാനവ സമൂഹവും, താണനിലവാരത്തിലുള്ള മൃഗങ്ങള്‍ തുടങ്ങി എല്ലാവരും അധിവസിയ്ക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെയൊട്ടാകെ പരിപാലിയ്ക്കുന്നു. വിവിധാനങ്ങളായ അവതാരങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ശുദ്ധസത്വത്തില്‍ വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന ജീവാത്മക്കളെ സന്മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നയിയ്ക്കുന്നതിലേയ്ക്കായി വൈവിത്യങ്ങളായ ലീലകളാടുന്നു.<br /><br /></span><strong><em>ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം രണ്ടിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.<br /></em></strong><br /><br /><p align="right"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-6639290901418353204?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3217240900775763186.post-30898465926916034072007-05-12T05:27:00.000-07:002007-05-13T02:20:35.448-07:00<div align="left"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RfkCeeCgahI/AAAAAAAAABQ/Z6cjsfiuVEk/s1600-h/4kumaraspreach.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042063980300888594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 353px; CURSOR: hand; HEIGHT: 268px; TEXT-ALIGN: center" height="285" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GcvnURv53Rc/RfkCeeCgahI/AAAAAAAAABQ/Z6cjsfiuVEk/s400/4kumaraspreach.jpg" width="374" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">വേദ വ്യാസനാല്‍ വിരചിതമായി എ സി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ വിവര്‍ത്തനം(ഇംഗ്ലീഷ്) ചെയ്യപ്പെട്ട് ലോകമാകമാനം പ്രചുരപ്രചാരം നേടിയ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അനുവാദകര്‍ സമക്ഷം സാദരം സമര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. വൈദിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ പരിപക്വമായ ഒരു പഴമാണിത്. ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍റെ ലീലകളെയും, ഭക്തന്മാരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടാതെ മറ്റു പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും, ഉല്പത്തിയുടെയും- സംഹാരത്തിന്‍റെയും വിവരണങ്ങളും വിശദമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ സൃഷ്ടി ഭാഗവത പുരാണം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. പരമകാരുണികനും മഹായോഗിയുമായ ശ്രീല പ്രഭുപാദര്‍ തന്‍റെ ജീവിതസാഫല്യമായാണ് ഈ സൃഷ്ടിയെ കണ്ടിരുന്നത്.<br /><br /><strong><em>ആഗലേയത്തിലുള്ള ഈ അറിവിന്‍റെ ഭണ്ഠാരത്തെ മലയാളീകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണിവിടെ. ഈ താളിലേയ്ക്കു കടന്നു വരുന്ന ഓരോ ആളുടെയും അഭിപ്രായങ്ങള് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു:</em></strong><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="center"><strong></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">സ്കന്ധം ഒന്ന്</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">സൃഷ്ടി</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">അദ്ധ്യായം:1</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">മാമുനി മാരുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍!</span></strong></div><strong></strong><br /><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 1</strong><br /><br /></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ<br />ജന്മാദ്യസ്യ യതോന്വയാദിതരതഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ചാര്‍ഥേഷ്വഭിജ്ഞഃ സ്വരാട്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തേനേ ബ്രഹ്മ ഹൃദാ യ ആദികവയേ മുഹ്യന്തി യത്‌സൂരയഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തേജോവാരിമൃദാം യഥാ വിനിമയോ യത്ര ത്രിസര്‍ഗ്ഗോऽമൃഷാ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ധാമ്നാ സ്വേന സദാ നിരസ്തകുഹകം സത്യം പരം ധീമഹി</span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em></em></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong><em>വിവര്‍ത്തനം<br /></em></strong><br />അല്ലയൊ!! വസുദേവ സുതനായ ഭഗവാനേ ശ്രീ കൃഷ്ണാ, സര്‍വ്വവ്യാപിയും പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനുമായ അങ്ങേയ്ക്കായി ഞാനെന്‍റെ കോടി നമസ്കാരങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു. ഞാനെപ്പോഴും ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണനില്‍ ധ്യാന നിരതനാവുന്നു കാരണം ഇന്നീക്കാണുന്ന പ്രത്യക്ഷ പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെയെല്ലാം പരമസത്യവും ആദികാരണങ്ങളുടെ കാരണവുമായ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നിവയുടെ ഉറവിടം അങ്ങയില്‍ നിക്ഷിപ്തമാണെന്ന് ഞാനറിയുന്നു എന്നതു തന്നെ. പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ സൃഷ്ടിവിശേഷങ്ങളുമായി നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ അവിടുന്നുമായി ബന്ദിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു, കൂടാതെ അങ്ങ് സ്വതന്ത്രനുമാണ്‍ കാരണം അങ്ങേയ്ക്കുപരിയായ് മറ്റൊരു കാരണം ഇല്ലെന്നതുതന്നെ. പ്രഥമ ജീവസത്തയായ ബ്രഹ്മദേവന്‍ വൈദികമായ ജ്ഞാനം പകര്‍ന്നു നല്‍കിയതും അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ലെന്നതും ഞാനറിയുന്നു. അഗ്നിയില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ജലകണങ്ങളെയോ ജലത്തെയുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഭൂമിയെയൊ വിഭ്രമതയോടെ വീക്ഷിയ്ക്കുന്ന ഒരുവനെ പോലെ അദ്ദേഹം മഹാമുനിമാരെയും ഉപദേവന്മാരെപ്പോലും ചിലപ്പോള്‍ വിസ്മൃതിയില്‍ നിര്‍ത്താറുണ്ട്. ഭൌതിക പ്രപഞ്ചങ്ങളിലെ ത്രിവിധത്തിലുള്ള പ്രാപഞ്ചികവിധാനങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാല് പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന താല്‍കാലിക സൃഷ്ടികള്‍ അയഥാര്‍ത്ഥ്യമാണെങ്കില്‍പ്പോലും അവിടുത്തെ കാരുണ്യം നിമിത്തം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി കാണപ്പെടുന്നതും ഞാനറിയുന്നു. ആയതിനാല്‍ ഭൌതികലോകത്തിന്‍റെ മായികാഭാവങ്ങളില്‍ നിന്നും സനാതനമായി വെറിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ആത്മീയവിധാനത്തില്‍ ശശ്വതനായിരിയ്ക്കുന്ന അങ്ങേയില്‍ ഞാന്‍ ധ്യാനനിരതനാകുന്നു. പരമ സത്യമായ അങ്ങയെ ഞാന്‍ ധ്യാനിയ്ക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 2</span></strong> </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ധര്‍മ്മഃ പ്രോജ്ഝിത കൈതവോऽത്ര പരമോ നിര്‍മ്മത്സരാണാം സതാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വേദ്യം വാസ്തവമത്ര വസ്തു ശിവദം താപത്രയോന്മൂലനം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാമുനികൃതേ കിം വാ പരൈരീശ്വര-സ്സദ്യോ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഹൃദ്യവരുദ്ധ്യതേऽത്രകൃതിഭിഃ ശുശ്രൂഷുഭിസ്തത്‌ക്ഷണാത്‌<br /></span><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">ഭൌതിക പ്രകൃതിയാല്‍ ഉത്സുകരായി നാം ഏര്‍പ്പെടുന്ന എല്ലാ മതമൌലിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും പൂര്‍ണ്ണമായും ഉപേക്ഷിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഭാഗവത പുരാണം നമുക്ക് എറ്റവും വലിയ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നു, അത് തികച്ചും സാത്വികനായ ഒരു ശുദ്ധ ഭക്തന് മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ. മായയില്‍ നിന്നും വേര്‍തിരിച്ച എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായിട്ടുള്ള നന്മ അതാണിവിടെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യമായി വിവക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആ സത്യം ത്രിവിധ ക്ലേശങ്ങളെ വേരോടെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. മഹാമുനി വ്യാസദേവനാല്‍ രചിയ്ക്കപ്പെട്ട ഈ സുന്ദര സൃഷ്ടി, ഭാഗവതം ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഉപാധിയാകുന്നു. വ്യാസദേവന്‍റെ പരിപക്വമായ സൃഷ്ടികളില്‍ ഏറ്റവും ഉന്നതമായിട്ടുള്ളത്. എന്തിനാണ് നമുക്കിനി മറ്റൊരു വൈദിക ഗ്രന്ഥം? എപ്പൊഴാണോ ഒരാള്‍ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ, ഭയഭക്തി ബഹുമാനങ്ങളോടെ ഭാഗവത സൂക്തങ്ങള്‍ ശ്രവിയ്ക്കുന്നത്, അപ്പോള്‍ തന്നെ ആ അറിവിന്‍റെ സംസ്കാരം പരമോന്നതനായ ഭഗവാനെ ശ്രോതാവിന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 3</span></strong> </div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നിഗമകല്പതരോര്‍ഗ്ഗളിതം ഫലം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ശുകമുഖാദമൃതദ്രവസംയുതം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പിബത ഭാഗവതം രസമാലയം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">മുഹുരഹോ രസികാ ഭുവി ഭാവുകാഃ<br /></span></div><div align="center"></div><div align="left"><br /><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">അല്ലയൊ ചിന്താശക്തിയുള്ള ജീവസത്തകളേ , വൈദിക സാഹിത്യത്തിലെ വളരെ പരിപക്വമായ ഭാഗവതം എന്ന ഈ ഫലത്തെ വേണ്ടുവോളം ആസ്വദിയ്ക്കൂ. ഇതിലെ വരികളോരോന്നും ശുകദേവഗോസ്വോമിയുടെ അധരപുടങ്ങളില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന് വീണവയാണ് , എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് അതിലും മധുരതരമാകുന്നു. മുക്താത്മാക്കളുള്‍പ്പെടെ പല ശ്രേഷ്ഠരും ഇതിന്‍റെ രുചി നേരത്തെ അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.</span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 4</span></strong><br /></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">നൈമിഷേऽനിമിഷക്ഷേത്രേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഋഷയശ്ശൌനകാദയഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സത്രം സ്വര്‍ഗ്ഗായ ലോകായ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സഹസ്രസമമാസത</span></div><div align="center"><br /></div><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">ഒരിയ്ക്കല്‍ നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ ഒരു പുണ്യസ്ഥലത്ത് വച്ച് മാമുനികളെല്ലാം ഒത്തുചേര്‍ന്ന് സഹസ്ര വര്ഷ‍ത്തേയ്ക്ക് ഒരു യാഗം ആരംഭിച്ചു. ഭഗവാനെയും ഭക്തന്മാരെയും പ്രീതിപ്പെടുത്തലായിരുന്നു യാഗ ലക്ഷ്യം. </span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 5</span></strong> </p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ത ഏകദാ തു മുനയഃ </span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പ്രാതര്‍ഹുതഹുതാഗ്നയഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സത്കൃതം സൂതമാസീനം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പപ്രച്ഛുരിദമാദരാത്.</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ഒരു ദിവസം, നൈമിഷാരണ്യത്തിലൊത്തുചേര്‍ന്ന മുനിമാരെല്ലാം പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് യാഗശാലയില്‍ അഗ്നി കുണ്ഡം ഒരുക്കി പുണ്യാത്മാവായ ശ്രീല സുത ഗൊസ്വോമിയ്ക്ക് ആസനവുമൊരുക്കി വളരെ ബഹുമാന പുരസ്കരം തങ്ങളുടെ സംശയങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിയ്ക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. </span></p><p align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 6</span></strong></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഋഷയ ഊചുഃ </span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ത്വയാ ഖലു പുരാണാനി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സേതിഹാസാനി ചാനഘ!</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ആഖ്യാതാന്യപ്യധീതാനി</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ധര്‍മ്മശാസ്ത്രാണി യാന്യുത.</span></p><p align="left"></p><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />മുനിമാര്‍ പറഞ്ഞു: അല്ലയൊ സുത മഹാത്മാവേ അങ്ങയുടെ ബൌദ്ധികത ഈരേഴു ലോകങ്ങളിലും പുകള്‍പെറ്റതാണ് . ധാര്‍മ്മിക ജീവിതത്തിനാവശ്യമായ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഉള്ള അങ്ങയുടെ പാണ്ഡിത്യം അപാരമാണെന്നതും ഞങ്ങളറിയുന്നു. അങ്ങ് പുരാണാദി ചരിത്രങ്ങളെല്ലാം ശരിയായിട്ടുള്ള ശിക്ഷണത്തിന്‍ കീഴില്‍ അഭ്യസിച്ചയാളും. ഞങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി അതൊന്നുകൂടി ഉദ്ധരിച്ചാലും.</span> </div><div align="center"></div><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 7 </strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യാനി വേദവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍ ബാദരായണഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അന്യേ ച മുനയഃ സൂത!</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">പരാവരവിദോ വിദുഃ</span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />വേദപാണ്ഡിത്യത്തില്‍ അഗ്രഗണ്യനായിരിയ്ക്കുന്ന അല്ലയോ സുത ഗോസ്വോമീ, അങ്ങ് ഭഗവാന്‍റെ തന്നെ അവതാരമായ വ്യാസദേവനോളം തന്നെ അറിവ് നേടിയിരിയ്ക്കുന്നു. കൂടാതെ മറ്റുള്ള യോഗിവര്യന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ അങ്ങയുടെ ഭൌതികവും ഭൌതികേതരവുമായ വിഷയങ്ങളിലുള്ള ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ ആഴവും ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നു. </span></p><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 8<br /></div></span></strong><div align="left"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വേത്ഥ ത്വം സൌമ്യ! തത് സര്‍വം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തത്വതസ്തദനുഗ്രഹാത്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രൂയുഃ സ്നിഗ്ദ്ധസ്യ ശിഷ്യസ്യ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഗുരവോ ഗുഹ്യമപ്യുത.</span></div><div align="left"><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">കൂടാതെ എളിമയും സഹന ശക്തിയും വേണ്ടുവോളമുള്ള അങ്ങയുടെ അദ്യാത്മിക ഗുരുക്കന്മാരെല്ലാം തന്നെ തങ്ങളുടെ പ്രിയ ശിഷ്യന്മാരെ പോലെ എല്ലാം ഭാവുകങ്ങളും സഹായങ്ങളും അങ്ങേയ്ക്കരുളി അനുഗ്രഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതും ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ശാസ്ത്രീയമായി നേടിയിരിയ്ക്കുന്ന ആ അറിവിന്‍റെ പീയുഷം പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ അവിടുത്തേയ്ക്ക് മാത്രമേ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ.</span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 9 </span></strong></div><span style="font-size:130%;"><div align="center"></div><div align="center">തത്ര തത്രാഞ്ജസാऽയുഷ്മന്‍!</div><div align="center">ഭവതാ യദ്വിനിശ്ചിതം</div><div align="center">പുംസാമേകാന്തതഃ ശ്രേയഃ</div><div align="center">തന്നശ്ശംസിതുമര്‍ഹസി<br /></span><br /></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">അതുകൊണ്ട് വര്‍ഷങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹീത പാരമ്പര്യമുള്ള അങ്ങ് ദയവായി ഞങ്ങള്‍ക്ക്, എന്താണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്നും പരമ സത്യം എന്താണെന്നും എല്ലാ ജീവ സത്തകള്‍ക്കും മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയില്‍ പറഞ്ഞു തന്നാലും.<br /><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 10 </span></strong></div><span style="font-size:130%;"><div align="center"></div><div align="center">പ്രായേണാല്പായുഷസ്സഭ്യ!</div><div align="center">കലാവസ്മിന്‍ യുഗേ ജനാഃ</div><div align="center">മന്ദാസ്സുമന്ദമതയോ</div><div align="center">മന്ദഭാഗ്യാഹ്യുപദ്രുതാഃ<br /></span><br /><br /></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">അല്ലയൊ പണ്ഠിത ശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ലോഹായുഗമായ കലിയില്‍ മനുഷ്യരെല്ലാം അല്പായുസ്സുക്കളാണ് . അവര്‍ വഴക്കാളികളും, മടിയന്മാരും, അപചാരികളും, നിര്‍ഭാഗ്യവാന്മാരും, അതിലുപരി മനസ്ചാഞ്ചല്യമുള്ളവരുമാണ് .<br /></span><br /><strong><span style="font-size:130%;">ശ്ലോകം 11 </span></strong></div><span style="font-size:130%;"><div align="center"></div><div align="center">ഭൂരീണി ഭൂരി കര്‍മ്മാണി</div><div align="center">ശ്രോതവ്യാനി വിഭാഗശഃ</div><div align="center">അതസ്സാധോऽത്ര യത് സാരം</div><div align="center">സമുദ്ധൃത്യ മനീഷയാ</div><div align="center">ബ്രൂഹി നഃ ശ്രദ്ദധാനാനാം</div><div align="center">യേനാത്മാ സുപ്രസീദതി </span><br /></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">വിവര്‍ത്തനം<br /></span></strong><br /><span style="font-size:130%;">വ്യത്യസ്ത നിലവാരങ്ങളിലുള്ള വിവിധ വൈദിക കൃതികള്‍ ഇന്നുണ്ട്, അവയിലോരോന്നിലും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ മനുഷ്യോപകാര പ്രധാനമായ കര്‍തവ്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുമുണ്ട്, പക്ഷെ അവയൊക്കെ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കില്‍ വര്‍ഷങ്ങളുടെ പ്രയത്നം ആവശ്യമാണ് . അതുകൊണ്ട് അല്ലയൊ യോഗിവര്യാ, ഈ മഹത് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സത്ത എല്ലാ ജീവസത്തകളുടെയും നന്മയ്ക്കായി അങ്ങ് വിവരിച്ചാലും, അങ്ങനെ അവരുടെ ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങളെ പൂര്‍ണതയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചാലും. </span></div><p><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 12</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സൂത! ജാനാസി ഭദ്രം തേ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ഭഗവാന്‍ സാത്വതാം പതിഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ദേവക്യാം വസുദേവസ്യ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ജാതോ യസ്യ ചികീര്‍ഷയാ</span></p><span style="font-size:130%;"><p align="left"></span><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ഓ സൂത ഗോസ്വാമി അങ്ങേയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവിധ അനുഗ്രഹങ്ങളും അരുളുന്നു. വസുദേവ പുത്രനായി ദേവകിയുടെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ എന്തിനു വേണ്ടി അവതരിച്ചു എന്നത് അങ്ങേയ്ക്ക് നന്നായറിയാം.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 13<br /></p></strong></span><p align="center"><span style="font-size:130%;">തന്നഃ ശുശ്രൂഷമാണാനാം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">അര്‍ഹസ്യംഗാനുവര്‍ണ്ണിതും</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യസ്യാവതാരോ ഭൂതാനാം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">ക്ഷേമായ ച ഭവായ ച</span></p><span style="font-size:130%;"><p align="left"><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ഓ സുത ഗോസ്വോമി, പരമ സത്യമായ ഭഗവാനെയും അവിടുത്തെ അവതാരങ്ങളെയും കുറിച്ചറിയുന്നതിന് ഞങ്ങള്‍ വളരെ ഉത്സുകരാണ് . പൂര്‍വികാചാര്യന്മാരില്‍ നിന്ന് അങ്ങേയ്ക്ക് ലഭ്യമായ ആ അറിവ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വിവരിച്ചാലും, അത് ശ്രവിച്ചും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പകര്‍ന്ന് നല്‍കിയും ഓരോ ജീവസത്തയും സ്വയം ഉദ്ധരിയ്ക്കട്ടെ!<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 14<br /></p></strong></span><p align="center"><span style="font-size:130%;">ആപന്നസ്സംസൃതീം ഘോരാം</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യന്നാമ വിവശോ ഗൃണന്‍</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">തതസ്സദ്യോ വിമുച്യേത</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യദ്‌ ബിഭേതി സ്വയം ഭയം</span></p><span style="font-size:130%;"><p align="left"></span><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ജനിമൃതികളാകുന്ന ചങ്ങലയ്ക്കുള്ളിലകപ്പെട്ട് നട്ടം തിരിയുന്ന പതിതാത്മാക്കള്‍ പോലും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഭഗവാന്‍ കൃഷണന്‍റെ നാമം ഉരുവിട്ടാല്‍ തന്നെ അവയില്‍ നിന്നെല്ലാം മുക്തരാകുന്നു, അത് ഭയാവതാരിയായ ഭയത്തിനെ പ്പൊലും പേടിപ്പെടുത്തുന്നു.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 15</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">യത് പാദസംശ്രയാഃ സൂത!</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">മുനയഃ പ്രശമായനാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സദ്യഃ പുനന്ത്യുപസ്പൃഷ്ടാഃ</span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;">സ്വര്‍ധുന്യാപോऽനുസേവയാ.</span></p><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"><p align="left"><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ഓ സുത, പല ആവൃത്തി ഉപയോഗിച്ചതിനുശേഷവും പവിത്രീകരിയ്ക്കുന്ന ഗംഗാജലം പോലെ ഭഗവദ് പാദാരവിന്ദങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അഭയം പ്രാപിച്ച അത്തരം മാമുനിമാരുമായുള്ള സത്സംഗം തന്നെ നമുക്ക് വളരെയധികം പുണ്യം നേടിത്തരുന്നു.<br /><br /></p></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 16<br /></div></strong></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">കോ വാ ഭഗവതസ്തസ്യ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പുണ്യശ്ലോകേഡ്യകര്‍മ്മണഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ശുദ്ധികാമോ ന ശ്രൃണു</span><span style="font-size:130%;">യാദ്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യശഃ കലിമലാപഹം</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">ഈ ഭവ സാഗരമാകുന്ന കലിയുഗത്തില്‍ നിന്നും മുക്തിയാഗ്രഹിയ്ക്കാത്ത ആരാണിവിടുള്ളത്? നന്മ നിറഞ്ഞ ഭഗവാന്‍റെ ചെയ്തികള്‍ കേള്‍ക്കാനിഷ്ടമല്ലാത്ത ഏതു പതിതാത്മാവാണുള്ളത്?</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 17<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">തസ്യ കര്‍മ്മാണ്യുദാരാണി</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">പരിഗീതാനി സൂരിഭിഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രൂഹി നഃ ശ്രദ്ദധാനാനാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ലീലയാ ദധതഃ കലാഃ</span> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">അവിടുത്തെ അദ്ധ്യാത്മിക പ്രവൃത്തികളെല്ലാം തന്നെ ബൌദ്ധികവും നന്മയാല്‍ പ്രചോദിതവുമാണ് കൂടാതെ പണ്ഠിത ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ മാമുനികളില്‍ അഗ്രഗണ്യനായ നാരദര്‍ അത് പാടി നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് ദയവായി അങ്ങ് വിവിധാനങ്ങളായ അവതാരങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം നടമാടിയ ആ സാഹസിക പ്രവൃത്തികള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നാലും.</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 18</strong><br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">അഥാऽഖ്യാഹി ഹരേര്‍ദ്ധീമന്!</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അവതാരകഥാഃ ശുഭാഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ലീലാ വിദധതഃ സ്വൈരം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഈശ്വരസ്യാത്മമായയാ</span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">അല്ലയോ സുത പണ്ഠിതരേ, പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ തന്‍റെ വിവിധങ്ങളായ അവതാരങ്ങളിലൂടെ നടമാടിയ പൂര്‍വ്വ ലീലാവിലാസങ്ങളെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിവരിച്ചു തന്നാലും. പരമ നിയന്താവായ അദ്ദേഹം തന്‍റെ ചിത് ശക്തിയാല്‍(ആന്തരിക ശക്തിയാല്‍) നടമാടിയ ആ പുണ്യ സാഹസിക പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ദയവായി പറഞ്ഞു തന്നാലും. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 19<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">വയം തു ന വിതൃപ്യാമ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ഉത്തമശ്ലോകവിക്രമേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">യച്ഛൃണ്വതാം </span><span style="font-size:130%;">രസജ്ഞാനാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ്വാദുസ്വാദു പദേ പദേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></div><div align="center"></span><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം </strong></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍റെ ആദ്യാത്മിക ലീലകള്‍ മന്ത്രങ്ങളിലൂടെയും പ്രാര്‍ത്ഥനകളിലൂടെയും പാടിപുകഴ്ത്തുന്നതു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളോരിയ്ക്കലും തളരാറില്ല. അദ്ദേഹവുമായുള്ള അദ്ധ്യാത്മിക ബന്ധത്തിന്‍റെ രുചിയറിഞ്ഞ യാതൊരാളും ആ ദിവ്യ ലീലകള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ശ്രേഷ്ഠമായ മറ്റൊരുത്കൃഷ്ടാനന്ദം കണ്ടെത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 20<br /></div></strong></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">കൃതവാന്‍ കില കര്‍മണി</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സഹ രാമേണ കേശവഃ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">അതിമര്‍ത്ത്യാനി ഭഗവാന്</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">‍ഗൂഢഃ കപടമാനുഷഃ</span> </div><div align="center"><br /></div><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">പരമ ദിവ്യോത്തമ പുരുഷനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണനും ഒപ്പം ബലരാമനും ചേര്‍ന്നു മാനുഷിക തലത്തില്‍ കളിച്ചു നടന്നു, എന്നിരുന്നാലും മറ്റുള്ളവരെ വിഭ്രാന്തിയിലാക്കുന്ന മൂടുപട മണിഞ്ഞ് പല അമാനുഷിക പ്രവൃത്തികളും അവര്‍ നടത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു എന്നതും ഞങ്ങളറിയുന്നു. </span></div><div align="left"></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>ശ്ലോകം 21 </strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കലിമാഗതമാജ്ഞായ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ക്ഷേത്രേऽസ്മിന്‍ വൈഷ്ണവേ വയം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ആസീനാഃ ദീര്‍ഘസത്രേണ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കഥായാം സക്ഷണാ ഹരേഃ<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />കലിയുടെ പ്രഭാവം തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞു കോണ്ട് തന്നെയാണ് നാമിവിടെ ഈ പുണ്യ ഭൂമിയില്‍ പ്രധാനമായും സന്നിഹിതരായത് കൂടാതെ ഭഗവാന്‍റെ ആത്മീയ ഉപദേശങ്ങളെ ശ്രവിച്ച് നമുക്ക് യാഗപ്രക്രിയകള്‍ അനുഷ്ഠിയ്ക്കാം.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 22<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ത്വം നസ്സന്ദര്‍ശിതോ ധാത്രാ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ദുസ്തരം നിസ്തിതീര്‍ഷതാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കലിം സത്വഹരം പുംസാം</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">കര്‍ണ്ണധാര ഇവാര്‍ണ്ണവം<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം<br /></strong><br />ഞങ്ങളൊരുപക്ഷേ അങ്ങയെ കണ്ടുമുട്ടിയത് പരമ പിതാവായ ഭഗവാന്‍റെ ഇച്ഛ ഒന്നു കൊണ്ടു മാത്രമാകാം, അതുകൊണ്ട് മാത്രമാകാം ഞങ്ങളവിടുത്തെ കലിസന്ധരണത്തിനുള്ള വഴികള്‍ തേടുന്ന എല്ലവരും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഈ കപ്പലിന്‍റെ കപ്പിത്താനാകാന്‍ ക്ഷണിച്ചതും. ഈ കലി ഓരൊ നിമിഷവും മനുഷ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെ നന്മയെ അലിയിച്ചില്ലാതാക്കുകയാണ്.<br /><br /><strong>ശ്ലോകം 23<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രൂഹി യോഗേശ്വരേ കൃഷ്ണേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ബ്രഹ്മണ്യേ ധര്‍മ്മവര്‍മ്മണി</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">സ്വാം കാഷ്ഠാമധുനോപേതേ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">ധര്‍മ്മഃ കം ശരണം ഗതഃ<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong>വിവര്‍ത്തനം</strong></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong>പരമസത്യവും, സര്‍വ്വ അമാനുഷിക ഊര്‍ജ്ജങ്ങളുടെ ഉറവിടവുമായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന് ഇവിടം വിട്ട് തന്‍റെ പരമമായ ധാമത്തിലേയ്ക്ക് യാത്രയായിരിയ്ക്കുന്നു. ആയതിനാല്‍ ആരിലാണ് മത ധര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം പോയി അഭയം പ്രാപിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന് ദയവായി അങ്ങ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നാലും.<br /><br /></div></span><p><span style="font-size:130%;"></p><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><em>ഭക്തി വേദാന്ത സ്വാമിയാല്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്‍റെ ഒന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ അദ്ധ്യായം ഒന്നിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മലയാള വിവര്‍ത്തനം ഇവിടെ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.<br /></em></strong></span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3217240900775763186-3089846592691603407?l=entegurunathan1.blogspot.com' alt='' /></div>എന്‍റെ ഗുരുനാഥന്‍http://www.blogger.com/profile/03240503400413555372noreply@blogger.com2